அன்பில் மகேஷ் பொய்யாமொழி செய்த குற்றம் என்ன.. மறைக்கப்பட்டதா தீர்ப்பு? 20 பக்க தீர்ப்பு என்ன?

மனுவின் கோரிக்கை: எதிர்மனுதாரர் காவல்துறையினர் பதிவு செய்துள்ள குற்ற எண் 64/2026 வழக்கில், மனுதாரர் கைது செய்யப்படும் பட்சத்தில் அவருக்கு முன்ஜாமீன் வழங்க வேண்டும் என்பதே இந்த மனுவின் கோரிக்கையாகும்.

மனுதாரர் தரப்பில்: மூத்த வழக்கறிஞர் பி. வில்சன், வழக்கறிஞர் என். கலைவாணிக்காக ஆஜரானார்.

எதிர்மனுதாரர் தரப்பில்: அரசு குற்றவியல் வழக்கறிஞர் ஜான் சத்யன், கூடுதல் அரசு குற்றவியல் வழக்கறிஞர் அருண் அன்புமணியின் உதவியுடன் ஆஜரானார்.

---

உத்தரவு

1. மனுதாரர் தரப்பில் என். கலைவாணிக்காக ஆஜரான மூத்த வழக்கறிஞர் பி. வில்சன் மற்றும் எதிர்மனுதாரர் தரப்பில் கூடுதல் அரசு குற்றவியல் வழக்கறிஞர் அருண் அன்புமணியின் உதவியுடன் ஆஜரான அரசு குற்றவியல் வழக்கறிஞர் ஜான் சத்யன் ஆகியோரின் வாதங்கள் கேட்கப்பட்டன.

2. சென்னையில் உள்ள மத்திய குற்றப்பிரிவு-II (CCB) காவல்துறையினர் பதிவு செய்த குற்ற எண் 64/2026 வழக்கில், தாம் கைது செய்யப்படும் பட்சத்தில் முன்ஜாமீன் வழங்கக் கோரி மனுதாரர் இந்த நீதிமன்றத்தை அணுகியுள்ளார்.

3. மனுதாரர் தமிழ்நாடு அரசில் அமைச்சராகப் பதவி வகித்தவர். குற்ற எண் 64/2026 பதிவு செய்யப்பட்டதன் பின்னணி பின்வருமாறு:

தமிழ்நாட்டில் செயல்பட்டு வரும் தனியார் பள்ளிகளுக்கு நிரந்தர அங்கீகாரம், தரம் உயர்த்துதல், டிடிசிபி (DTCP) / சிஎம்டிஏ (CMDA) ஒப்புதல் உள்ளிட்ட அனுமதிகளைப் பெற்றுத் தருவதாகக் கூறி, அரசகுமார் (முதல் குற்றவாளி), முத்துக்குமார் (இரண்டாவது குற்றவாளி) மற்றும் பிறர் பெருமளவு பணம் வசூலித்ததாக டி.சி. இளங்கோவன் என்பவர் புகார் அளித்திருந்தார்.

முதலில் முதல் தகவல் அறிக்கை பதிவு செய்யப்பட்டபோது, மனுதாரர் குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களின் பட்டியலில் சேர்க்கப்படவில்லை. பாரதிய நியாய சன்ஹிதா, 2023 சட்டத்தின் 316(5), 318(4) ஆகிய பிரிவுகளுடன் 3(5) பிரிவையும் இணைத்து காவல்துறையினர் வழக்குப் பதிவு செய்திருந்தனர்.

விசாரணையின்போது, ராஜு (மூன்றாவது குற்றவாளி), சுரேஷ் (நான்காவது குற்றவாளி) ஆகிய மேலும் இருவருக்கும் இந்த வழக்கில் தொடர்பு இருப்பதைக் காட்டும் ஆதாரங்கள் கிடைத்துள்ளதாக விசாரணை அதிகாரி தெரிவித்தார்.

முதல், மூன்றாவது மற்றும் நான்காவது குற்றவாளிகள் கைது செய்யப்பட்டுள்ளனர். இரண்டாவது குற்றவாளி தலைமறைவாக உள்ளார்.

மேற்கண்ட வழக்கில் குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களுடன் மனுதாரருக்கும் தொடர்பு இருந்ததாக விசாரணையில் தெரியவந்துள்ளதாகக் கூறப்படுகிறது.

புழலுக்குப் போன உதயநிதி ஸ்டாலின்! ஜெயிலில் உள்ள அன்பில் மகேஷுடன் சந்திப்பு! 3 நாளில் 2வது முறை!

4. சாட்சிகள் விசாரிக்கப்பட்டுள்ளனர். அவர்களது வாக்குமூலங்கள் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன. டிஜிட்டல் ஆவணங்கள், அரசு அலுவலக ஆவணங்கள் மற்றும் பிற அரசு பதிவுகள் சேகரிக்கப்பட்டு ஆய்வு செய்யப்பட்டுள்ளன.

மனுதாரர் சில சாட்சிகளுடன் நேரடியாகப் பேசியதாகவும், பள்ளி நிர்வாகங்களிடமிருந்து 'கட்சிக்கான நிதி' என்ற பெயரில் பணம் வசூலித்ததாகவும் அரசுத் தரப்பு குற்றம் சாட்டுகிறது.

'கட்சிக்கான நிதி' செலுத்தப்பட்டால், பள்ளி நிர்வாகங்களின் கோரிக்கைகளை நிறைவேற்றும் வகையில் அரசாணைகள் பிறப்பிக்கப்படும் என்று மனுதாரர் உறுதியளித்ததாகவும் குற்றம் சாட்டப்பட்டுள்ளது.

இந்த விவரங்கள் தெரியவந்ததைத் தொடர்ந்து, ஊழல் தடுப்புச் சட்டம் (திருத்தம்), 2018-இன் 7 மற்றும் 12 ஆகிய பிரிவுகளைச் சேர்ப்பதற்காக காவல்துறையினர் வழக்கில் மாற்ற அறிக்கை தாக்கல் செய்தனர்.

5. 09.09.2026 அன்று தாக்கல் செய்யப்பட்ட மாற்ற அறிக்கையைத் தொடர்ந்து, 16.09.2026 அன்று மனுதாரருக்கு விசாரணைக்கு ஆஜராகுமாறு அழைப்பாணை வழங்கப்பட்டது.

திருச்சிராப்பள்ளியில் உள்ள மனுதாரருக்குச் சொந்தமான இடம், சென்னை தி.நகரில் உள்ள அவரது அலுவலகம் மற்றும் கிரீன்வேஸ் சாலையில் உள்ள அவரது தற்காலிகக் குடியிருப்பு ஆகிய இடங்களில் சோதனை நடத்தப்பட்டது.

விசாரணை அதிகாரி சில ஆவணங்களைச் சமர்ப்பிக்குமாறு மனுதாரரிடம் கேட்டுக்கொண்டார். அந்த ஆவணங்களும் சமர்ப்பிக்கப்பட்டன.

6. விசாரணைக்காக மனுதாரரைக் காவல்துறையினர் அழைத்தனர். எட்டு மணி நேரத்துக்கும் மேலாகத் தம்மிடம் விசாரணை நடத்தப்பட்டதாகவும், கேள்வித்தாள் ஒன்றில் தமது பதில்கள் பதிவு செய்யப்பட்டதாகவும் மனுதாரர் தெரிவித்துள்ளார்.

