பாரதி பக்கம்

காலைப் பொழுது

காலைப் பொழுதினிலே கண் விழித்து மேனிலை மேல்
மேலைச் சுடர்வானை நோக்கி நின்றோம் விண்ணகத்தே. (1)

கீழ்த்தி சையில் ஞாயிறு தான் கேடில் சுடர் விடுத்தான்
பார்த்த வெளியெல்லாம் பகலொளியாய் மின்னிற்றே . (2)

தென்னை மரத்தின் கிளையிடையே தென்றல் போய்
மன்னப் பருந்தினுக்கு மாலை யிட்டுச் சென்றதுவே. (3)

தென்னை மரக்கிளைமேற் சிந்தனையோடோர் காகம்
வன்னமுற வீற்றிருந்து வானை முத்தமிட்டதுவே. (4)

தென்னைப் பசுங்கீற்றைக் கொத்திச் சிறு காக்கை
மின்னுகின்ற தென்கடலை நோக்கி விழித்ததுவே. (5)