போர் வந்துவிட்டது என்பதை.. யார் அறிவிக்க வேண்டும்.. நடைமுறை என்ன? பழைய உதாரணங்களுடன், முழு விளக்கம்

சென்னை: அணு ஆயுத சக்தி கொண்ட அண்டை நாடுகளான இந்தியாவிற்கும் பாகிஸ்தானுக்கும் இடையே வியாழக்கிழமை இரவு ஏற்பட்ட பெரும் பதற்றம், அவை போரில் ஈடுபட்டுள்ளனவா என்ற கேள்வியை எழுப்பியுள்ளது. பாகிஸ்தானின் செயலுக்கு இந்தியா வலுவான பதிலடி கொடுத்துள்ளது.

வியாழக்கிழமை இரவு, பாகிஸ்தான் தனது ஆளில்லா விமானங்கள் (drones) மற்றும் ஏவுகணைகள் மூலம் ஜம்மு, பதான்கோட் மற்றும் உதம்பூர் ஆகிய இடங்களில் உள்ள இந்திய ராணுவ நிலைகளைத் தாக்கும் முயற்சிகளை மேற்கொண்டது. இந்திய ஆயுதப்படைகள் இந்த முயற்சிகளை உறுதியாகவும் திறம்படவும் எதிர்கொண்டு முறியடித்தன.

இந்த தாக்குதலுக்குப் பதிலடியாக, இந்தியா பாகிஸ்தானின் தலைநகர் இஸ்லாமாபாத் மட்டுமின்றி லாகூர் மற்றும் சியால்கோட் பகுதிகளிலும் அதிரடித் தாக்குதல்களை நடத்தியது.

இந்த எல்லை தாண்டிய நடவடிக்கைக்கு முன்னதாக, இந்தியா தனது 'ஆபரேஷன் சிந்தூர்' நடவடிக்கையின் கீழ், பஹல்காம் பயங்கரவாதத் தாக்குதலுக்குப் பழிவாங்கும் விதமாக, பாகிஸ்தான் மற்றும் பாகிஸ்தான் ஆக்கிரமிப்பு காஷ்மீரில் உள்ள பயங்கரவாத முகாம்கள் ஒன்பது இடங்களில் நமது ஆயுதப்படைகளால் அழிக்கப்பட்டன என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

நேற்றைய தினம், ஜம்மு காஷ்மீர், பஞ்சாப், ராஜஸ்தான் மற்றும் குஜராத் எல்லைப் பகுதிகளில் உள்ள பல நகரங்கள் மற்றும் ஊர்களில் வெவ்வேறு கால அளவுகளுக்கு மின் தடை ஏற்பட்டது. அதிகாரிகள் பொதுமக்களுக்கு பாதுகாப்பு குறித்து அறிவுறுத்தல்கள் மற்றும் பாதுகாப்பு உறுதிமொழிகளை வழங்கினர். தனியாக, எல்லைக் கட்டுப்பாட்டுக் கோடு நெடுக பாகிஸ்தான் போர் நிறுத்த ஒப்பந்தத்தை மீறியது, இதற்கும் இந்தியப் படைகள் திறம்படப் பதிலடி கொடுத்தன.

பாகிஸ்தானின் தூண்டுதலும், இந்தியாவின் வலுவான பதிலடியும் இந்த அணு ஆயுத அண்டை நாடுகள் போரில் ஈடுபட்டுள்ளனவா என்ற கேள்வியை எழுப்புகிறது. அப்படி இருந்தால், இந்தியாவில் போர் முறையாக எப்படி அறிவிக்கப்படும்?

இந்தியா போரை அறிவிப்பது தொடர்பான விஷயங்களை அரசியலமைப்பு விதிகள், நாடாளுமன்ற மேற்பார்வை மற்றும் நிர்வாக அதிகாரம் ஆகியவற்றின் மூலம் கையாள்கிறது. சில நாடுகளில் உள்ளதைப் போல, போரை அறிவிப்பதற்கான முறையான சட்டம் இந்தியாவில் இல்லை.