தாம் கைது செய்யப்படலாம் என்ற அச்சத்தில், முன்ஜாமீன் கோரி அவர் இந்த மனுவைத் தாக்கல் செய்துள்ளார்.

மனுதாரர் தரப்பு வாதங்கள்

7. மனுதாரர் தரப்பில் ஆஜரான பி. வில்சன் முன்வைத்த வாதங்கள் பின்வருமாறு:

(i) மனுதாரர் விசாரணைக்கு தொடர்ந்து ஒத்துழைத்து வருகிறார். 18.09.2026 அன்று காவல்துறையினர் முன்பு ஆஜரானார். அவரிடம் எட்டு மணி நேரத்துக்கும் மேலாக விசாரணை நடத்தப்பட்டது.

(ii) 16.09.2026 அன்று அவருக்குச் சொந்தமான மூன்று இடங்களில் சோதனை நடத்தப்பட்டு, பல ஆவணங்கள் கைப்பற்றப்பட்டன.

(iii) ஆவணங்களைச் சமர்ப்பிக்குமாறு பிறப்பிக்கப்பட்ட அழைப்பாணைக்கு இணங்க, மனுதாரர் மட்டுமின்றி அவரது மாமியாரும் தங்களிடம் இருந்த ஆவணங்களைச் சமர்ப்பித்துள்ளனர். விசாரணைக்கு உதவும் வகையில் மேலும் ஏதேனும் ஆவணங்கள் தேவைப்பட்டாலும் அவற்றைச் சமர்ப்பிக்கத் தயாராக இருப்பதாகவும் அவர்கள் உறுதியளித்துள்ளனர்.

(iv) மனுதாரர் தலைமறைவாகிவிடும் அபாயம் இல்லை. சமூகத்தில் அவருக்கு ஆழமான தொடர்புகள் உள்ளன. விசாரணைக்கு எப்போதும் கிடைப்பார். ஆதாரங்களைச் சிதைக்கவோ, சாட்சிகளைக் கலைக்கவோ மாட்டார்.

இறுதியாக, ஆவணங்கள் மற்றும் பதிவுகளின் அடிப்படையில் விசாரிக்கப்படும் இதுபோன்ற வழக்குகளில், குற்றம் சாட்டப்பட்டவரை காவலில் எடுத்து விசாரிக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை என்றும் மனுதாரர் தரப்பில் வாதிடப்பட்டது.

அரசுத் தரப்பு வாதங்கள்

8. இந்த வாதங்களை மறுத்து, அரசு குற்றவியல் வழக்கறிஞர் ஜான் சத்யன், கூடுதல் அரசு குற்றவியல் வழக்கறிஞர் அருண் அன்புமணியின் அறிவுறுத்தலின்படி பின்வருமாறு வாதிட்டார்:

(i) இதுவரை நடைபெற்ற விசாரணையில், உரிய அரசு அனுமதிகளைப் பெற்றுத் தருவதாக அளிக்கப்பட்ட உறுதிமொழியை நம்பி பணம் கொடுத்த 177 பேர் பாதிக்கப்பட்டவர்களாக அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளனர்.

(ii) மனுதாரர் முதல் மற்றும் இரண்டாவது குற்றவாளிகளுடன் நெருங்கிய தொடர்பில் இருந்துள்ளார். மனுதாரரிடம் நேரடியாகப் பணம் ஒப்படைக்கப்பட்டுள்ளதாக இதுவரை நடைபெற்ற விசாரணையில் தெரியவந்துள்ளது.

(iii) முதல் தகவல் அறிக்கையில் சில கோடி ரூபாய் குறித்துக் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தாலும், இதுவரை நடைபெற்ற விசாரணையில் மொத்தம் ரூ.400 கோடி வசூலிக்கப்பட்டுள்ளதாகத் தெரியவந்துள்ளது.

புழலில் அன்பில் மகேஷுக்கு என்னென்ன வசதிகள் தெரியுமா? எண்ணெய் இல்லாத சாப்பாடு, 3 நாள் சிக்கன் குழம்பு

(iv) பணம் எங்கிருந்து வந்தது, எங்கு சென்றது என்பதைக் கண்டறிய காவல்துறையினர் தீவிர முயற்சிகளை மேற்கொண்டு வருகின்றனர்.

(v) விசாரணை இன்னும் ஆரம்பக் கட்டத்திலேயே உள்ளது; அது தொடர்ந்து விரிவடைந்து வருகிறது. ஆழமாகவும் பரவலாகவும் செயல்பட்ட சதித்திட்டத்தை வெளிக்கொண்டு வரவும், வழக்கின் உண்மைகளை முழுமையாகக் கண்டறியவும், மனுதாரரைக் காவலில் எடுத்து விசாரிப்பது அவசியம்.

(vi) தலைமறைவாக உள்ள இரண்டாவது குற்றவாளியைச் சட்ட அமலாக்க அமைப்புகளிடமிருந்து மனுதாரர் பாதுகாத்து வருவதாக விசாரணையில் தெரியவந்துள்ளது. இதனால் விசாரணைக்கு மனுதாரர் இடையூறு ஏற்படுத்துகிறார். இரண்டாவது குற்றவாளியையும் மனுதாரரையும் நேருக்கு நேர் வைத்து விசாரிக்க காவல்துறையினர் திட்டமிட்டுள்ளனர்.

(vii) தமிழ்நாடு தனியார் பள்ளிகள் சங்கம் சார்பில் கலைவாணர் அரங்கத்தில் நடைபெற்ற கூட்டங்களின்போது, சங்க உறுப்பினர்களின் கோரிக்கைகள் எதுவாக இருந்தாலும், அவற்றை முதல் மற்றும் இரண்டாவது குற்றவாளிகள் மூலமாக முன்வைத்தால் அரசு அவற்றை நிறைவேற்றும் வகையில் நடவடிக்கை எடுக்கும் என்று மனுதாரர் கூறியதாகத் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

(viii) குற்றத்தின் தீவிரத்தைக் கருத்தில் கொண்டு மனுதாரருக்கு முன்ஜாமீன் வழங்கக் கூடாது. அவரைக் காவலில் எடுத்து விசாரிப்பது அவசியம் என்றும் அரசுத் தரப்பில் வாதிடப்பட்டது.

9. இதற்குப் பதிலளித்த மனுதாரர் தரப்பு வழக்கறிஞர் பி. வில்சன், அமைச்சராக இருந்தபோது மனுதாரர் பல கூட்டங்களில் பங்கேற்றுள்ளார் என்றும், அத்தகைய கூட்டங்களில் அமைச்சர் என்ற முறையில் அவர் தெரிவித்த கருத்துகளை மட்டும் வைத்து அவரைக் குற்றத்துக்குப் பொறுப்பாக்க முடியாது என்றும் வாதிட்டார்.

தமிழ்நாடு அரசின் எந்தவொரு அதிகாரியும் இந்த வழக்கில் குற்றவாளியாகச் சேர்க்கப்படவில்லை என்றும் அவர் சுட்டிக்காட்டினார்.

