மும்பை: சென்னையில் மின்சார ரயிலில் பயணிப்பவர்களின் ஒவ்வொரு வலியையும் மும்பை மின்சார ரயிலும் பிரதிபலிக்கிறார்கள். முன்பெல்லாம்.. எல்லாம் தங்கள் தலைவிதி என்று தங்களுக்குள்ளேயே புலம்புவார்கள்.. ஏனெனில் அதிகாரிகளை நோக்கி கேள்வி எழுப்பினால், அது மும்பையில் இருந்தோ, சென்னையில் இருந்தோ, டெல்லியில் உள்ளவர்களுக்கு கேட்காது.. இப்போது கேட்கும் அளவிற்கு சத்தமாக கேட்க தொடங்கிவிட்டார்கள் மக்கள். மும்பையில் மின்சார ரயிலில் தொங்கி கொண்டு உயிரை பனையம் வைத்து பயணித்த பெண் ஒருவரின் வீடியோ, டெல்லி வரை எதிரொலித்துள்ளது. இனி ரயில்வே கண்டிப்பாக பதில் சொல்லித்தான் ஆக வேண்டும்.
உண்மையை சொல்ல வேண்டும் என்றால், மும்பையில் மின்சார ரயிலில் பயணிப்பது என்பது மிகவும் கடினமானது. ஆனால் அதனை தவிர விரைவாக வேலைக்கு செல்ல மக்களுக்கு வேறு வாய்ப்புகள் குறைவு.. எனவே பலரும் மின்சார ரயிலில் தான் பயணிக்கிறார்கள். ஆனால் ரயில் வசதி மும்பையில் உள்ளமக்கள் தொகைக்கு போதுமானதாக இல்லை. இதனால் பலரும் தொங்கி கொண்டே செல்கிறார்கள். பல ஆண்டுகளாக இந்த பிரச்சனை நீடிக்கிறது. இதற்கு உண்மையில் பெரிய தீர்வை ரயில்வே நினைத்தாலும் தற்போதைக்கு தர முடியாது. ஆனால் பெருகும் மக்கள் தொகைக்கு ஏற்ப புதிய மாற்றுத்திட்டங்களை போர்க்கால அடிப்படையில் உருவாக்க வேண்டியது கட்டாயம் ஆகும். மக்களின் பல ஆண்டு பிரச்சனைக்கு இன்றும் சரியான தீர்வு கிடைக்கவில்லை. இதனால் மக்கள் கேள்வி கேட்க தொடங்கி உள்ளார்கள்.
மும்பை லோக்கல் ரயில் குறித்த ஐந்து நெட்டிசன்களின் கருத்துக்களை அப்படியே பார்ப்போம். முதல் நெட்டிசன்: "ஆமாம்... இது மும்பைதான்... நான் வேலை பார்த்த காலத்தில் இப்படித்தான் பயணிப்பேன். லோக்கல் ரயிலைப் பிடிக்க ஓடுவதும், கூட்ட நெரிசலில் சிக்கிப் பயணிப்பதும், சில நேரங்களில் பாதுகாப்பாக நிற்கக் கூட இடம் கிடைக்காமல் தவிப்பதும் எனது வாடிக்கை... இது நடந்து பத்து ஆண்டுகளுக்கு மேலாகிவிட்டது. ஆனால், இன்றைக்கும் நிலைமையை யோசித்துப் பார்க்கும்போது 'உண்மையிலேயே ஏதேனும் மாறியிருக்கிறதா?' என்று எனக்குள் கேள்வி எழுகிறது. இருப்பினும், 2047-ல் நிச்சயம் அனைத்தும் மாறும் என்று நான் உறுதியாக நம்புகிறேன்.'