பாரதி பக்கம்

11. பரசிவ வெள்ளம்

(தொடர்ச்சி)

வேண்டுவ வெலாம் பெறுவார் வேண்டா ரெதனையுமற்

றீண்டுபுவி யோரவரை யீசரெனப் போற்றுவரே. (13)


ஒன்றுமே வேண்டா துலகனைத்தும் ஆளுவார்காண் ;

என்றுமே யிப்பொருளோ யீசரெனப் போற்றுவரே. (14)


வெள்ளமடா தம்பி விரும்பியபோ தெய்திநின

துள்ள மிசைத் தானமுத வூற்றாய்ப் பொழியுமடா! (15)


யாண்டுமிந்த இன்பவெள்ளம் என்று நின்னுள் வீழ்வதற்கே

வேண்டுமுபாயம் மிகவுமெளி தாகுமடா ! (16)


எண்ணமிட்டா லேபோதும் எண்ணுவதே இவ்வின்பத்

தண்ணமுதை யுள்ளே ததும்பப் புரியுமடா! (17)


எங்கு நிறைந்திருந்த ஈசவெள்ள மென்னகத்தே

பொங்குகின்ற தென்றெண்ணிப் போற்றி நின்றாற் போதுமடா ! (18)


யாதுமாம் ஈசவெள்ளம் என்னுள் நிரம்பியசெந்

றோதுவதே போதுமதை உள்ளுவதே போதுமடா! (19)


காவித் துணிவேண்டா, கற்றைச்சடை வேண்டா,

பாவித்தில் போதும் பரமநிலை யெய்துவதற்கே (20)


சாத்திரங்கள் வேண்டா சதுமறைக ளேதுமில்லை ;

தோத்திரங்க ளில்லையுளந் தொட்டுநின்றாற் போதுமடா ! (21)


தவமொன்று மில்லையொரு சாதனையு மில்லையடா!

சிவமொன்றே யுள்ளதெனச் சிந்தைசெய்தாற் போதுமடா! (22)


சந்தமு மெங்குமெல்லாந் தானாகி நின்ற சிவம்,

வந்தெனுளே பாயுதென்று வாய்சொன்னாற் போதுமடா! (23)


நித்தசிவ வெள்ள மென்னுள் வீழ்ந்து நிரம்புதென்றுள்

சித்தமிசைக் கொள்ளுஞ்சித்தை யொன்றே போதுமடா! (24)

(தொடரும்)