39 வயதில் எழுதிய தேர்வு.. 60 வயதில் வந்த அரசு வேலை.. மஜித்தின் கதை சொல்லும் கசப்பான பாடம்

39 வயதில் தேர்வு... 60 வயதில் வேலை ஆணை! மஜித்தின் சோகம்

கேரளாவைச் சேர்ந்த மஜித், கடந்த 2005-ஆம் ஆண்டில் தனது 39-ஆவது வயதில் அரபிக் ஆசிரியர் பணிக்காக அரசுத் தேர்வு எழுதினார். தேர்ச்சி பெற்று, தரவரிசைப் பட்டியலிலும் இடம் பிடித்தார். "இன்று ஆணை வரும், நாளை வேலை கிடைக்கும்" என்று தன் குடும்பத்தாரோடு காத்துக் கிடந்தார். ஆனால், நாட்கள் மாதங்களாகி, மாதங்கள் வருடங்களாகி, 21 ஆண்டுகள் உருண்டோடிவிட்டன.

தலைமுடி நரைத்து, பற்கள் விழுந்து, முதுமையின் எல்லையை அவர் தொட்டபோதுதான் அரசாங்கத்திடமிருந்து அந்தப் 'புனிதமான' கடிதம் வந்தது. அது அவர் வேலைக்குச் சேருவதற்கான ஆணை! சோகம் என்னவென்றால், அவருக்கு வேலை ஆணை வந்த அதே மே மாதத்தில்தான், அவர் அரசு ஊழியர்களுக்கான அதிகாரப்பூர்வ ஓய்வு பெறும் வயதையும் எட்டியிருந்தார். அதாவது, வேலைக்குச் சேரும் அன்றே அவர் ஓய்வும் பெற வேண்டும். இந்த ஆணையை கையில் வைத்துக் கொண்டு அழுவதா, சிரிப்பதா என்று தெரியாமல் மஜித் கண்ணீர் வடித்த காட்சி ஒட்டுமொத்த இந்திய இளைஞர்களின் முகத்திலறைந்த எதார்த்தம்.

அரசு வேலை ஏன் இன்று 'எட்டாக்கனியாக' மாறுகிறது

மஜித்தின் கதை ஒரு தனிநபர் சோகம் மட்டுமல்ல; அது ஒட்டுமொத்த அரசு வேலைவாய்ப்புத் துறையின் தற்போதைய அவல நிலையை அப்பட்டமாக்குகிறது. இதற்கான முக்கியக் காரணங்கள்.

ஆமை வேக நிர்வாகத் தாமதங்கள்

மஜித்தின் வாழ்க்கையை உலுக்கியது இந்த நிர்வாக மந்தநிலைதான். ஒரு தேர்வு நடந்து முடிந்தால், அதன் முடிவுகள் வெளியாகப் பல மாதங்கள் ஆகின்றன. அதற்குள் யாராவது ஒருவர் நீதிமன்றத்தில் வழக்குத் தொடர்ந்துவிட்டால், ஒட்டுமொத்தத் தேர்வு முறையும் பல ஆண்டுகளுக்கு முடக்கப்பட்டு விடுகிறது. தேர்வு வாரியங்களின் இந்த ஆமை வேகச் செயல்பாட்டால் இளைஞர்களின் பொன்னான வயது வீணாகிறது.

அரசுப் பணியிடங்களைச் சுருக்குதல்

அரசாங்கங்கள் தங்களின் நிதிச் சுமையைக் குறைப்பதற்காகப் புதிய பணியிடங்களை உருவாக்குவதைப் பெருமளவில் குறைத்துவிட்டன. ஓய்வு பெறும் ஊழியர்களின் இடங்களைக் கூடப் பல நேரங்களில் நிரப்பாமல் தவிர்ப்பது அல்லது தற்காலிக ஊழியர்களைக் கொண்டு சமாளிப்பது இப்போது வழக்கமாகிவிட்டது.

