வறுமையின் வாசல்

பள்ளிக்கூடம் கனவாச்சு
பாதைமாறி வந்தாச்சு
துள்ளியாடி மகிழ்ந்ததெல்லாம்
தூளியோட தொலைஞ்சுபோச்சு...!

என்வயது பிள்ளையெல்லாம்
எழுதுகோல் கைப்பிடிக்க
என்கைகள் உளிபிடிக்கும்....
இன்றுஇரவு பசிபோக்க.!

பிஞ்சுவிரல் கல்லுடைக்க
பெத்தமனம் பேதலிக்கும்
வறுமையின் வலியோடு
அத்தனையும் மறந்துபோகும்...

கண்ணோடு கனவுகள்
காத்திருக்க....
உடைபடும் கற்களில் ஒன்றாவது
வறுமையின் வாசலை
அடைத்துவிட்டு செல்லுமோ?
வருங்காலம் என்னவென்று
சொல்லிவிட்டு போகுமோ?!