இரண்டாவது குற்றவாளி மனுதாரரின் வகுப்புத் தோழராக இருந்தாலும், அவருடன் மனுதாரருக்கு வேறு எந்தத் தொடர்பும் இல்லை என்றும் வாதிடப்பட்டது. முதல் மற்றும் இரண்டாவது குற்றவாளிகளுடன் மனுதாரருக்கு இருந்த தொடர்பு, 'பெற்றோர்-ஆசிரியர் சங்கம்' என்ற பதிவு செய்யப்பட்ட அமைப்பின் காரணமாக மட்டுமே ஏற்பட்டது என்றும் தெரிவிக்கப்பட்டது.

மேலும், ஊழல் தடுப்பு மற்றும் கண்காணிப்பு இயக்குநரகம் (DVAC) போன்ற ஊழல் வழக்குகளை விசாரிக்கும் சிறப்பு அமைப்புக்கு இந்த வழக்கு மாற்றப்படாமல், தொடர்ந்து மத்திய குற்றப்பிரிவே விசாரித்து வருவது குறித்தும் மனுதாரர் தரப்பில் ஆட்சேபனை தெரிவிக்கப்பட்டது.

விசாரணைக்கு விதிக்கப்படும் எந்தவொரு நிபந்தனையையும் ஏற்க மனுதாரர் தயாராக இருப்பதாகவும், எனவே அவருக்கு முன்ஜாமீன் வழங்க வேண்டும் என்றும் கோரப்பட்டது.

10. இரு தரப்பினரும் முன்வைத்த வாதங்களை நான் கவனமாகப் பரிசீலித்தேன். வழக்கின் ஆவணங்களையும் ஆய்வு செய்தேன்.

11. வழக்கின் உண்மைகள் ஏற்கெனவே மேலே விவரிக்கப்பட்டுள்ளன. எனவே, இந்தப் பகுதியில் அவற்றை மீண்டும் குறிப்பிடவில்லை.

12. பி. வில்சன் முன்வைத்த கடைசி வாதத்தை முதலில் எடுத்துக்கொள்கிறேன்.

13. ஊழல் வழக்குகளை விசாரிப்பதில் சிறப்பு அமைப்பான ஊழல் தடுப்பு மற்றும் கண்காணிப்பு இயக்குநரகமே (DVAC) இந்த வழக்கை விசாரிக்க வேண்டும் என்பது அவரது வாதம்.

இந்த வாதத்தை என்னால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை. காவல்துறையின் பல்வேறு பிரிவுகளுக்கு இடையே பணிகள் பிரிக்கப்பட்டுள்ளன என்பதே இதற்கான எளிய காரணம்.

ஊழல் தொடர்பான வழக்குகளை விசாரிக்கும் பிரத்யேக அதிகாரம் ஊழல் தடுப்பு மற்றும் கண்காணிப்பு இயக்குநரகத்துக்கு மட்டுமே உள்ளது என்று கூற முடியாது.

ஆரம்பத்தில் தமிழ்நாடு தனியார் பள்ளிகள் சங்கம் தொடர்பாகவே புகார் எழுந்துள்ளது. விசாரணையின்போது மேலும் சிலருக்குத் தொடர்பு இருப்பது தெரியவந்துள்ளது.

ஒரு அமைச்சர் சம்பந்தப்பட்டுள்ளார் என்பதற்காக மட்டும், குற்றம் தொடர்பான அனைத்து ஆவணங்களையும் மத்திய குற்றப்பிரிவு ஊழல் தடுப்பு மற்றும் கண்காணிப்பு இயக்குநரகத்துக்கு மாற்ற வேண்டும் என்ற அவசியமில்லை.

எந்த அமைப்பு விசாரணை நடத்த வேண்டும் என்பதைத் தீர்மானிப்பது காவல்துறையின் அதிகார வரம்புக்குட்பட்டது. விசாரணை நடத்தும் அமைப்புக்கு அடிப்படையான அதிகாரமே இல்லை என்ற நிலை ஏற்படாதவரை, எந்த அமைப்பு வழக்கை விசாரிக்க வேண்டும் என்பதில் இந்த நீதிமன்றம் தலையிடாது.

14. பி. வில்சன் கூறியதுபோல், குறிப்பாகப் பதவியில் இருக்கும் ஓர் அரசியல்வாதி ஒரு நிகழ்ச்சியில் பங்கேற்பதை மட்டும் சந்தேகக் கண்ணோட்டத்துடன் பார்க்க முடியாது.

நவ.2 வரை அன்பில் மகேஷ் பொய்யாமொழிக்கு ஜாமீன் இல்லை.. விசாரணையை ஒத்திவைத்தது சிறப்பு நீதிமன்றம்!

ஆனால், இந்த வழக்கில் நிகழ்ச்சியில் பங்கேற்றது மட்டுமே குற்றச்சாட்டாக இல்லை என்பதைக் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

பள்ளி நிர்வாகங்களின் கோரிக்கைகள் நிறைவேற்றப்பட வேண்டுமானால், அவை முதல் மற்றும் இரண்டாவது குற்றவாளிகள் வழியாக முன்வைக்கப்பட வேண்டும் என்று மனுதாரர் கூறியதாக விசாரணை அமைப்பு குற்றம் சாட்டுகிறது.

15. குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்கள் நடத்தியதாகக் கூறப்படும் செயல்களால் 177 பள்ளி நிர்வாகங்கள் பாதிக்கப்பட்டுள்ளதாக விசாரணையில் தெரியவந்துள்ளது.

மனுதாரரின் உத்தரவின் பேரில் பள்ளிகளுக்கு நிரந்தர அங்கீகாரம் வழங்குவதற்கான நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டதாக, அரசுத் தரப்பின் பதில் மனுவில் உள்ள ஒன்பதாவது பத்தி தெரிவிக்கிறது.

தமிழ்நாட்டில் பள்ளிகளுக்கு நிரந்தர அங்கீகாரம் வழங்கும் நடைமுறையை அரசு தவிர்த்து வருவதற்குப் பின்னணியில், சுமார் 30 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு மாநிலத்தில் நிகழ்ந்த ஒரு துயரச் சம்பவம் உள்ளது.

கும்பகோணத்தில் நிகழ்ந்த பிரபலமான தீ விபத்தில் கிட்டத்தட்ட 100 குழந்தைகள் உயிரிழந்தனர்.

அந்தச் சம்பவத்தைத் தொடர்ந்து, பள்ளிகளுக்கு நிரந்தர அங்கீகாரம் வழங்குவதில்லை என்ற கொள்கையைத் தமிழ்நாடு அரசு முடிவு செய்தது.

16. இந்த வழக்கைப் பொறுத்தவரையில், பாரதிய நாகரிக் சுரக்ஷா சன்ஹிதா (BNSS) சட்டத்தின் 183(5) பிரிவின்கீழ் நீதித்துறை நடுவரால் பதிவு செய்யப்பட்ட வாக்குமூலங்களில், 'கட்சிக்கான நிதி' என்ற பெயரில் பணம் வசூலிக்கப்பட்டதாகத் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

16.01.2026 அல்ல; ஆவணத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளபடி, 13.01.2026 அன்று ஒரு சாட்சி மனுதாரரைச் சந்தித்துள்ளார். அப்போது, 'கட்சிக்கான நிதி' செலுத்தப்பட்டும் உறுதியளிக்கப்பட்ட அரசாணை ஏன் வெளியிடப்படவில்லை என்று அவர் கேள்வி எழுப்பியுள்ளார்.

