பாட்டு எழுத தெரியலைன்னா எழுதாதீங்க.. இலக்(கு)கணமின்றி பயணிக்கும் தமிழ் திரைப்படங்கள்

By Oneindia Staff

Updated: Saturday, December 20, 2025, 14:10 [IST]

Subscribe to Oneindia Tamil

சென்னை: 'ஒஸ்தி' படத்தில் இடம்பெற்ற இந்த "வாடி வாடி க்யூட் பொண்டாட்டி" என்ற பாடலை, பிக்பாஸ் நிகழ்ச்சியில் சமீபத்தில் ஒளிபரப்பியிருந்தனர். அதை பார்த்ததும், தமிழ் பாடத்தில் 90 சதவீதம் மேலே மதிப்பெண் பெற்ற எனக்கு, கல்லூரி காலம் நினைவுக்கு வந்தது. இந்த பாடல் அப்போதுதான் வெளியாகியிருந்தது. கேட்ட உடனே ஒரு மாதிரி கம்பளிபூச்சியை மேலே விட்டது போன்ற உணர்வுதான் வந்தது. அப்போது எழுத வாய்ப்பில்லை. எனவே இப்போது அந்த பாடலின் பிரச்சினைகளை உங்களிடம் பகிர்ந்து கொள்கிறேன் தோழர்களே..

சிலம்பரசன் (STR) எழுதிப் பாடிய இந்தப் பாடல், வெகுஜன மக்களிடையே பிரபலமாக இருந்தாலும், ஒரு கலைப் படைப்பாகவோ அல்லது தரமான இலக்கியத் தரம் கொண்ட பாடலாகவோ பார்க்கும்போது பலத்த பலவீனங்களைக் கொண்டுள்ளது.

1. இலக்கிய நயம் மற்றும் யாப்பிலக்கணக் குறைபாடு

ஒரு சிறந்த திரையிசைப் பாடல் என்பது எதுகை (இரண்டாம் எழுத்து ஒன்றி வருதல்), மோனை (முதல் எழுத்து ஒன்றி வருதல்) மற்றும் இயைபு ஆகிய நயங்களால் கோர்க்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். ஆனால், இந்தப் பாடலில்:

நயமின்மை: "வாடி வாடி க்யூட் பொண்டாட்டி", "தேவையில்லை வப்பாட்டி" போன்ற வரிகளில் எந்தவிதமான கவித்துவமும் இல்லை. எதுகைக்காக 'பாட்டி', 'ஸ்வீட்டி', 'வப்பாட்டி' என்று வலிந்து சொற்களைச் சேர்த்திருப்பது கவிதை மரபுக்கே அழகல்ல.
செய்தித் தாள் போன்ற நடை: "சமைக்கத் தெரியலைனா நானே சமையல் செஞ்சு ஊட்டி விடுவேன்", "உன்னை நான் என்னைக்குமே சந்தேகப்பட மாட்டேன்" போன்ற வரிகள் பாடல் வரிகளாகத் தெரியவில்லை. ஒரு சாதாரண உரையாடலையோ அல்லது ஒரு வாக்குறுதிப் பத்திரத்தையோ (Agreement) வாசிப்பது போன்ற ஒரு உணர்வையே தருகின்றன.

2. ரசனை மற்றும் சொற்பயன்பாடு (Taste of Language)

பாடலின் மொழியானது மிகக் கீழ்த்தரமான கொச்சை வழக்கில் உள்ளது.

தரம் குறைந்த விளிப்பு: "வாடி", "டி", "எவன்டி" போன்ற விளிப்புகள் ஒரு மனைவியைப் போற்றும் பாடலில் தேவையற்ற முரண்பாடு. அன்பை வெளிப்படுத்துவதாக நினைத்துக்கொண்டு பெண்ணை ஒருமையில் விளிப்பது நாகரிகமற்றதாகத் தோன்றுகிறது.
பொருந்தாத ஒப்பீடுகள்: "தேவையில்லை வப்பாட்டி" போன்ற வரிகள் ஒரு காதல் அல்லது திருமணப் பாடலில் இடம்பெறுவது தேவையற்றது. ஒரு மனைவியின் உயர்வைச் சொல்லும் இடத்தில் இத்தகைய எதிர்மறையான சொற்களைப் பயன்படுத்துவது பாடலின் தரத்தைக் குறைக்கிறது. இதையே மனைவி ஒருவர் தனது கணவரை அன்பாக பாடி வர்ணிக்கும்போது, எனக்கு கள்ளக் காதல் தேவையில்லை, அல்லது வப்பாட்டன் தேவையில்லை என்று பாடினால் எப்படி இருக்குமோ அதற்கு ஈடானதுதான் இந்த அறுவெறுப்பான வரிகள்.

