சென்னை: சூர்யா நடிப்பில், சமீபத்தில் வெளியாகி பாக்ஸ் ஆபிஸில் 300 கோடி ரூபாய் வசூலைக் குவித்து, திரையுலகையே திரும்பிப் பார்க்க வைத்த திரைப்படம் 'கருப்பு'. தியேட்டர்களில் திருவிழா கோலத்தை உருவாக்கிய இந்தப் படம், தற்போது ஓடிடி (OTT) தளத்தில் வெளியாகி பலவிதமான விவாதங்களை இணையத்தில் கிளப்பியுள்ளது. தியேட்டரில் பார்த்தவர்கள் கொண்டாடிய ஒரு படம், ஓடிடியில் வெளியாகும் போது ஏன் இத்தனை விமர்சனங்களை சந்திக்கிறது? 300 கோடி வசூல் என்பது படத்தின் உண்மையான தரத்திற்கு கிடைத்த வெற்றியா? அல்லது வேறு சில காரணிகள் இதன்பின்னால் உள்ளதா? என்பதை சற்று ஆழமாகவே அலச வேண்டியுள்ளது.
"இந்தப் படம் எப்படி 300 கோடி வசூலித்தது?" என்பதுதான் ஓடிடியில் 'கருப்பு' திரைப்படத்தைப் பார்த்த பெரும்பாலான ரசிகர்களின் முதல் கேள்வியாக இருக்கிறது. இதற்கான விடையைத் தேடினால், நாம் தமிழ் சினிமாவின் சமீபத்திய ரிலீஸ் ட்ரெண்டை உற்று நோக்க வேண்டும். கடந்த சில மாதங்களாகவே, தமிழ் சினிமாவில் முன்னணி நட்சத்திரங்கள், பெரிய ஸ்டார்கள் நடித்த எந்தவொரு பிரம்மாண்டமான திரைப்படமும் வெளியாகவில்லை. தியேட்டர்களில் ஒரு பெரிய மாஸ் திரைப்படத்தைப் பார்த்து, கூச்சலிட்டு, விசில் அடித்து கொண்டாட வேண்டும் என்ற மிகப்பெரிய ஏக்கம் ரசிகர்களிடையே நிலவி வந்தது. சரியாக அந்த வெற்றிடத்தைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு வெளியானதுதான் ஆர்.ஜே.பாலாஜி இயக்கிய, 'கருப்பு'. நீண்ட நாட்களாக ஒரு பெரிய திரையரங்க அனுபவத்திற்காக காத்திருந்த மக்கள், எந்தவித மாற்றுத் தேர்வும் இல்லாத காரணத்தால் குடும்பம் குடும்பமாக தியேட்டர்களை நோக்கிப் படையெடுத்தனர். மக்களின் இந்த தியேட்டர் தாகமே 'கருப்பு' திரைப்படத்தின் 300 கோடி வசூலுக்கு மிக முக்கியக் காரணம் என்பதை மறுக்க முடியாது. ஓடிடியில் படத்தை நிதானமாகப் பார்க்கும் போதுதான், படத்தின் பலவீனங்கள் பார்வையாளர்களுக்குத் தெளிவாகப் புரிகின்றன. ஒரு திரைப்படம் பார்வையாளர்களை சீட் நுனியில் உட்கார வைக்க வேண்டும் என்றால், அதன் திரைக்கதை சுவாரஸ்யமாகவும், காட்சிகள் ஒன்றோடு ஒன்று நேர்த்தியாகப் பின்னப்பட்டும் இருக்க வேண்டும். ஆனால் 'கருப்பு' திரைப்படத்தின் மிகப்பெரிய பலவீனமே அதன் சிதறிய திரைக்கதைதான். படத்தை இன்னும் பிரம்மாண்டமாக, ஒவ்வொரு காட்சியிலும் ரசிகர்களுக்கு 