மேலும், இந்தச் சம்பவத்தில் முக்கியப் பங்கு வகிப்பதாகக் கூறப்படும் இரண்டாவது குற்றவாளி தலைமறைவாக உள்ளார்.

அவரது உறவினர்களின் வாக்குமூலங்களின்படி, இரண்டாவது குற்றவாளியை மனுதாரர் தனது பாதுகாப்பிலும் கட்டுப்பாட்டிலும் வைத்திருப்பதாகத் தெரியவந்துள்ளது.

இது விசாரணைக்கு இடையூறு ஏற்படுத்துவதுடன், மற்றொரு குற்றவாளியைச் சட்ட நடவடிக்கையிலிருந்து பாதுகாக்கும் செயலாகவும் அமைகிறது என்பது இந்த நீதிமன்றத்தின் கருத்தாகும்.

17. மனுதாரர் ஒரு சாதாரண நபர் அல்ல. அவர் சார்ந்த அரசியல் கட்சியில் மிக உயர்ந்த பதவியை வகிக்கிறார். அந்தக் கட்சி ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட முறை தமிழ்நாட்டில் ஆட்சியில் இருந்துள்ளது.

மனுதாரர் மிகுந்த செல்வாக்கு கொண்டவர். அவர் சட்டமன்ற உறுப்பினராக இருந்ததுடன், தனது கட்சித் தலைவரின் நம்பிக்கையைப் பெற்று அமைச்சரவையில் அமைச்சராகவும் நியமிக்கப்பட்டிருந்தார்.

18. இந்த வழக்கில் நான் குழப்பமான ஒரு நிலையை எதிர்கொண்டேன் என்பதை ஒப்புக்கொள்ள வேண்டும்.

குற்றவியல் சட்ட நடைமுறையில், "சிறை என்பது விதி; ஜாமீன் என்பது விதிவிலக்கு" என்ற கொள்கை நினைவுக்கு வருகிறது.

இந்தக் கொள்கையைச் சற்று விரிவுபடுத்தி, "முன்ஜாமீன் வழங்குவது விதி; சிறை என்பது விதிவிலக்கு" என்று இந்த நீதிமன்றம் முடிவு செய்ய வேண்டுமா?

மனுதாரரின் செயல்பாட்டுத் தளம் தமிழ்நாடு முழுவதும் பரவியுள்ளதுடன், சமூகத்தில் அவருக்கு ஆழமான தொடர்புகளும் உள்ளன. காவல்துறையினரிடமிருந்து அவர் விலகி இருக்கவில்லை என்பதும் கவனிக்கத்தக்கது.

உண்மையில், மனுதாரர் காவல்துறையினர் முன்பு ஆஜராகி 240 கேள்விகளுக்குப் பதிலளித்துள்ளார் என்பதை அரசு குற்றவியல் வழக்கறிஞரும் ஒப்புக்கொண்டுள்ளார்.

இத்தகைய சூழலில், ஊழல் தடுப்புச் சட்டம் தொடர்பான வழக்கில் முன்ஜாமீன் வழங்குவது சரியானதாக இருக்குமா? அல்லது மேற்கண்ட கொள்கையை இயந்திரத்தனமாகப் பயன்படுத்துவதாகிவிடுமா?

மனுதாரருக்குச் சாதகமாக உள்ள இந்தக் காரணிகள், அவருக்கு முன்ஜாமீன் வழங்குவதற்குப் போதுமானவையா?

எனவே, இந்தக் கேள்விகளுக்கான வழிகாட்டுதலைப் பெறுவதற்காக முந்தைய நீதிமன்றத் தீர்ப்புகளை ஆராய முடிவு செய்தேன்.

19. இந்த விவகாரத்தில் நான் முதலில் கண்டறிந்த தீர்ப்பு, பஞ்சாப் மற்றும் ஹரியானா உயர் நீதிமன்றம் வழங்கிய *Gurbaksh Singh Sibbia v. State of Punjab* (1978 CRLJ 20) வழக்கின் தீர்ப்பாகும்.

குர்பக்ஷ் சிங் சிபியா, பஞ்சாப் மாநிலத்தில் நீர்ப்பாசனம் மற்றும் மின்சாரத் துறை அமைச்சராகப் பணியாற்றியவர். அவர் சார்ந்த அரசு ஆட்சியை இழந்த பின்னர், அவர் மீது ஊழல் மற்றும் முறைகேடாகப் பணம் கையாடல் செய்ததாகக் குற்றச்சாட்டுகள் எழுந்தன.

20. கைது செய்யப்படலாம் என்று எதிர்பார்த்த சிபியா, அப்போது புதிதாக அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட குற்றவியல் நடைமுறைச் சட்டத்தின் 438-வது பிரிவின்கீழ் முன்ஜாமீன் கோரி பஞ்சாப் மற்றும் ஹரியானா உயர் நீதிமன்றத்தை அணுகினார்.

எழுப்பப்பட்ட கேள்விகளின் முக்கியத்துவத்தைக் கருத்தில் கொண்டு, தனி நீதிபதி இந்த விவகாரத்தை அந்த நீதிமன்றத்தின் சிறப்பு அமர்வின் விசாரணைக்கு அனுப்பினார்.

அந்தச் சிறப்பு அமர்வு பின்வரும் கருத்துகளை முன்வைத்தது:

(i) வழக்கு அரசியல் உள்நோக்கத்துடன் தொடரப்படுகிறது என்பதை முதற்கண் காட்டும் ஆதாரங்களை வழங்கி, தனக்கு முன்ஜாமீன் வழங்கப்பட வேண்டிய சிறப்புக் காரணங்களை நிரூபிக்கும் பொறுப்பு குற்றம் சாட்டப்பட்டவருக்கு உள்ளது.

(ii) குற்றம் சாட்டப்பட்டவரைக் காவலில் எடுத்து விசாரிக்கும் காவல்துறையின் அதிகாரத்துக்கு முன்னுரிமை அளிக்க வேண்டும். குறிப்பாக ஊழல் வழக்குகளில், தனிநபரின் கைது தொடர்பான நலன்களைவிடப் பொதுநலனும் காவல்துறையின் விசாரணை அதிகாரமும் முக்கியமானவை.

(iii) சமூகத்தில் உயர்ந்த அந்தஸ்து இருப்பதும், சமூகத்துடன் ஆழமான தொடர்புகள் இருப்பதும் முன்ஜாமீன் வழங்குவதற்கான காரணங்களாக இருக்க முடியாது என்று அந்த அமர்வு தெரிவித்தது.

அரசியல்வாதி தலைமறைவாகிவிட மாட்டார் என்பதும் முன்ஜாமீன் வழங்குவதற்கான காரணமல்ல. மாறாக, ஊழல் குற்றச்சாட்டு எழுந்திருக்கும்போது உயர்ந்த பதவியில் இருப்பதே முன்ஜாமீன் மறுக்கப்படுவதற்கான காரணமாக இருக்கலாம் என்றும் அது குறிப்பிட்டது.