வருங்காலப் பெரும் சவால்: வேலைவாய்ப்பைப் பறிக்கும் AI மற்றும் ஆட்டோமேஷன்

இவை அனைத்தையும் விட, இனிவரும் காலங்களில் அரசு வேலைவாய்ப்பு என்பது இன்னும் 90% குறைவதற்குக் கடுமையான காரணியாக உருவெடுத்து நிற்கிறது 'செயற்கை நுண்ணறிவு' மற்றும் ஆட்டோமேஷன் தொழில்நுட்பம்.

கிளெரிகல் மற்றும் தரவுப் பதிவேற்றப் பணிகள்

அரசு அலுவலகங்களில் கோப்புகளைப் பராமரிப்பது, தரவுகளைப் பதிவேற்றுவது , விண்ணப்பங்களைச் சரிபார்ப்பது போன்ற பணிகளுக்கு இனி மனிதர்கள் தேவையில்லை. மனிதர்களை விட நூறு மடங்கு வேகமாகவும், பிழையின்றியும் இந்த வேலைகளை AI மென்பொருட்கள் செய்து முடித்துவிடும். இ-சேவை மற்றும் டிஜிட்டல் மயமாக்கல் காரணமாக ஏற்கனவே இத்தகைய பணியிடங்கள் பாதியாகக் குறைந்துவிட்டன.

கணக்கு மற்றும் தணிக்கைத் துறை
அரசின் நிதி நிலை வரவு, செலவு மற்றும் தணிக்கைப் பணிகளில் அதிநவீன அல்காரிதம்கள் (Algorithms) புகுத்தப்பட்டு வருகின்றன. இதனால், கணக்காளர் மற்றும் தணிக்கையாளர் போன்ற பாரம்பரிய அரசுப் பணிகளுக்கான தேவைகள் வருங்காலத்தில் முற்றிலுமாக இல்லாமல் போகும் ஆபத்து உள்ளது.

பொது மக்கள் சேவை

பொதுமக்கள் தங்களின் தேவைகளுக்காக அரசுத் துறைகளைத் தொடர்புகொள்ளும் போது, அவர்களின் கேள்விகளுக்குப் பதிலளிக்கவும், வழிகாட்டவும் மனிதர்களுக்குப் பதிலாக AI சாட்பாட்கள் மற்றும் தானியங்கிக் குரல் தொழில்நுட்பங்களே பயன்படுத்தப்படத் தொடங்கிவிட்டன. மஜித்தின் இந்த நெஞ்சை உலுக்கும் வரலாறு நமக்குக் கற்றுக்கொடுக்கும் பாடம் மிகவும் தெளிவானது. "அரசு வேலை மட்டும்தான் வாழ்க்கை" என்று ஒற்றைக் குறிக்கோளோடு, தங்களின் பொன்னான 20-களையும் 30-களையும் ஒரே ஒரு தேர்வுக்காக முடக்கி வைப்பது தற்போதைய டிஜிட்டல் யுகத்தில் பாதுகாப்பானது அல்ல.

தொழில்நுட்பம் வளர வளர, அரசுத் துறைகளில் மனிதர்களுக்கான வேலைவாய்ப்புகள் சுருங்கிக்கொண்டேதான் போகும். எனவே, காலத்தின் மாற்றத்திற்கு ஏற்பத் தங்களின் தனிப்பட்ட திறமைகளை வளர்த்துக்கொண்டு, தனியார் துறைகளிலோ அல்லது சுயதொழில் சார்ந்த புதிய உத்திகளிலோ இளைஞர்கள் கவனம் செலுத்துவதே புத்திசாலித்தனம். இல்லையென்றால், 60 வயதில் கையில் வரும் பணி ஆணையைப் பார்த்துவிட்டு, வாழ்க்கையைத் தொலைத்துவிட்டு நிற்க வேண்டிய துர்பாக்கிய நிலைதான் ஏற்படும்!