இந்தியாவில் போரை அறிவிக்கும் அதிகாரம் குடியரசுத் தலைவரிடம் உள்ளது. ஆனால், இந்த அதிகாரம் பிரதமர் தலைமையிலான மத்திய அமைச்சரவையின் ஆலோசனையின் பேரிலேயே செயல்படுத்தப்படுகிறது. பிற நாடுகளைப் போல, ஒரு முறையான போர் அறிவிப்புக்கான செயல்முறையை இந்திய அரசியலமைப்பு வெளிப்படையாக விரிவாகக் கூறவில்லை. இருப்பினும், அரசியலமைப்பின் 352வது பிரிவின் கீழ் தேசிய அவசர நிலைப் பிரகடனம் செய்வது, போர் போன்ற சூழ்நிலையுடன் தொடர்புடைய மிக நெருக்கமான அரசியலமைப்பு நடைமுறையாகும்.

யார் யார் இதில் ஈடுபடுவார்கள்?

• இந்தியக் குடியரசுத் தலைவர்: ஆயுதப் படைகளின் உச்ச தளபதி என்ற வகையில் (பிரிவு 53(2)), குடியரசுத் தலைவருக்கு போர் அல்லது அமைதியை அறிவிக்கும் அரசியலமைப்பு அதிகாரம் உள்ளது. இருப்பினும், இந்த அதிகாரம் அரசாங்கத்தின் ஆலோசனையின் பேரிலேயே செயல்படுத்தப்படுகிறது. இந்திய அரசியலமைப்பின் 53வது பிரிவு, ஒன்றியத்தின் நிர்வாக அதிகாரம் இந்தியக் குடியரசுத் தலைவரிடம் உள்ளது எனக் குறிப்பிடுகிறது. ஆயினும், பிரிவு 74ன் கீழ், குடியரசுத் தலைவர் பிரதமர் தலைமையிலான அமைச்சரவையின் உதவி மற்றும் ஆலோசனையின்படியே செயல்படுகிறார். எனவே, குடியரசுத் தலைவரால் முறையான போர் அல்லது அமைதி அறிவிப்பு எதுவும் அமைச்சரவையின் ஆலோசனையின் பேரிலேயே செய்யப்படுகிறது.
• மத்திய அமைச்சரவை: நடைமுறையில், போர் தொடுப்பது அல்லது அமைதியை அறிவிக்கும் முடிவு பிரதம மந்திரி தலைமையிலான மத்திய அமைச்சரவையால் எடுக்கப்படுகிறது. பாதுகாப்பு அமைச்சகம், வெளியுறவு அமைச்சகம் மற்றும் தேசிய பாதுகாப்பு கவுன்சில் இந்தச் செயல்பாட்டில் அமைச்சரவைக்கு முக்கிய ஆலோசனைகளை வழங்குகின்றன. முடிவெடுப்பதற்கு முன், அமைச்சரவை ராணுவத் தளபதிகள், உளவு அமைப்புகள் மற்றும் தூதரக வழிமுறைகளின் உள்ளீட்டைக் கேட்கலாம். பிரதம மந்திரி அமைச்சரவைக்குத் தலைமை தாங்குகிறார், மேலும் குடியரசுத் தலைவருக்கு போர் அறிவிப்பைப் பரிந்துரைக்கும் பொறுப்பு அமைச்சரவைக்கு உள்ளது. 1978ன் 44வது அரசியலமைப்புத் திருத்தச் சட்டத்தின்படி, அமைச்சரவையின் எழுத்துப்பூர்வப் பரிந்துரையின் பேரிலேயே குடியரசுத் தலைவர் தேசிய அவசர நிலையை (இது போர்ச் சூழ்நிலையிலும் பொருந்தும்) அறிவிக்க முடியும்.
• நாடாளுமன்றம்: நாடாளுமன்றம் அரசியலமைப்பு ரீதியாக போரை அறிவிக்கவோ அல்லது முன் ஒப்புதல் அளிக்கவோ கடமைப்பட்டிருக்கவில்லை என்றாலும், அது மேற்பார்வை மற்றும் நிதி விஷயங்களில் ஒரு பங்கைக் கொண்டுள்ளது. இது பாதுகாப்பு பட்ஜெட்டைக் கண்காணிக்கிறது; இராணுவ நடவடிக்கைகளை விவாதிக்கும் மற்றும் அரசாங்கத்தைக் கேள்வி கேட்கும் அதிகாரம் கொண்டது; மற்றும், நீண்டகால இராணுவ நடவடிக்கைகளின் போது, அரசாங்கம் நாடாளுமன்றத்திற்குத் தெரிவிக்கவும் அரசியல் ஒருமித்த கருத்தைப் பெறவும் எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. ஆரம்பப் போர் அறிவிப்பு அமைச்சரவையின் ஆலோசனையின் பேரில் குடியரசுத் தலைவரால் செய்யப்பட்டாலும், அது பின்னர் மக்களவை மற்றும் மாநிலங்களவை இரண்டிற்கும் ஒப்புதலுக்காகச் சமர்ப்பிக்கப்பட வேண்டும்.

