புலம் பெயரும் புள்ளினம்

மரம் சுற்றிய பூக்கொடிகளால்
எங்கும் நிறைந்த பூவாசம்
கீச் கீச்சென்ற கிளியும்
குக்கூவென குயிலும்
நண்பரல்லா நண்பராய்

பருந்தும் கருடனும்
பலவகை பறவைகளுமாய்
தன்னையும் நினைத்து வாழ்ந்து
சிலநேரம் தன்னையே
மறந்து வாழ்ந்து

தாண்டவியலா இடத்தையும் கூட
தன் தோளில் சுமந்த
சில பறவைகள்தமை
இமைப் பொழுதும் மறவேன் என்றே
உறுதி கூறி பறக்கிறது

நிதம் பழம் தின்று வாழ்ந்த
ஓரோரத்தில் கிடந்த குருவி
ஒதுங்கிப் போகிறது...
கூட்டைத் தொலைத்துவிட்டு