ஒரு பழைய காதலும் ஒரு கவிதையும்

மாடிப்படியின் அடியில்
முடங்கிக் கிடக்கிறது
என் பழைய சைக்கிள்.

பச்சைப் பெயிண்ட் உதிர்ந்து
அங்கங்கே பல்லிளிக்கின்றன
உலோக எலும்புகள்.

மேல்புற மூடி இல்லாமல்
சைக்கிள் பெல்
தொழில்நுட்பம் பயிற்றுவிக்கிறது.
எப்போதோ ஒரு ஆயுதபூஜையன்று
வைத்த
குங்குமத்தின் சிவப்பு,
கொஞ்சம் கொஞ்சமாய்
அழிந்து கொண்டிருக்கிறது
ஹேண்டில் பார் நடுவில்.

சீட் கவரில்
தோல் கடலால் சூழப்பட்ட
பலகைத்தீவு போல்
ஒரு பெரிய ஓட்டை.

பல பெண்டுகளும்
பல நிமிர்த்தல்களும் கண்ட
வீல்.

காற்றிழந்து,
பாம்பின் உரிக்கப்பட்ட சட்டை போல்
உயிரிழந்து,
ட்யூப்.

இன்னும் துருப்பிடிக்காமல் இருக்கிறது,
அவளை முன் பாரில்
உட்கார வைத்து
சுற்றித் திரிந்த நாட்களின்
மல்லிகை வாசம் மட்டும்.