வாழ்க்கை நினைத்தபடி இல்லையா ? ஈரான் FOOTBALL அணி கேப்டன் சொன்ன இந்த 1 வார்த்தை போதும்! உலகமே மாறும்

போட்டி தொடங்குவதற்கு சில மணி நேரங்களுக்கு முன்பு வரை ஈரான் அணிக்கு எல்லாமே எதிர்மறையாகத்தான் அமைந்திருந்தது. அரசியல் நெருக்கடிகள், விசா சிக்கல்கள், எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக மெக்சிகோவின் டிஜுவானா பயிற்சி முகாமிலிருந்து லாஸ் ஏஞ்சல்ஸ் நகருக்கு போட்டிக்கு முந்தைய நாள் வந்து சேர வேண்டிய கட்டாயம் என அடுக்கடுக்கான இன்னல்கள். வெறும் 16 மணி நேரத்திற்கும் குறைவான அவகாசத்தில், எந்தவொரு முறையான பயிற்சியும் இல்லாமல், உலகின் அதிபயங்கர முன்கள வீரர்களைக் கொண்ட பெல்ஜியத்தை எதிர்கொள்வது என்பது தற்கொலைக்குச் சமமானது என்றுதான் கால்பந்து விமர்சகர்கள் எழுதினார்கள்.

அறைக்குள் நிகழ்ந்த அந்த அற்புதம்

லாஸ் ஏஞ்சல்ஸ் சோஃபி மைதானத்தின் உடைமாற்றும் அறை (Locker Room). வீரர்களின் முகங்களில் சோர்வும், கண்களில் அடுத்து என்ன நடக்கப்போகிறது என்ற தத்தளிப்பும் கலந்திருந்த தருணம். உலகப் புகழ்பெற்ற கெவின் டி புரூய்ன், ரொமேலு லுகாகு போன்ற ஜாம்பவான்களை எப்படி எதிர்கொள்ளப் போகிறோம் என்ற அச்சம் மெல்லப் பரவத் தொடங்கிய வேளையில், அணியின் கேப்டனும் நட்சத்திர வீரருமான மெஹ்தி தாரேமி (Mehdi Taremi) எழுந்து நின்றார். அவர் ஒரு மூத்த பத்திரிகையாளனின் தீர்க்கமான பார்வையோடும், ஒரு தாயின் பேரன்போடும் தன் வீரர்களைப் பார்த்தார்.

"உங்களுக்கு டெக்னிக் தெரியவில்லை என்றாலும் பரவாயில்லை, ஓடுங்கள்... ஓடிக்கொண்டே இருங்கள்! மைதானத்தில் உங்களின் கடைசி மூச்சு இருக்கும் வரை ஓடுங்கள்!"
- மெஹ்தி தாரேமி, ஈரான் கேப்டன்

தாரேமியின் இந்த ஒற்றை வாக்கியம், அந்த அறையின் காற்றையே மாற்றியது. "நம்மிடம் உலகத்தரம் வாய்ந்த உத்திகள் இல்லைதான், ஆனால் நம்மிடம் துடிக்கும் இதயம் இருக்கிறது; ஓடக்கூடிய கால்கள் இருக்கின்றன. உலகமே நம்மைத் தோற்றுவிடுவோம் என்றுதான் நினைக்கிறது. ஆனால் நாம் நம்மைச் சந்தேகப்படக் கூடாது" என்ற அவரது உணர்ச்சிப்பூர்வமான உரை, வீரர்களின் நரம்புகளில் ரத்தத்தை வேகமாய் பாயச் செய்தது. நுணுக்கங்களை விட, தந்திரங்களை விட, களத்தில் காட்டும் அர்ப்பணிப்பே ஒருவனை வெல்ல வைக்கும் என்பதை அந்த வீரர்கள் உணர்ந்த கணம் அது.

அலையென மோதிய பெல்ஜியம்; அரணாக நின்ற ஈரான்

ஆட்டம் தொடங்கியது. கணிப்புகளின்படியே பெல்ஜியம் 60 சதவீதத்திற்கும் அதிகமான பந்து ஆதிக்கத்தோடு ஈரான் கோல் எல்லையை முற்றுகையிட்டது. ஒன்றல்ல, இரண்டல்ல, 22 முறை கோலை நோக்கி பெல்ஜியம் பந்துகளைப் பறக்கவிட்டது. ஆனால், அங்கே தாரேமியின் வார்த்தைகளை நெஞ்சில் ஏந்திய ஈரான் வீரர்கள், மைதானத்தின் ஒவ்வொரு அங்குலத்திலும் தங்களின் வியர்வையை ரத்தமாக மாற்றிக் கொண்டிருந்தார்கள். நுணுக்கங்கள் போதாத இடத்தை தங்களின் அசுரத்தனமான ஓட்டத்தினால் ஈடு செய்தார்கள்.

கோல்கீப்பர் அலிரேசா பெய்ரான்வண்ட் (Alireza Beiranvand) அன்று மனிதனாகச் செயல்படவில்லை; ஒரு பெருஞ்சுவராக நின்றார். பெல்ஜியத்தின் ஏழு மிகச்சிறந்த கோல் முயற்சிகளை அவர் தடுத்த விதம், உலகக் கோப்பை வரலாற்றின் ஆகச்சிறந்த தருணங்களில் ஒன்றாகப் பதிவானது. ஆட்டத்தின் 66-வது நிமிடத்தில் தாரேமிக்கு சிவப்பு அட்டை காண்பிக்கப்பட்டு வெளியேற்றப்பட்ட பிறகும் கூட, 10 வீரர்களோடு சுருங்கிய ஈரான், தாரேமி சொன்னபடியே ஓடுவதை நிறுத்தவில்லை. விளைவு, ஆட்டம் 0-0 என்ற கணக்கில் சமனில் முடிந்தது. அது வெறும் சமன் அல்ல, ஒரு வரலாற்றுப் பெருவெற்றி.

தங்களைச் சந்தேகப்படுபவர்களுக்கான பாடம்

இன்று காலை நம் அன்றாட வாழ்க்கையைத் தொடங்கும்போது, "என்னால் இதைச் செய்ய முடியுமா? எனக்கு அதற்குரிய தகுதியும் திறமையும் இருக்கிறதா?" என்று உங்களை நீங்களே கேட்டுக்கொண்டு தயங்கி நின்றால், உங்களுக்கான செய்திதான் இது. வாழ்க்கையில் எல்லாக் காலங்களிலும் உங்களிடம் சிறந்த உத்திகளும், மிகச்சிறந்த பின்னணியும் இருக்காது. ஆனால், உங்களுக்கு முன்னால் இருக்கும் சவாலை நோக்கி ஓடத் தொடங்கும் துணிச்சல் இருந்தால், எந்தவொரு பெல்ஜியத்தையும் உங்களால் சமன் செய்ய முடியும்.

உங்களை நீங்களே குறைத்து மதிப்பிடாதீர்கள். வசதிகள் இல்லாதது பலவீனமல்ல; மாறாக, அது இன்னும் கடுமையாகப் போராடுவதற்கான ஒரு களம். தொழில்நுட்பமும், நுணுக்கங்களும் உங்களைக் கைவிடும்போது, உங்களிடம் இருக்கும் உழைப்பும், தளராத நம்பிக்கையும் உங்களைக் காக்கும். ஈரான் வீரர்கள் உலகிற்கு உணர்த்தியது அதைத்தான்.

தோல்விகளைப் பற்றிக் கவலைப்படாதீர்கள்; ஓடத் தொடங்குங்கள், உலகம் உங்களுக்காக வழியைவிடும்!