டாஸ்மாக்கில் பாட்டிலுக்கு 10 ரூபாய்.. எந்த வகையிலும் நியாயமற்ற அணுகுமுறை.. ஏன்?

தொழிலாளர் குமுறல்... தீர்வா? துரோகமா?

டாஸ்மாக் ஊழியர்கள் தரப்பில் கூறப்படும் நியாயங்களை நாம் முழுமையாக மறுப்பதற்கில்லை.

"23 வருடங்களாகப் பணியாற்றியும் இன்னும் தற்காலிக ஊழியர்கள் தான்."

"மாதச் சம்பளம் வெறும் 11,000 ரூபாய் மட்டும்தான்."

"அரசு ஊழியர்களுக்கான எந்த சலுகைகளும், பணிப் பாதுகாப்பும் கிடையாது."

"கடையின் அன்றாடச் செலவுகள், உடைந்த பாட்டில்களுக்கான இழப்புத்தொகை என எதையுமே அரசு தருவதில்லை; நாங்களேதான் கையில் இருந்து போட வேண்டும்."

இவை அனைத்தும் உண்மையாகவே இருக்கலாம். அவர்களின் பணிச் சூழல் இரங்கத்தக்கது என்பதில் மாற்றுக்கருத்தில்லை. ஆனால், அதற்காக "நாங்கள் பாட்டிலுக்கு ₹10 கூடுதலாக வாங்குவோம்" என்று அவர்கள் பகிரங்கமாகச் சட்டத்தைக் கையில் எடுப்பது எந்த விதத்திலும் நியாயமற்ற, சட்டவிரோதமான அணுகுமுறை!

இந்த இடத்தில் சாமானியன் கேட்கும் கேள்வி மிக நியாயமானது. நாளை தமிழக அரசின் ஏதோ ஒரு துறையில் இருக்கும் கடைநிலை ஊழியர் ஒருவர், "எனக்குச் சம்பளம் பத்தவில்லை, என் குடும்பச் செலவுக்குப் பணம் வேண்டும். அதனால் நான் லஞ்சம் வாங்குகிறேன்" என்று சொன்னால் இந்த அரசு ஏற்குமா? சட்டம் அவரை சும்மா விடுமா? "சம்பளம் குறைவு" என்பது லஞ்சத்திற்கும், முறைகேட்டிற்கும் ஒருபோதும் உரிமப்பத்திரமாக மாறிவிட முடியாது.

டாஸ்மாக் ஊழியர்களின் கோரிக்கைகள் நியாயமானவை என்றால், அவர்கள் அதை அரசிடம் முறைப்படி பேசி, போராடிப் பெற வேண்டும். அதை விடுத்து, கடைக்கு வரும் நுகர்வோரைத் துப்பாக்கி முனையில் மிரட்டுவதைப் போல, "₹10 கொடுத்தால்தான் பாட்டில்" என்று அடாவடி செய்வது அப்பட்டமான நுகர்வோர் உரிமை மீறல்.

அரசின் மௌனமும், முறைகேடான பணப் பரிமாற்றமும்

இங்கேதான் மாபெரும் சந்தேகம் எழுகிறது. ஆண்டுக்கு ₹45,000 கோடிக்கும் மேலாக அரசுக்கு வருவாய் ஈட்டித் தரும் ஒரு துறையில், தினசரி பல கோடி ரூபாய் சட்டவிரோதமாகப் புழங்குகிறது. இந்த 'முறைகேட்டுப் பணம்' யாருடைய பாக்கெட்டுக்குப் போகிறது? கீழ்மட்ட ஊழியர்கள் முதல் மேல்மட்ட அதிகாரிகள் வரை இதில் பங்கு இருப்பதாக வெளியாகும் புகார்களை அரசு ஏன் இன்னும் வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறது?

முறைகேடாகப் பணம் வெளியேறுவதை நிரந்தரமாகத் தடை செய்ய வேண்டிய பொறுப்பு தமிழக அரசுக்கு உள்ளது.

தீர்வு என்ன?

அரசு இனியும் கண்ணாமூச்சி ஆடக் கூடாது. டாஸ்மாக் ஊழியர்களை அழைத்து அவர்களின் நியாயமான சம்பள உயர்வு மற்றும் பணிப் பாதுகாப்பு கோரிக்கைகளைப் பேசித் தீர்க்க வேண்டும். கடைகளின் அன்றாடச் செலவுகளை அரசே ஏற்க வேண்டும். பில் தொகையை விட ஒரு பைசா கூடுதலாக வாங்கினாலும் பணிநீக்கம் மற்றும் குற்றவியல் நடவடிக்கை எடுக்கப்பட வேண்டும். அனைத்துக் கடைகளிலும் டிஜிட்டல் பரிவர்த்தனையை 100% கட்டாயமாக்க வேண்டும்.

சட்டம் என்பது ஏழைகளுக்கும், குடிகாரர்களுக்கும், அரசு அதிகாரிகளுக்கும் ஒன்றுதான். அரசு தன் ஊழியர்களின் வயிற்றையும் வளர்க்க வேண்டும்; அதே சமயம் சட்டப்பூர்வமாகப் பொருட்களை வாங்கும் நுகர்வோரின் உரிமையையும் காக்க வேண்டும். வேலியே பயிரை மேய்வதை தமிழக அரசு உடனடியாகத் தடுத்து நிறுத்த வேண்டும் என்பதே ஒட்டுமொத்த சமூகத்தின் குரல் ஆகும்.