காகிதத்தில் உள்ள நடைமுறை

ஒரு முறையான போர் அறிவிப்பு வெளியிடப்பட வேண்டும் என்றால், மத்திய அமைச்சரவை, நிலைமையை மதிப்பிட்ட பிறகு, குடியரசுத் தலைவருக்கு ஒரு எழுத்துப்பூர்வப் பரிந்துரையைச் செய்யும். அமைச்சரவையிடமிருந்து எழுத்துப்பூர்வப் பரிந்துரையைப் பெற்றவுடன், குடியரசுத் தலைவர் 'போர்' அல்லது 'வெளிப்புற ஆக்கிரமிப்பு' காரணங்களின் அடிப்படையில் 352வது பிரிவின் கீழ் தேசிய அவசர நிலை பிரகடனத்தை வெளியிடலாம். இந்தப் பிரகடனம் முழு நாட்டிற்கோ அல்லது ஒரு பகுதிக்கோ இருக்கலாம்.

அவசர நிலை பிரகடனம் நாடாளுமன்றத்தின் ஒவ்வொரு சபையிலும் சமர்ப்பிக்கப்பட வேண்டும். இது ஒரு மாதத்திற்குப் பிறகு நடைமுறையில் இருக்காது, நாடாளுமன்றத்தின் இரு அவைகளாலும் சிறப்புப் பெரும்பான்மையுடன் (அந்த அவையின் மொத்த உறுப்பினர்களில் பெரும்பான்மை மற்றும் அந்த அவையில் உள்ள உறுப்பினர்களில் மூன்றில் இரண்டு பங்கிற்கு குறையாத பெரும்பான்மை) நிறைவேற்றப்பட்ட தீர்மானங்களால் அங்கீகரிக்கப்பட்டால் தவிர.

நாடாளுமன்றத்தால் அங்கீகரிக்கப்பட்டதும், அவசர நிலை ஆறு மாதங்களுக்குச் செல்லுபடியாகும். இது இதேபோன்ற தீர்மானங்கள் மூலம் தொடர்ச்சியான நாடாளுமன்ற ஒப்புதலுடன் மேலும் ஆறு மாத காலங்களுக்கு நீட்டிக்கப்படலாம்.

இறுதியாக, குடியரசுத் தலைவர் எந்த நேரத்திலும் ஒரு அடுத்தடுத்த பிரகடனம் மூலம் அவசர நிலை பிரகடனத்தை ரத்து செய்யலாம். கூடுதலாக, 44வது திருத்தம், மக்களவை அதன் தொடர்ச்சியை மறுக்கும் தீர்மானத்தை நிறைவேற்றினால், குடியரசுத் தலைவர் அவசர நிலையை ரத்து செய்ய வேண்டும் என வலியுறுத்துகிறது.

போர் அறிவிக்க முறையான விதி இல்லை

இருப்பினும், இந்திய அரசியலமைப்பில் "போர் அறிவிப்பு"க்கு மட்டுமே குறிப்பிட்ட சரத்து அல்லது நடைமுறை இல்லை. போர் அல்லது வெளிப்புற ஆக்கிரமிப்பு சூழ்நிலைகளில் 352வது பிரிவின் கீழ் தேசிய அவசர நிலை தொடர்பான விதிகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

அப்படியானால் 1965, 1971 மற்றும் கார்கில் போர்களில் என்ன நடந்தது?

இந்தியாவின் ராணுவ மோதல்கள் எதிலும் முறையான போர் அறிவிப்பு செய்யப்படவில்லை.