'கூஸ் பம்ப்ஸ்' (Goosebumps) கொடுக்கும் வகையில் பல மடங்கு சிறப்பாக எடுத்திருக்க முடியும். அதற்கான களம் இயக்குநரிடம் இருந்தது. ஆனால், இயக்குநர் அதை முழுமையாகப் பயன்படுத்தத் தவறிவிட்டார். பல இடங்களில், அடுத்தடுத்து வரும் காட்சிகளுக்கு இடையே எந்தவிதமான உணர்வுபூர்வமான தொடர்பும் இல்லை. ஏதோ தனித்தனி காட்சிகளை எடுத்து, பின்னர் அதை எடிட்டிங் டேபிளில் ஒட்ட வைத்தது போன்ற ஒரு உணர்வே படம் முழுவதும் மேலோங்கி நிற்கிறது. ஒரு காட்சியில் ஏற்படும் எமோஷன் அல்லது விறுவிறுப்பு, அடுத்த காட்சிக்குக் கடத்தப்படாமல் பாதியிலேயே நிற்பது திரைக்கதையின் மிகப்பெரிய குறை. இத்தனை குறைகள் இருந்தாலும், படமுழுவதும் நெகட்டிவ் என்று சொல்லிவிட முடியாது. ஒரு சில விஷயங்கள் படத்திற்கு மிகப்பெரிய பலமாக அமைந்துள்ளன. குறிப்பாக, படத்தில் இடம்பெற்றுள்ள ஓரிரு பாடல்கள் மிகச் சிறப்பாக காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. அதேபோல, இடைவேளைக்கு முந்தைய ஒரு சில மாஸ் சீன்களும் ரசிக்கும்படியாகவே உள்ளன. ஆனால், இவை அனைத்தையும் விட படத்தின் ஒட்டுமொத்த ஆன்மாவாக, ஆணிவேராக நிற்பது படத்தின் கிளைமேக்ஸ் காட்சிதான். கிளைமேக்ஸில் 'கருப்பு' ஆடும் அந்த ஆட்டம், அதற்காக அமைக்கப்பட்ட பின்னணி இசை, அந்த ஒட்டுமொத்த சூழலும் பார்வையாளர்களை சிலிர்க்க வைக்கிறது. தியேட்டரில் படம் பார்த்தவர்கள் அந்த கிளைமேக்ஸ் காட்சிக்காகவே படத்தைக் கொண்டாடினார்கள் என்று சொன்னால் அது மிகையாகாது. அந்த 20 நிமிட கிளைமேக்ஸ் காட்சிதான், முந்தைய பலவீனங்கள் அனைத்தையும் மறக்கடிக்கச் செய்து, படத்திற்கு ஒரு வெற்றிகரமான முடிவைக் கொடுத்துள்ளது. 'கருப்பு' திரைப்படத்தின் மையக்கருத்தையும், அதன் கிளைமேக்ஸ் காட்சியையும் பார்க்கும் போது, நமக்கு இயல்பாகவே நினைவுக்கு வரும் ஒரு திரைப்படம் 'காந்தாரா'. ரிஷப் ஷெட்டி இயக்கி நடித்த அந்தத் திரைப்படம், இந்திய சினிமாவையே ஆட்டம் காண வைத்தது. 'காந்தாரா' படத்தின் வெற்றியின் ரகசியம் என்னவென்றால், அது வெறும் ஆக்ஷன் படமாகவோ அல்லது பக்திப் படமாகவோ மட்டும் சுருங்கிவிடவில்லை. மக்களின் நிலம், கலாச்சாரம், உணர்வு ஆகியவற்றுடன் ஆழமாகப் பிணைக்கப்பட்ட ஒரு 'எமோஷனல் மேஜிக்' அந்தப் படத்தில் இருந்தது. 