தொலைந்தவை

திரைத் தாரகைகளை வாழ்வில்
நிஜத்தாரகைகளாய் எண்ணி
தன்வாழ்வை தொலைக்கும் மூடர்கள்

மண்ணில் தொலைத்து தன்னை
விண்ணில் தேடும் மானிடர்கள்.
கருக்கல் தொடங்கும் நேரம்
எப்போதோ தொலைத்த
நிம்மதியை தேடி தெருவோரம் ஓடும் மக்கள்

இவர்களிடையே எதையும்
நான் தொலைத்ததாய்
நினைவில் இல்லை.
இருந்தும் ஏதோ ஒன்றை இழந்தேனென்று
நிதமென்னை மனம் சாடுகிறது
தினமும் எனைத்தின்னும் அலுவலகப்
பணிப் பூதமும் சிலநேரம் ஓய்வுணவை
எனக்களிக்கும் அந்தக் கணங்களிலும்
தொலைந்த எதையோ தேடி
விடியலை தேடும் வெளிச்சப் புள்ளியாய்
தொலைந்தவை தேடி
மனம் ஆர்ப்பரிக்கும்.

ஒருநாள் விடியல்... காலைநேரம்
கண்ணாடி முன் கண்விழிக்க
அடடா
என்முகம் எங்கே காணவில்லை