(iv) பதிவு செய்யப்படாத அல்லது குறிப்பிட்டுச் சொல்லப்படாத குற்றங்களிலிருந்து ஒருவரைப் பாதுகாக்கும் வகையில் பொதுவான முன்ஜாமீன் உத்தரவை நீதிமன்றம் வழங்க முடியாது.

21. இந்த உத்தரவை எதிர்த்து பல மேல்முறையீடுகள் உச்ச நீதிமன்றத்துக்குச் சென்றன. அவை *Shri Gurbaksh Singh Sibbia and Others v. State of Punjab*, AIR 1980 SCC 1632 என்ற வழக்கில் விசாரிக்கப்பட்டன.

இந்தக் கேள்வியின் முக்கியத்துவத்தைக் கருத்தில் கொண்டு, தலைமை நீதிபதி ஒய்.வி. சந்திரசூட் தலைமையிலான அரசியலமைப்பு அமர்வு இந்த வழக்கை விசாரித்தது.

சட்டத்தை ஆராய்ந்த உச்ச நீதிமன்றம், குற்றவியல் நடைமுறைச் சட்டத்தின் 438-வது பிரிவை நாடாளுமன்றம் மிகவும் விரிவான சொற்களில் உருவாக்கியுள்ளதால், உயர் நீதிமன்றம் விதித்த கடுமையான நிபந்தனைகள் நீதிமன்றத்தின் விருப்புரிமையுடன் ஒத்துப்போகவில்லை என்று தீர்மானித்தது.

நாடாளுமன்றம் சட்டத்தில் சேர்க்காத நிபந்தனைகளைச் சேர்த்து, சட்டத்தை மறுஎழுதுவதற்கு எந்த நீதிமன்றத்துக்கும் அதிகாரம் இல்லை என்றும் உச்ச நீதிமன்றம் கூறியது.

22. முன்ஜாமீன் வழங்குவதற்கான சட்ட உரிமை அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் 21-வது பிரிவுடன் தொடர்புடையது என்றும், தனிநபர் சுதந்திரத்தைப் பாதுகாக்கும் சட்டப் பிரிவுகள் தாராளமாகப் பொருள் கொள்ளப்பட வேண்டும் என்றும் அந்த அமர்வு குறிப்பிட்டது.

குற்றவியல் நடைமுறைச் சட்டத்தின் 438-வது பிரிவின் செயல்பாட்டைக் குறைக்கும் முயற்சி, தனிநபர் சுதந்திரத்துக்கான அரசியலமைப்பு உத்தரவாதத்தையும், குற்றவியல் சட்டத்தின் அடிப்படைக் கொள்கையான குற்றம் நிரூபிக்கப்படும் வரை ஒருவர் நிரபராதி என்ற அனுமானத்தையும் பலவீனப்படுத்தும்.

முன்ஜாமீனுக்கும் வழக்கமான ஜாமீனுக்கும் விதிக்கப்படும் நிபந்தனைகள் வேறுபட்டவை என்றும், முன்ஜாமீன் வழங்குவது மிக அரிதான வழக்குகளில் மட்டுமே செய்யப்பட வேண்டிய ஒன்றாகக் கருதப்படக் கூடாது என்றும் நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது.

மேலும், ஒருவரின் சமூக அந்தஸ்தையோ அரசியல் பதவியையோ மட்டும் அவருக்கு எதிரான ஆயுதமாகப் பயன்படுத்தக் கூடாது என்றும் தெரிவித்தது.

23. முன்ஜாமீன் வழங்கும்போது, தனிநபர் சுதந்திரம் மற்றும் காவல்துறையின் விசாரணை அதிகாரம் ஆகிய இரண்டு எதிரெதிரான நலன்களுக்கும் இடையே நீதிமன்றம் சமநிலையை ஏற்படுத்த வேண்டும் என்று உச்ச நீதிமன்றம் கூறியது.

பொருத்தமான வழக்குகளில் நிபந்தனைகளை விதிப்பதன் மூலம் இந்த இரு நலன்களையும் சமநிலைப்படுத்த முடியும். முன்கூட்டியே கைது செய்யப்படுவதிலிருந்து முழுமையான பாதுகாப்பை மறுப்பதற்குப் பதிலாக, இந்த வழியைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும் என்றும் நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது.

அன்பில் மகேஷ் மட்டுமல்ல.. திமுகவின் மொத்த தூண்களையும் தூக்கும் விஜய்.. அடித்து ஆட முடிவு?

இந்தக் கொள்கை மட்டுமே பொருந்துவதாக இருந்தால், பி. வில்சனின் வாதத்தில் பெரிய சிக்கல் இருந்திருக்காது.

ஆனால், ஊழல் குற்றச்சாட்டுகள் தொடர்பான வழக்குகளில் முன்ஜாமீன் வழங்குவது குறித்த அணுகுமுறையில் படிப்படியாக மாற்றம் ஏற்பட்டுள்ளது. அவற்றில் சில தீர்ப்புகளை இப்போது பார்க்கலாம்.

24. முதலில் குறிப்பிட வேண்டிய வழக்கு *CBI v. Anil Sharma*, (1997) 7 SCC 187 ஆகும்.

அனில் சர்மா மீது வருமானத்துக்கு அதிகமாகச் சொத்து சேர்த்ததாக ஊழல் தடுப்புச் சட்டத்தின்கீழ் வழக்குப் பதிவு செய்யப்பட்டது.

அனில் சர்மா ஒரு சாதாரண நபர் அல்ல. அவர் இந்திய ஒன்றியத்தின் முன்னாள் தொலைத்தொடர்புத் துறை அமைச்சரான சுக்ராமின் மகன்.

அவர் முன்ஜாமீன் கோரினார். இமாச்சலப் பிரதேச உயர் நீதிமன்றம் அவருக்கு முன்ஜாமீன் வழங்குவதற்குச் சாதகமாகப் பரிசீலித்தது.

25. இதை எதிர்த்து விசாரணை அமைப்பு உச்ச நீதிமன்றத்தில் மேல்முறையீடு செய்தது.

நீதிபதிகள் எம்.கே. முகர்ஜி மற்றும் கே.டி. தாமஸ் அடங்கிய அமர்வு, மேல்முறையீட்டை ஏற்று, முன்ஜாமீன் வழங்கிய உத்தரவை ரத்து செய்தது.

முன்ஜாமீன் வழங்கப்பட்ட பின்னர் குற்றம் சாட்டப்பட்டவர் சட்ட அமலாக்க அமைப்புகளிடம் ஆஜரானால், அவரிடம் நடத்தப்படும் விசாரணை வெறும் சம்பிரதாயமாகிவிடும் என்று அந்த அமர்வு குறிப்பிட்டது.

முன்ஜாமீன் உத்தரவு அவரைச் சுற்றிப் பாதுகாப்புக் கவசத்தை உருவாக்கிவிடும் என்பதே இதற்கான காரணம்.

மேலும், குற்றம் சாட்டப்பட்டவர் வகிக்கும் பதவி உயர்ந்ததாக இருக்கும்போது, விசாரணை அதிகாரிகள் எதிர்கொள்ள வேண்டிய தடைகளும் அதிகரிக்கும்.

