கோவை: மனிதர்கள் இறக்கும் போது அவர்கள் வாழ்ந்த நகரத்திலிருந்து அவர்களின் நினைவுகள் மறைந்து போகக் கூடும். ஆனால், சில மரணங்கள் இருக்கின்றன.. அவர்களின் மரணங்கள் அந்த மனிதரை நகரத்தின் ஒவ்வொரு கட்டிடத்திலும், ஒவ்வொரு பட்டறையிலும், ஒரு தலைமுறைக்குப் பின்னால் வரும் மாணவர்கள் புரட்டும் புத்தகத்தின் ஒவ்வொரு பக்கத்திலும் வாழ வைக்கும். ஜி.டி. நாயுடு 1974ஆம் ஆண்டு இயற்கை எய்தினார். ஆனால், கோவை நகரம் இன்றும் அவர் அமைத்துக் கொடுத்த அடித்தளத்தின் மீதே இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது.
கோவையை தென்னிந்தியாவின் மிக முக்கியமான பொறியியல் கல்வி மையங்களில் ஒன்றாக மாற்றுவதில் பி.எஸ்.ஜி கல்வி நிறுவனங்கள் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன. அந்த குழுமத்தின் முக்கிய கல்வி நிறுவனமாக இருக்கும் பி.எஸ்.ஜி தொழில்நுட்பக் கல்லூரியை தோற்றுவித்ததில் ஜி.டி. நாயுடு அவர்களின் பங்களிப்பு முக்கியமானது. எளிய முறையில் நடைமுறைக்கு உகந்தவாறு, பிரச்சனைகளுக்குத் தீர்வு காணும் வகையில் கோவையின் மண்ணிற்கு ஏற்றவாறு பொறியியல் கல்வியை வடிவமைப்பதில் அவர் உறுதியாக இருந்தார். பள்ளிச் சான்றிதழ் கூட இல்லாத ஒரு மனிதர், கோவை இளைஞர்களுக்குப் பொறியியல் கல்விதான் மிக முக்கியமானது என்று ஒரு தலைமுறைக்கு முன்பே நம்பியதால்தான், இன்று பல்லாயிரக்கணக்கான பொறியாளர்கள் அந்த வளாகத்திலிருந்து வெற்றிகரமாக உருவாக்கப்பட்டு, உலகையே ஆட்டிப்படைக்கிறார்கள். இன்று நீங்கள் கோவையில் உள்ள ஜி.டி. நாயுடு தொழிற்துறை பொருட்காட்சிக்குள் நுழைந்தால், இந்தியாவின் மிகவும் அசாதாரணமான மற்றும் தனித்துவமான ஒரு அருங்காட்சியகத்தைப் பார்ப்பீர்கள். இது கண்டுபிடிப்புகளின் வரலாறு, அவரது தனிப்பட்ட ஆவணக்காப்பகம் மற்றும் பொறியியல் கண்டுபிடிப்புகளின் ஆலயம் எனப் பல முகங்களைக் கொண்டது. அங்குப் புகழ்பெற்ற ரசண்ட் (Rasant blade), 1937ஆம் ஆண்டின் மின்சார மோட்டார், மண்ணெண்ணெயில் இயங்கும் மின்விசிறி, வாக்குப்பதிவு இயந்திரம் மற்றும் ஜவுளித் தொழிற்துறை உபகரணங்கள் எனப் பலவும் காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. பல ஆண்டுகளாக நகர்த்தப்படாமல் அங்கேயே இருக்கும் அந்தப் பெட்டிகளில் உள்ள விளக்கக் குறிப்புகள் மிகுந்த துல்லியத்தோடு எழுதப்பட்டுள்ளன. 1948 முதல் இயங்கி வரும் இந்த பொருட்காட்சி, எவ்விதத் தணிக்கைச் சான்றிதழும் இல்லாமல் கடந்த பல தசாப்தங்களாகத் தொடர்ந்து இயங்கும் முப்பரிமாண ஆவணப்படம் போன்றது. கோவையின் மிக முக்கியமான பொதுக் கூட்டங்கள், சொற்பொழிவுகள், கலை நிகழ்ச்சிகள் மற்றும் பட்டமளிப்பு விழாக்கள் பல ஆண்டுகளாக நடைபெறும் மையமாக ஜி.டி. நாயுடு அரங்கம் விளங்கி வருகிறது. இந்த அரங்கத்திற்கு அவரது பெயர் சூட்டப்பட்டிருப்பது வெறும் அலங்காரத்திற்காக அல்ல, மாறாக அது ஒரு வழிகாட்டியாகத் திகழ்கிறது. ஒரு நகரம் தன்னை தானே வடிவமைத்துக் கொள்ளும்போது எத்தகைய பொதுவெளிகளை உருவாக்க வேண்டும் என்பதை இது உணர்த்துகிறது. தன் வசம் ஒரு நாயுடு அரங்கத்தைக் கொண்டுள்ள நகரம், வளர்ச்சிப் பாதையில் தெளிவாகப் பயணிக்கிறது என்பதை உறுதிப்படுத்துகிறது. ஜி.