நிதித்துறையின் நிஜமான அதிகாரம்

ஒரு மாநில அரசின் ஒட்டுமொத்த பட்ஜெட் வரவு-செலவு, வரிகள் மூலம் கிடைக்கும் வருவாய் மற்றும் மத்திய அரசிடமிருந்து வரும் நிதி என அனைத்தும் தலைமைச் செயலகத்தில் உள்ள நிதித்துறையின் கட்டுப்பாட்டில்தான் இருக்கும். இருப்பினும், நிதித்துறை என்பது ஒரு "மேலாண்மைத் துறை" (Regulatory Department) மட்டுமே தவிர, "செயல்பாட்டுத் துறை" (Executive Department) அல்ல.

நிதித்துறை என்பது ஒரு "வாட்ச் டாக்" (Watchdog)

மாநிலத்தின் நிதித்துறை என்பது பணத்தை அள்ளித் தரும் துறை அல்ல. மாறாகப் பிற துறைகள் கேட்கும் பணத்திற்கு "செக்" வைக்கும் துறை. சக்திவாய்ந்த துறை என்றால் அவசியம் அதிக ஊழல் என்று அர்த்தமில்லை. அதிக முடிவெடுக்கும் அதிகாரம் என்பதே அதன் பொருள்.

பிற துறைகள் போடும் டெண்டர்களுக்கு நிதி ஒதுக்கீடு செய்யலாமா, வேண்டாமா என்று ஃபைல்களை சரிபார்ப்பது மட்டும்தான் நிதி அமைச்சரின் வேலை. அதாவது, கஜானாவின் சாவி அவரிடம் இருக்குமே தவிர, அதிலிருந்து அவர் தன்னிச்சையாகப் பணம் எடுக்க முடியாது.

நேரடித் திட்டங்கள் கிடையாது

பொதுப்பணித்துறை, நெடுஞ்சாலைத்துறை, மின்சாரத்துறை அல்லது உள்ளாட்சித் துறைகளைப் போல நிதித்துறைக்கு என்று நேரடியாகப் பல்லாயிரம் கோடிகளில் டெண்டர் விடும் அதிகாரம் கிடையாது.

லஞ்சமும் ஊழலும் எங்கே நடக்கும் என்றால், எங்கு பல்லாயிரம் கோடிகளுக்குப் பாலங்கள் கட்ட, சாலைகள் அமைக்க, பேருந்துகள் வாங்க அல்லது அரசுப் பொருட்களைக் கொள்முதல் செய்ய "டெண்டர்கள்" விடப்படுகிறதோ அங்கேதான் நடக்கும். நிதித்துறை எந்தவொரு பொது டெண்டரையும் நேரடியாக விடுவதில்லை. அது பிற துறைகளின் டெண்டர் கோப்புகளுக்கு அனுமதி மட்டுமே அளிக்கிறது.

ஐஏஎஸ் அதிகாரிகளின் இரும்பு வளையம்

நிதித்துறையில் நடக்கும் ஒவ்வொரு பைசா பரிவர்த்தனையும் மிக மூத்த, மற்றும் திறமையான ஐ.ஏ.எஸ் அதிகாரிகளின் கடுமையான கண்காணிப்பிற்கு உட்பட்டது. நிதித்துறையின் முதன்மைச் செயலாளரின் அனுமதி இல்லாமல் நிதி அமைச்சர் ஒரு சிறு தொகையைக் கூட நகர்த்த முடியாது.

தணிக்கை

ஒவ்வொரு கோப்பிலும் சட்டவிதிகள், கணக்குத் தணிக்கை முறைகள் மிகத் துல்லியமாகப் பின்பற்றப்படும். இதனால், இந்தத் துறையில் முறைகேடு செய்ய நினைத்தால் அது ஐஏஎஸ் அதிகாரிகளின் கண்களில் உடனே சிக்கிவிடும்.