குற்றம் சாட்டப்பட்டவர் காவலில் இருக்கும்போது நடத்தப்படும் விசாரணை, குற்றவியல் நடைமுறைச் சட்டத்தின் 438-வது பிரிவின்கீழ் சாதகமான உத்தரவைப் பெற்றுப் பாதுகாப்புடன் இருக்கும் ஒருவரிடம் நடத்தப்படும் விசாரணையைவிட, தகவல்களை வெளிக்கொண்டு வருவதில் தர ரீதியாக அதிகச் செயல்திறன் கொண்டது என்றும் நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது.

இந்தக் கருத்து உச்ச நீதிமன்றத்தால் தொடர்ந்து பின்பற்றப்பட்டுள்ளது. அவற்றில் சில தீர்ப்புகள்:

(i) *State of Andhra Pradesh v. Bimal Krishna Kundu*, (1997) 8 SCC 104.

(ii) *P. Chidambaram v. Directorate of Enforcement*, (2019) 9 SCC 24.

(iii) *CBI v. Santhosh Karnani and Another*, 2023 SCC Online SC 427.

உண்மையில், சிபிஐ தாக்கல் செய்த மேல்முறையீட்டை ஏற்ற *Santhosh Karnani* வழக்கில், *Sushila Aggarwal v. State (NCT of Delhi) and Another*, (2020) 5 SCC 1 என்ற மற்றொரு அரசியலமைப்பு அமர்வின் தீர்ப்பும் மேற்கோள் காட்டப்பட்டது.

26. *Anil Sharma* வழக்கைத் தவிர, *P. Chidambaram v. Enforcement Directorate*, (2019) 9 SCC 24 என்ற தீர்ப்பையும் குறிப்பிட விரும்புகிறேன்.

பி. சிதம்பரம், இந்திய ஒன்றியத்தின் முன்னாள் உள்துறை மற்றும் நிதியமைச்சராக இருந்தவர்.

வெளிநாட்டு முதலீட்டு ஊக்குவிப்பு வாரியத்திடம் (FIPB) ஒப்புதல் பெறுவதற்காக, ஐஎன்எக்ஸ் மீடியா நிறுவனம் மூலம் பல மில்லியன் ரூபாய் பணம் செலுத்தப்பட்டதாகக் குற்றச்சாட்டு எழுந்தது. அப்போது பி. சிதம்பரம் மத்திய நிதியமைச்சராக இருந்தார்.

கைது செய்யப்படலாம் என்று எதிர்பார்த்த அவர், முன்ஜாமீன் கோரி டெல்லி உயர் நீதிமன்றத்தை அணுகினார். உயர் நீதிமன்றம் அவரது மனுவைத் தள்ளுபடி செய்ததைத் தொடர்ந்து, அவர் உச்ச நீதிமன்றத்தில் மேல்முறையீடு செய்தார்.

27. ஊழல் வழக்குகளில் முன்ஜாமீன் வழங்குவது தொடர்பான சட்டத்தை ஆராய்ந்த நீதிபதி பானுமதி, *Gurbaksh Singh Sibbia* வழக்கின் தீர்ப்பை மேற்கோள் காட்டினார்.

பொருளாதாரக் குற்றங்கள் நாட்டின் நிதி ஆரோக்கியத்தை ஆழமாகப் பாதிப்பதால், அவை தனி வகையைச் சேர்ந்த குற்றங்களாகக் கருதப்பட வேண்டும் என்று அவர் குறிப்பிட்டார்.

நிதிக் குற்றங்களில் முன்ஜாமீன் வழங்குவது பயனுள்ள விசாரணையைச் சீர்குலைத்து, அதற்குத் தடையாக அமையலாம் என்றும் நீதிமன்றம் சுட்டிக்காட்டியது.

எனவே, குற்றம் சாட்டப்பட்டவருக்கு முன்ஜாமீன் என்ற பாதுகாப்புக் கவசத்தை வழங்குவதற்கு முன்பு நீதிமன்றங்கள் மிகுந்த எச்சரிக்கையுடனும் தயக்கத்துடனும் செயல்பட வேண்டும்.

குற்றம் சாட்டப்பட்டவரைக் காவலில் எடுத்து விசாரிப்பது, முன்ஜாமீன் பெற்ற ஒருவரிடம் வழக்கமாக நடத்தப்படும் விசாரணையைவிடத் தர ரீதியாக வேறுபட்டதும் அதிகச் செயல்திறன் கொண்டதுமாகும் என்றும் தீர்ப்பில் தெரிவிக்கப்பட்டது.

28. விசாரணை ஆரம்பக் கட்டத்தில் இருக்கும்போது முன்ஜாமீன் வழங்குவது விசாரணையின் நோக்கத்தையே தோற்கடித்துவிடும் என்றும் நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது.

குற்றம் சாட்டப்பட்டவருக்கு முன்ஜாமீன் வழங்கப்பட்டால், நிதி தொடர்பான சிக்கலான, பல அடுக்குகளைக் கொண்ட சதித்திட்டங்களில் உள்ள பணப் பரிமாற்ற வழித்தடங்களை மறைப்பதற்கு அவருக்கு வாய்ப்பு ஏற்படும்.

முன்ஜாமீன் உத்தரவால் கைது செய்ய முடியாத நிலையில் இருக்கும் குற்றம் சாட்டப்பட்டவரிடம் இருந்து உண்மைகளை வெளிக்கொண்டு வருவதற்கான சட்டப்பூர்வ அதிகாரம் விசாரணை அமைப்புக்குக் கட்டுப்படுத்தப்படுகிறது.

குற்றம் சாட்டப்பட்டவர் விசாரணைக்கு ஒத்துழைக்காமல் இருப்பதும், கேள்விகளுக்கு நேரடியான பதில்களைத் தவிர்ப்பதும் முன்ஜாமீன் மறுக்கப்படுவதற்கான காரணங்களாக அமையலாம் என்றும் நீதிமன்றம் தெரிவித்தது.

29. அண்மையில் நீதிபதிகள் ஜே.பி. பர்திவாலா மற்றும் ஆர். மகாதேவன் ஆகியோர் வழங்கிய *Devinder Kumar Bansal v. State of Punjab*, (2025) 4 SCC 493 என்ற தீர்ப்பையும் குறிப்பிட விரும்புகிறேன்.

அரசுப் பணியாளர்கள் இடைத்தரகர்கள் மூலம் லஞ்சம் வசூலித்ததாகக் கூறப்பட்ட தற்போதைய வழக்குடன் மிகவும் ஒத்த சூழ்நிலையைக் கொண்ட வழக்கு அது.

தேவேந்தர் குமார் பன்சால், பஞ்சாப் அரசில் தணிக்கை ஆய்வாளராகப் பணியாற்றியவர்.

மனுதாரரின் மனைவி அப்போது ஒரு கிராமத்தின் சர்பஞ்சாக இருந்தார். அவர் மேற்கொண்ட சில பணிகள் தொடர்பாகத் தணிக்கை அறிக்கையில் எழுப்பப்பட்ட ஆட்சேபனைகளை நீக்கி, சாதகமான அறிக்கையை வழங்குவதற்காகப் பன்சால் லஞ்சம் கேட்டதாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்டது.