டி. நாயுடு உயிருடன் இருக்கும்போதே தொடங்கப்பட்டு, இன்று வரை அவரது குடும்பத்தினராலும் அறங்காவலர்களாலும் நிர்வகிக்கப்படும் 'ஜி.டி. நாயுடு அறக்கட்டளை', கடந்த அரை நூற்றாண்டுக் காலமாகத் தமிழ்நாடு முழுவதும் கல்வி, அறிவியல் மற்றும் சமூகப் பணிகளைத் தொடர்ந்து ஆதரித்து வருகிறது. இந்த அறக்கட்டளை தனது பணிகளை விளம்பரப்படுத்துவதில்லை. எந்த ஆரவாரமும் இன்றி, தங்களின் சமூகப் பங்களிப்பை மிகவும் அமைதியாகச் செய்து வருகிறார்கள். கைதட்டல்களையும் பாராட்டுக்களையும் எதிர்பார்க்காமல் உழைக்க வேண்டும் என்ற நாயுடுவின் அதே குணம் இன்றுவரை இந்த அறக்கட்டளையின் செயல்பாடுகளிலும் பிரதிபலிக்கிறது. புகைப்படங்களில் அடக்கிவிட முடியாத அவரது மிக முக்கியமான மரபு என்பது கோவையின் தொழிற்துறை கலாச்சாரம்தான். பீளமேடு வழியாகச் செல்லும்போது, திருப்பூர் ஜவுளி ஆலைகளைக் கடக்கும்போது, அல்லது ஒண்டிப்புதூரில் உள்ள சிறு உதிரிப்பாகங்கள் உற்பத்தியாளருடன் ஒரு காலை நேரம் உரையாடும்போது, ஜி.டி. நாயுடு வாழ்ந்து காட்டிய அந்த சிந்தனையின் நிழலை நீங்கள் உணர முடியும். ஒரு பவேரியன் லேத் இயந்திரத்திற்கு இணையாகக் கோவையில் தயாரிக்கப்படும் லேத் இயந்திரத்தையும் நாம் மதிக்க வேண்டும் என்ற அவரது எண்ணத்தையும், இந்தியப் பொறியாளருக்குத் தேவையான பட்டறையையும் சுதந்திரத்தையும் கொடுத்தால் அவர்கள் நாட்டின் தேவைகளுக்கான பொருட்களை உருவாக்குவார்கள் என்ற அவரது அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையையும் அங்கு காண முடியும்.கோவை இன்று இந்தியாவின் அமைதியான, சுயசார்பு கொண்ட தொழிற்துறை மையமாக இருப்பதற்கு இதுவே காரணம். இது ஏதோ தற்செயலாக நிகழ்ந்ததல்ல; 1930களிலேயே பள்ளியிலிருந்து வெளியேறிய ஒரு மனிதர், அன்றாட பயன்பாட்டுப் பொருட்களைக் கோவையிலேயே தயாரித்து, கோவை மக்களே அதை வாங்க முடியும் என்று எடுத்த உறுதியான முடிவின் விளைவே இந்த மாபெரும் நகரத்தின் தற்போதைய தொழிற்துறை வெற்றியாகும். மறைந்து அரை நூற்றாண்டு கடந்த பின்னரும், ஜி.டி. நாயுடு நினைவுகளைப் போற்றும் வகையில் ஒரு திரைப்படம் உருவாகி வருகிறது. திரைப்படம் என்பது ஒரு பாடப்புத்தகம் அல்ல, அதற்கு மாற்றாக அது அமையவும் தேவையில்லை. ஆனால், ஒரு பாடப்புத்தகத்தால் இதுவரை செய்ய முடியாததை ஒரு திரைப்படத்தால் செய்ய முடியும். மறக்கப்பட்ட ஒரு மனிதரின் முகம், குரல் மற்றும் அவரது பட்டறையை இந்த தேசமே உற்று நோக்கும் வகையில் பெரிய திரையில் கொண்டு வந்து நிறுத்த முடியும். இந்தத் திரைப்படம் அவரது கதையின் முடிவு அல்ல; மாறாக அது இந்த தேசம் தனது சொந்தக் கண்டுபிடிப்பாளரை மீண்டும் முழுமையாக கண்டடைவதற்கான இரண்டாவது பாதியின் தொடக்கமாகும். அவர் இன்று இருந்திருந்தால், தன் மீது காட்டப்படும் இத்தகைய அதீத கவனத்தை ஒரு புன்னகையோடு கடந்திருப்பார். பிறகு வழக்கம் போல் தனது பட்டறைக்குச் சென்று உழைக்கத் தொடங்கியிருப்பார். ஏனெனில், பாராட்டுக்களைத் தாண்டி, அவருக்கு உழைப்பே அவரது பிரதான இலக்காக இருந்தது.பி.எஸ்.ஜி தொழில்நுட்பக் கல்லூரி
ஜி.டி. நாயுடு தொழிற்துறை பொருட்காட்சி
ஜி.டி. நாயுடு அரங்கம்
ஜிடி அறக்கட்டளை
கோவை
திரைப்படம்