மாநில அரசின் நிதி நிலவரங்கள் அனைத்தும் இந்தியத் தலைமைத் தணிக்கையாளர் (CAG) மற்றும் சட்டமன்றத்தின் பொதுக் கணக்குக் குழுவின் (Public Accounts Committee) நேரடி ஆய்வுக்கு உட்பட்டவை. சிறு தவறு நடந்தாலும் அது தணிக்கை அறிக்கையில் அம்பலமாகிவிடும்.

கார்ப்பரேட் டீலிங்ஸ்

நேரடியாக டெண்டர் கமிஷன் வாங்க முடியாது என்றாலும், நிதி அமைச்சராக இருப்பவருக்குச் சில மறைமுக பவர் மற்றும் வாய்ப்புகள் உள்ளன. அதுதான் இந்தத் துறையை இவ்வளவு சக்திவாய்ந்ததாக மாற்றுகிறது.

மாநிலத்திற்கு வரும் மிகப்பெரிய கார்ப்பரேட் நிறுவனங்கள் மற்றும் தொழில் அதிபர்களுக்கு வரிச் சலுகை (Tax Concessions) அல்லது மானியங்கள் வழங்குவது நிதித்துறையின் கையில் உள்ளது. இங்குப் பெரிய அளவிலான பின்னணி டீலிங்குகள் நடக்க வாய்ப்புகள் அதிகம்.

பட்ஜெட் ரகசியம்

பட்ஜெட்டில் எந்தத் துறைக்கு அதிக நிதி ஒதுக்கப் போகிறார்கள், எந்தெந்தப் பொருட்களுக்கு வரி ஏறப்போகிறது அல்லது குறையப்போகிறது என்ற 'உள்விவரம்' நிதி அமைச்சருக்கு மட்டுமே முன்கூட்டியே தெரியும். இதைத் தங்களுக்கு நெருக்கமானவர்களின் தொழில் முதலீடுகளுக்குப் பயன்படுத்திக் கொள்ள முடியும்.

மற்ற பவர்ஃபுல் அமைச்சர்களின் துறைகளுக்கு (உதாரணமாக மின்சாரத்துறை அல்லது நெடுஞ்சாலைத்துறை) நிதி ஒதுக்கீடு செய்யாமல் இழுத்தடிப்பதன் மூலம், அந்த அமைச்சர்களிடம் இருந்தே மறைமுகமாக 'ஷேர்' அல்லது கமிஷன்களைப் பெற முடியும்.

பவர்ஃபுல்.. ஆனால்

சுருக்கமாகச் சொன்னால் நிதித்துறை என்பது "நிர்வாக ரீதியாகப் பணம் கொழிக்கும்" துறை அல்ல; அது "அதிகார ரீதியாகப் பவர்ஃபுல்" துறை. ஒரு துறை அமைச்சர் ஒவ்வொரு ஒப்பந்தக்காரரிடமும் கமிஷன் வாங்கிச் சம்பாதிப்பார் என்றால், ஒரு நிதி அமைச்சர் ஒட்டுமொத்த மாநிலத்தின் பொருளாதாரக் கொள்கையையே தன் விரல் அசைவில் வைத்திருப்பார். நிதி அமைச்சர் நினைத்தால் கூட, ஒரு பொதுப்பணித்துறை அமைச்சரையோ அல்லது டாஸ்மாக் அமைச்சரையோ போல தினசரி அடிப்படையில் எளிய முறையில் பணம் சம்பாதிக்க முடியாது.

ஜோசப் விஜய் தலைமையிலான தவெக அமைச்சரவையில் டாக்டர் மரிய வில்சனுக்கு நிதித்துறை ஒதுக்கப்பட்டிருப்பது அவருக்குக் கிடைத்துள்ள மிகப்பெரிய கௌரவமாகவும், அதே நேரத்தில் நிர்வாக ரீதியாக மிகக் கடுமையான சவால் கொண்ட பொறுப்பாகவும் பார்க்கப்படுகிறது.