'கருப்பு' திரைப்படத்தின் கதைக் களத்திற்கும், கிளைமேக்ஸில் வரும் அந்த ஆட்டத்திற்கும், ஒரு 'காந்தாரா' போல மக்களை எமோஷனலாக ஒன்றிணைக்கும் முழுத் தகுதியும் இருந்தது. ஆனால், இயக்குநர் வெறும் மேலோட்டமான கமர்ஷியல் அம்சங்களில் மட்டுமே கவனம் செலுத்தியுள்ளார். கதாபாத்திரங்களின் வலிகளையும், அந்த மண்ணின் உணர்வுகளையும் ஆழமாகப் பதிவு செய்திருந்தால், 'கருப்பு' வெறும் 300 கோடி வசூல் படமாக மட்டும் இல்லாமல், காலத்திற்கும் பேசப்படும் ஒரு காவியமாக மாறியிருக்கும். எமோஷனல் கனெக்ட் இல்லாததால், படம் வெறும் கமர்ஷியல் ஹிட் என்ற வட்டத்திற்குள்ளேயே சுருங்கிவிட்டது. பாக்ஸ் ஆபிஸ் வசூலில் படம் வெற்றி பெற்றிருக்கலாம். ஆனால், ஒரு படைப்பாக 'கருப்பு' இன்னும் பல படிகள் மேலே சென்றிருக்க வேண்டிய ஒரு திரைப்படம். ஒரு நல்ல களம், சிறப்பான கிளைமேக்ஸ் ஆகியவை இருந்தும், திரைக்கதையில் விட்ட கோட்டையால் படம் முழுமையான திருப்தியைத் தரவில்லை. அடுத்த முறை இதேபோல ஒரு வலிமையான கதைகளத்தைக் கையில் எடுக்கும் போது, இயக்குநர் சில விஷயங்களை மனதில் கொள்ள வேண்டும். காட்சிகள் வெறும் மாஸ் காட்டுவதற்காக மட்டும் இல்லாமல், ஒன்றோடு ஒன்று உணர்வுபூர்வமாகத் தொடர்புடையதாக இருக்க வேண்டும். பார்வையாளர்களைத் தியேட்டருக்கு வரவழைப்பது ஸ்டார் வேல்யூவாக இருக்கலாம்; ஆனால், படம் முடிந்து அவர்கள் வெளியே வரும்போது, அந்தப் படம் அவர்களின் மனதைத் தொட்டிருக்க வேண்டும். அடுத்த படத்தில் அந்த எமோஷனல் கனெக்ட்டையும், தொடர்ச்சியான கூஸ்பம்ப்ஸ் தருணங்களையும் இயக்குநர் கொடுப்பார் என நம்புவோம். மொத்தத்தில் 'கருப்பு' திரைப்படம், சரியான நேரத்தில் வெளியானதால் பாக்ஸ் ஆபிஸில் தப்பித்த ஒரு கமர்ஷியல் வெற்றி. சிறப்பான கிளைமேக்ஸ் காட்சிக்காகவும், சில துணுக்குகளுக்காகவும் படத்தைப் பார்க்கலாம். ஆனால், உணர்வுபூர்வமான திரைக்கதையை எதிர்பார்த்துச் சென்றால், ஏமாற்றமே மிஞ்சும். அடுத்தடுத்த படைப்புகளில் இந்தக் குறைகள் களையப்பட்டால், தமிழ் சினிமாவுக்கு இன்னும் பல தரமான படைப்புகள் கிடைக்கும்.300 கோடி வசூல் எப்படி சாத்தியமானது?
திரைக்கதையில் சறுக்கலும், தொடர்பில்லாத காட்சிகளும்
கலக்கி, உலுக்கிய கன்னட "காந்தாரா"! சுடலை மாடன் வழிபாடுடன் பல ஒற்றுமை.. மிஸ் செய்த தமிழ் இயக்குநர்கள்
படத்தை காப்பாற்றிய சில தூண்கள்
'காந்தாரா' ஆகத் தவறிய 'கருப்பு'
இயக்குநருக்கு ஒரு அன்பான வேண்டுகோள்