3. கருத்தியல் ரீதியான சிக்கல்கள்

பாடலில் சொல்லப்படும் கருத்துக்கள் பெரும்பாலும் மிகையானவை அல்லது ஆணாதிக்கப் பார்வையில் அமைந்தவை:

தர்க்கமின்மை: "உனக்கு முன்னாடி என் உசுரு என்னை விடாது... ஏன்னா நீ விதவையா இருக்கக் கூடாது" போன்ற வரிகள் மிகையான உணர்ச்சி வசப்பட்ட வரிகளே தவிர, அதில் ஆழமான வாழ்வியல் தத்துவம் ஏதுமில்லை.
சுயதற்பெருமை: "ஒரு உத்தமனா நடப்பேன்", "தொல்லை பொறுப்பேன்" என்று தன்னைத் தானே புகழ்ந்து கொள்ளும் வரிகள் ஒரு நல்ல பாடலுக்குரிய அடக்கத்தைக் கொண்டிருக்கவில்லை.

4. இசையும் பாடலும்

தமன் இசையமைப்பில் இது ஒரு துள்ளல் இசைப் பாடலாக இருக்கலாம். ஆனால், இசைக்காகப் பாடலா அல்லது பாடலுக்காக இசையா என்ற குழப்பத்தில், வரிகள் சிதைக்கப்பட்டுள்ளன. வரிகளில் உயிரோட்டம் இல்லாததால், வெறும் தாளக்கட்டுக்காக (Rhythm) மட்டுமே வார்த்தைகள் அடுக்கப்பட்டுள்ளன.

மொத்தத்தில், இந்தப் பாடல் ஒரு "வசனக் கவிதை" போலவோ அல்லது "சாதாரண உரையாடல்" போலவோ இருக்கிறது. கண்ணதாசன், வாலி அல்லது வைரமுத்து போன்ற கவிஞர்கள் காட்டும் அந்த மொழி ஆளுமை, சொல் நயம், மற்றும் கற்பனை வளம் இந்தப் பாடலில் துளியும் இல்லை. இது ஒரு தற்காலிகமான கொண்டாட்டப் பாடலாக (Pop Culture) இருக்கலாமே தவிர, காலங்களைக் கடந்து நிற்கும் காவியப் பாடலாக இருக்கத் தகுதியற்றது.

இப்போது அப்படியே.. வாலி எழுதிய, "அழகான மனைவி அன்பான துணைவி அமைந்தாலே பேரின்பமே.. மடிமீது துயில சரசங்கள் பயில மோகங்கள் ஆரம்பமே.. நல்ல மனையாளின் நேசம் ஒரு கோடி, செஞ்சமெனும் வீணை பாடுமே தோடி, சந்தோஷ சாம்ராஜ்யமே.." (வீணையில் செஞ்சம் என்ற வகை வீணை சோக கீதம் இசைக்க பயன்படுவது. அந்த வகை வீணையில் கூட, தோடி ராகம் வாசித்தால் மகிழ்ச்சியான ஒலிதான் எழும், அதுதான் அதன் சிறப்பு)

வைரமுத்து எழுதிய "உயிரை வேரோடு கிள்ளி.. என்னை செந்தீயில் தள்ளி.. எங்கே சென்றாயோ கள்ளி.. ஓயும் ஜீவன் ஓடும் முன்னே ஓடோடி வா....." ஆகிய பாடல் வரிகளை ஒரு ஒப்புமைக்காக எடுத்து படித்து பாருங்கள். மலை எங்கே, மடு எங்கே என்பதை புரிந்து கொள்ளலாம்.

கவிஞர்களுக்கு அல்லது கவிஞர்கள் என நினைப்போருக்கு தமிழ் மீது பற்றுள்ள மாணவனாக ஒரே ஒரு வேண்டுகோள். இலக்கணம் இன்றி இனிமேல் எப்போதும் எழுதாதீர்கள்!!