30. பிருத்வி சிங் என்ற இணைக் குற்றவாளி, பன்சாலுக்காக இடைத்தரகராகச் செயல்பட்டதாகக் கூறப்பட்டது.

பன்சாலின் சார்பில் லஞ்சம் பெற்றுக்கொண்டிருந்தபோது, அவர் லஞ்ச ஒழிப்புப் பிரிவினரால் பிடிக்கப்பட்டார்.

லஞ்சப் பணம் கிடைத்துவிட்டதா என்று பன்சால் விசாரித்ததையும், அந்தப் பணத்தை மாற்றுவதற்கான அறிவுறுத்தல்களை அவர் வழங்கியதையும் காட்டும் ஒலிப்பதிவையும் விசாரணை அமைப்பு கைப்பற்றியது.

பன்சால் முன்ஜாமீன் கோரினார். பஞ்சாப் மற்றும் ஹரியானா உயர் நீதிமன்றம் அதை மறுத்தது. இதை எதிர்த்து அவர் உச்ச நீதிமன்றத்தில் மேல்முறையீடு செய்தார்.

31. ஊழல் வழக்குகளில் முன்ஜாமீன் என்பது உரிமையாகக் கோரக்கூடிய ஒன்று அல்ல என்று நீதிபதி பர்திவாலா தெரிவித்தார்.

ஊழல் வழக்குகளில் முன்ஜாமீன் வழங்குவதை நீதிமன்றங்கள் கட்டுப்படுத்த வேண்டும் என்றும் அவர் வலியுறுத்தினார்.

முன்ஜாமீன் வழங்குவதற்கான அதிகாரம் முற்றிலும் தடைசெய்யப்படவில்லை என்றாலும், பின்வரும் விதிவிலக்கான சூழ்நிலைகள் தெளிவாகத் தெரியவரும் வழக்குகளில் மட்டுமே அந்த அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்று அவர் கூறினார்:

(a) அரசியல் பழிவாங்கும் நோக்கம்.

(b) பொய்யாகக் குற்றத்தில் சிக்கவைத்தல்.

(c) வெளிப்படையாகவே ஆதாரமற்ற அல்லது அற்பமான குற்றச்சாட்டு.

இந்த வழக்கில் மேற்கண்ட விதிவிலக்குகளில் எதுவும் பொருந்தவில்லை.

32. காவல்துறையினர் முன்பு ஆஜராகி விசாரணைக்கு ஒத்துழைத்துவிட்டதால் முன்ஜாமீன் வழங்கப்பட வேண்டும் என்ற வாதத்தையும் நீதிபதி பர்திவாலா நிராகரித்தார்.

குற்றம் சாட்டப்பட்டவரைக் காவலில் எடுத்து விசாரிப்பது, உண்மைகளைக் கண்டறிவதற்கு மிகவும் வலுவானதும் தர ரீதியாக அதிகச் செயல்திறன் கொண்டதுமான கருவி என்று அவர் குறிப்பிட்டார்.

சிக்கலான ஊழல் தொடர்புகளை வெளிக்கொண்டு வரவும், பணப் பரிமாற்ற வழித்தடங்களைக் கண்டறியவும், மறைந்திருக்கும் இடைத்தரகர்களின் வலையமைப்பை வெளிப்படுத்தவும் காவலில் எடுத்து விசாரிப்பது அவசியம் என்றும் அவர் தெரிவித்தார்.

33. மேற்கண்ட தீர்ப்புகளை ஆராயும்போது, ஊழல் வழக்குகளில் முன்ஜாமீன் வழங்குவது தொடர்பான நீதித்துறை அணுகுமுறையில் மிகப் பெரிய மாற்றம் ஏற்பட்டிருப்பது தெரியவருகிறது.

முன்ஜாமீன் வழங்குவதற்கான அதிகாரம் விரிவானதாக இருந்தாலும், ஊழல் அல்லது சமூகப் பொருளாதாரக் குற்றங்கள் தொடர்பான வழக்குகளில் அந்த அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்துவதற்கான நீதிமன்றத்தின் விருப்புரிமை குறைந்துள்ளது.

*P. Chidambaram* வழக்கில் குறிப்பிடப்பட்டதைப் போல, இத்தகைய வழக்குகள் தனி வகையாகக் கருதப்பட வேண்டும் என்பதை மேற்கண்ட தீர்ப்புகளின் ஆய்வு காட்டுகிறது.

பொதுவாக, *Gurbaksh Singh Sibbia* வழக்கில் வலியுறுத்தப்பட்ட தனிநபர் சுதந்திரத்துக்கு ஆதரவான அணுகுமுறை பொருந்தும்.

ஆனால், அரசியல்வாதி போன்ற செல்வாக்கு மிக்க ஒருவர் சம்பந்தப்பட்டிருக்கும்போது, *Anil Sharma* வழக்கில் கூறப்பட்டு, கடந்த இரண்டரை தசாப்தங்களுக்கும் மேலாக உச்ச நீதிமன்றத்தால் மீண்டும் மீண்டும் உறுதிப்படுத்தப்பட்ட கொள்கைகள் பொருந்தும்.

தனிநபர் சுதந்திரத்துக்கும் ஆழமான சதித்திட்டத்தை வெளிக்கொண்டு வர வேண்டிய பொதுநலனுக்கும் இடையே சமநிலை ஏற்படுத்த வேண்டியதன் அவசியமே இதற்குக் காரணம்.

34. மனுதாரருக்குத் தொடர்பு இருப்பதாகக் காவல்துறையினருக்கு ஆரம்பத்திலேயே தகவல் கிடைத்துவிடவில்லை.

விசாரணையின்போது கிடைத்த சில ஆதாரங்களின் அடிப்படையில்தான் மனுதாரருக்கும் இந்த வழக்கில் தொடர்பு இருப்பதாகக் கருதப்பட்டுள்ளது.

இத்தகைய வழக்குகளில் பல்வேறு வங்கிக் கணக்குகள் மற்றும் பணப் பரிமாற்ற வழித்தடங்களை ஆய்வு செய்ய வேண்டியிருக்கும்.

எனவே, பல அடுக்குகளைக் கொண்ட சதித்திட்டமும், ஆவணங்களைத் திருத்தும் நடவடிக்கைகளும், பலர் இணைந்து செயல்பட்டிருப்பதும் தொடர்புடைய ஊழல் வழக்குகளில் முன்ஜாமீன் வழங்குவது விசாரணையின் போக்கையே தடுத்துவிடும்.

35. முன்ஜாமீன் மூலம் கிடைக்கும் சுதந்திரத்தைப் பயன்படுத்தி மனுதாரர் சாட்சிகளைப் பாதிக்கலாம், விசாரணைக்கு இடையூறு ஏற்படுத்தலாம் அல்லது நேரடி ஆதாரங்களை அழிக்கலாம் என்ற வலுவான அச்சம் எழும்போது, அது முன்ஜாமீன் வழங்குவதற்கான பொதுவான கொள்கைக்கு விதிவிலக்காக அமையும்.