• இந்தியா-பாகிஸ்தான் போர் 1947-48 (முதல் காஷ்மீர் போர்): இந்த போர் ஆப்கானிஸ்தானில் இருந்து ஏவப்பட்ட பழங்குடியினர் மற்றும் பாகிஸ்தான் படைகளின் காஷ்மீர் படையெடுப்புடன் தொடங்கியது. காஷ்மீர் மகாராஜா இந்தியாவுடன் இணைந்த பிறகு இந்தியா, பாகிஸ்தானுக்கு எதிராக அட்டாக் நடத்தியது. இரு தரப்பிலிருந்தும் முறையான போர் அறிவிப்பு இல்லை.
• இந்தியா-சீனா போர் 1962: இந்தப் போர் சர்ச்சைக்குரிய எல்லையில் சீன தாக்குதலுடன் தொடங்கியது. இந்தியா இதைப் பார்த்து ஆச்சரியப்பட்டது. இந்தியா அல்லது சீனாவிடம் இருந்து முறையான போர் அறிவிப்பு இல்லை. சுமார் ஒரு மாதத்திற்குப் பிறகு சீனா ஒருதலைப்பட்சமாக போர் நிறுத்தத்தை அறிவித்தது.
• இந்தியா-பாகிஸ்தான் போர் 1965: இந்தப் போர் எல்லைப் பதட்டங்கள் மற்றும் காஷ்மீரில் பாகிஸ்தானின் 'ஆபரேஷன் கிராண்ட் ஸ்லாம்' மூலம் தீவிரமடைந்தது. இந்தியா சர்வதேச எல்லையைக் கடந்து பதிலடி கொடுத்தது. மீண்டும், பெரிய அளவிலான மோதல்களுக்கு முன்னர் முறையான போர் அறிவிப்பு இல்லை. இந்த மோதல் ஐ.நா.வின் போர் நிறுத்த ஒப்பந்தம் மற்றும் தாஷ்கண்ட் பிரகடனத்துடன் முடிவடைந்தது.
• இந்தியா-பாகிஸ்தான் போர் 1971 (பங்களாதேஷ் விடுதலைப் போர்): கிழக்கு பாகிஸ்தானில் (இப்போது பங்களாதேஷ்) அரசியல் மற்றும் மனிதாபிமான நெருக்கடியால் இந்தப் போர் ஏற்பட்டது. அகதிகளின் பெரும் வருகையைத் தொடர்ந்து பெங்காலி விடுதலை இயக்கத்திற்கு ஆதரவாக இந்தியா தலையிட்டது. மோதல் விரிவானதாக இருந்தபோதிலும், இந்தியாவின் ராணுவத் தலையீட்டிற்கு முன்னர் முறையான போர் அறிவிப்பு இல்லை. இந்திய விமானத் தளங்கள் மீது பாகிஸ்தான் வான்வழித் தாக்குதல்களைத் தொடங்கியது, இது இந்தியாவின் முழு அளவிலான போருக்கு வழிவகுத்தது.
• கார்கில் போர் 1999: இந்த மோதல் பாகிஸ்தான் வீரர்கள் மற்றும் பயங்கரவாதிகள் கார்கில் பகுதியில் இந்திய பிரதேசத்திற்குள் ஊடுருவியதன் மூலம் தொடங்கியது. இந்தியா 'ஆபரேஷன் விஜய்' மூலம் பதிலளித்தது, இது ஒரு வரையறுக்கப்பட்ட மோதலாக இருந்தது, மேலும் இரு தரப்பிலிருந்தும் முறையான போர் அறிவிப்பு செய்யப்படவில்லை.

எனவே, தற்போதைய சூழல் மிகுந்த பதற்றம் நிறைந்ததாக இருந்தாலும், சட்டப்படி முறையான போர் அறிவிப்பு எதுவும் வெளியாகவில்லை. இருப்பினும், இந்தியாவின் பதிலடி அதன் பாதுகாப்பு மற்றும் இறையாண்மையைப் பாதுகாப்பதில் உறுதியாக இருப்பதை மீண்டும் ஒருமுறை உலகிற்கு உணர்த்தியுள்ளது.

English summary

Recent military escalation between India and Pakistan saw Pakistan attempting drone and missile attacks on Indian military stations, which India successfully foiled. In strong retaliation, India struck targets in Pakistan, following its recent 'Operation Sindoor' against terrorist hubs. This raises the question of whether the nuclear neighbours are at war. The article explains that India does not have a specific law for formally declaring war; instead, the process involves the President (on the Cabinet's advice) potentially proclaiming a National Emergency under Article 352 on grounds of war or external aggression, requiring subsequent parliamentary approval. It also highlights that India has not made formal war declarations in its past conflicts (1947-48, 1962, 1965, 1971, Kargil)