மும்பை ஸ்பிரிட்' (Mumbai Spirit) எப்போதும் கெத்தாகத் தான் இருக்கிறது!" இரண்டாவது நபர்: "ஐயோ கடவுளே, என்ன மாதிரியான சூழ்நிலை இது... மும்பை லோக்கல் ரயிலில் பெண்களின் சாகசங்களா ஜெய் ஹோ பாதுகாப்பு தொடர்பான கவலைகள் தான் அதிகமாக இருக்கின்றன, நிலைமை கைமீறிப் போவதற்குள் இதைக் கவனிக்க வேண்டும். லோக்கல் ரயில் பிளாட்பாரத்தை விட்டுப் புறப்படும்போதே இதைக் கண்டறிந்து, கூட்ட நெரிசலைக் கட்டுப்படுத்தத் திட்டமிட வேண்டும்." மூன்றாவது நெட்டிசன்: " மும்பை சென்ட்ரல் ரயில்வேயில் காலை 8 முதல் 10 மணி வரை மற்றும் மாலை 5 முதல் 9 மணி வரையிலான உச்சக்கட்ட நேரங்களில் தினமும் ரயில் தாமதமாவதே இதற்கு முக்கியக் காரணம். சராசரியாக தினமும் ஒவ்வொரு ரயிலும் 15 முதல் 20 நிமிடங்கள் தாமதமாகத்தான் வருகின்றன. இதை நான் 'X' தளத்தில் சுட்டிக்காட்டியபோது, ஏதோ ஒரு சாக்குப்போக்கைச் சொல்லிவிட்டு அந்த புகாரை முடித்துவிட்டார்கள். தயவுசெய்து ரயில் நேரங்களைச் சரிபாருங்கள்." நான்காம் நபர்: "இந்தப் பெண்களின் மன வலிமையைப் பாராட்டுகிறேன். ஒவ்வொரு ஆணும் உழைப்பதற்கு இவர்கள் சிறந்த உதாரணம். இவர்களால் முடியும் போது மற்றவர்களால் ஏன் முடியாது? சொற்ப சம்பளமாகக்கூட இருக்கலாம், ஆனால் வேலைக்குச் செல்லும் இந்தப் பெண்களின் அர்ப்பணிப்பைப் பாருங்கள். அவர்களின் தன்னம்பிக்கை, தைரியம், நேர்மை, உண்மைத்தன்மை ஆகியவை பொங்கி வழிகிறது. தங்கள் உயிரையே பணயம் வைக்கிறார்கள்." ஐந்தாம் நபர்: "என்ன சல்யூட் வேண்டியிருக்கிறது? அதிகாரிகளுக்குப் பெண்களின் பாதுகாப்பைப் பற்றிய அக்கறையும் இல்லை; இந்தப் பெண்களுக்குத் தங்களது சொந்த உயிரைப் பற்றிய பயமும் இல்லை. தரமற்ற நிர்வாகத்தை ஏற்றுக்கொள்ளும் அவலத்தைத்தான் இப்போது பாராட்டி, வேறுவிதமாகச் சித்தரிக்கிறார்கள். இதை 'நாரி சக்தி' (பெண் சக்தி) என்றோ அல்லது 'மும்பை ஸ்பிரிட்' என்றோ அழைப்பது மிகவும் ஆபத்தான செய்தியாகும். ஓடும் ரயிலுக்கு வெளியே ஒரு பெண் தொங்கிக்கொண்டு செல்வது அதிகாரமளித்தல் அல்ல. காரணம் எதுவாக இருந்தாலும், அது மிகக் கடுமையான பாதுகாப்பு ஆபத்து." ஆறாவது நெட்டிசன்: "ஓடும் ரயிலில், கம்பியைப் பிடிக்காமல், காலியாக இருக்கும் கம்பார்ட்மெண்டிலேயே கதவுக்கு மிக அருகில் சில பெண்கள் நிற்பதை நான் பார்த்திருக்கிறேன். அவர்கள் ஏதோ தனி உலகத்தில் இருக்கிறார்கள். சிலருக்கு அதில் ஒரு த்ரில். சீட்டுகள் காலியாக இருந்தாலும், சிலர் நடுவில் இருக்கும் கம்பியை ஒரு கையால் பிடித்துக்கொண்டு பாதி உடலை டப்பாவுக்கு வெளியே நீட்டி நிற்கிறார்கள்."