முதற்கண் பார்க்கும்போது, தலைமறைவாக உள்ள இரண்டாவது குற்றவாளியை மனுதாரர் பாதுகாத்து வருவதாக ஆவணங்கள் காட்டுகின்றன.

36. முன்ஜாமீன் மனுவை விசாரிக்கும்போது, ஊழல் என்பது தீவிரமான பொருளாதாரக் குற்றம் என்பதை இந்த நீதிமன்றம் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

அது அரசுப் பணத்தை மட்டுமல்லாமல், மனித உரிமைகளையும் நேரடியாகப் பாதிக்கிறது; மனிதகுலத்துக்கு எதிரான குற்றமாகவும் அமைகிறது.

இத்தகைய வழக்குகளில், குற்றம் சாட்டப்பட்டவர் முன்பு வகித்த பதவி, அரசு இயந்திரத்தைத் தலையிடச் செய்யும் அல்லது சாட்சிகளைப் பாதிக்கும் அவரது திறன் ஆகியவற்றையும் நீதிமன்றம் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

இத்தகைய வழக்குகளில் முன்ஜாமீன் வழங்குவதற்கான பரிசீலனையும், கைது செய்யப்பட்ட பிறகு வழக்கமான ஜாமீன் வழங்குவதற்கான பரிசீலனையும் அடிப்படையில் வேறுபட்டவை என்பதை இங்கு வலியுறுத்த விரும்புகிறேன்.

37. மிக உயர்ந்த அளவிலான ஊழலில் ஈடுபட்டதாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்டிருந்தாலும், பணமோசடி வழக்கில் குற்றம் சாட்டப்பட்டிருந்தாலும், விசாரணைக்கு முந்தைய காவலில் ஒருவர் நீண்டகாலம் அடைக்கப்பட்டு, விசாரணையில் முன்னேற்றம் இல்லாத சூழலில், இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் 21-வது பிரிவைப் பயன்படுத்தி அவருக்கு ஜாமீன் வழங்குவது நீதிமன்றத்தின் அரசியலமைப்புக் கடமை என்பதை இந்த நீதிமன்றம் உணர்ந்துள்ளது.

ஆனால், இத்தகைய அம்சங்கள் வழக்கமான ஜாமீன் மனுவை நீதிமன்றம் பரிசீலிக்கும்போது எழுபவை; கைது செய்யப்படுவதற்கு முன்பாகக் கோரப்படும் முன்ஜாமீன் மனுவைப் பரிசீலிக்கும்போது அல்ல.

38. ஆவணங்களே ஆதாரங்களாக இருப்பதால், மனுதாரரைக் காவலில் எடுத்து விசாரிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை என்ற பி. வில்சனின் வாதமும் ஏற்கெனவே நீதிமன்றங்களால் பரிசீலிக்கப்பட்டு நிராகரிக்கப்பட்டுள்ளது.

பணப் பரிமாற்ற வழித்தடங்களை முழுமையாகக் கண்டறியவும், சம்பந்தப்பட்டவர்களின் நோக்கத்தை உறுதிப்படுத்தவும், இந்தச் செயல்பாடுகளுக்குப் பின்னால் யார் இருந்தார்கள் என்பதையும், இறுதியில் பணம் யாரிடம் சென்றடைந்தது என்பதையும் அறியவும் காவலில் வைத்து விசாரிப்பது தேவைப்படலாம்.

39. இந்த வழக்கில் முன்ஜாமீன் வழங்கப்பட்டால், விசாரணையே முடங்கிவிடும் என்பது இந்த நீதிமன்றத்தின் கருத்தாகும்.

தனிநபர் சுதந்திரத்தைப் பாதுகாப்பது நீதிமன்றத்தின் கடமைதான். அதேநேரத்தில், ஊழலற்ற அரசு நிர்வாகம் இருக்க வேண்டும் என்ற சமூகத்தின் தேவையுடன் அதை ஒப்பிட்டுப் பார்க்க வேண்டும்.

இதுவரை 177 பாதிக்கப்பட்டவர்கள் தங்கள் வாக்குமூலங்களைப் பதிவு செய்துள்ளனர் என்று ஆவணங்கள் காட்டுகின்றன.

மனுதாரர் அரசியலில் உயர்ந்த பதவியை வகித்தவர். இரண்டாவது குற்றவாளி கைது செய்யப்படுவதற்கு முன்பாக மனுதாரருக்கு முன்ஜாமீன் வழங்கப்பட்டால், விசாரணை நடைமுறையிலிருந்து தப்பிப்பதற்கான கருவியாக அந்த உத்தரவை இரண்டாவது குற்றவாளி பயன்படுத்தக்கூடும்.

40. இரண்டாவது குற்றவாளியான முத்துக்குமார் தாக்கல் செய்த முன்ஜாமீன் மனு தொடர்பாக இந்த நீதிமன்றம் பிறப்பித்த உத்தரவையும் குறிப்பிட வேண்டும்.

சக நீதிபதி ஜி.கே. இளந்திரையன், இந்தக் குற்றச்சாட்டுகள் மிகவும் தீவிரமானவை என்றும், குற்றம் சாட்டப்பட்டவரைக் காவலில் எடுத்து விசாரிக்க வேண்டியது அவசியம் என்றும் குறிப்பிட்டிருந்தார்.

மாநில நிர்வாகத்தில் உயர்ந்த பதவியை வகித்தவர் மனுதாரர் என்பதையும் கருத்தில் கொள்ளும்போது, அந்த முடிவிலிருந்து மாறுபட்ட கருத்தை எடுப்பதற்கு எனக்குக் காரணம் இல்லை.

குற்றத்தின் தீவிரம் என்பது நீதிமன்றம் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டிய முக்கியமான அம்சமாகும். குற்றம் எவ்வளவு தீவிரமானதோ, முன்ஜாமீன் பெறுவதும் அவ்வளவு கடினமாகும்.

41. இதுவரை விசாரணைக்கு மனுதாரர் ஒத்துழைத்துள்ளார் என்பது மட்டும் அவருக்கு முன்ஜாமீன் வழங்குவதற்கான காரணமாக அமையாது.

'கட்சிக்கான நிதி' என்ற பெயரில் அவர் பணம் பெற்றதாகக் குற்றச்சாட்டு உள்ளது.

இந்தப் பணம் இறுதியில் யாரிடம் சென்றடைந்தது என்பதை மனுதாரரைக் காவலில் வைத்து விசாரிக்காமல் கண்டறிய முடியாது.

விசாரணை இன்னும் ஆரம்பக் கட்டத்திலேயே உள்ளது. புதிய உண்மைகள் தொடர்ந்து வெளிவந்து கொண்டிருக்கின்றன. எனவே, மனுதாரருக்கு முன்ஜாமீன் வழங்குவது பொருத்தமானதாக இருக்காது என்று இந்த நீதிமன்றம் கருதுகிறது.

42. மேற்கண்ட விவாதங்களின் அடிப்படையில், முன்ஜாமீன் கோரி தாக்கல் செய்யப்பட்ட மனு தள்ளுபடி செய்யப்படுகிறது" இவ்வாறு நீதிபதி வி. லட்சுமிநாராயணன் தனது தீர்ப்பில் கூறியுள்ளார்.