90களில் தமிழ் சினிமாவை மொத்தமாக மாற்றிய மணிரத்னம்! செய்ததெல்லாம் மேஜிக்!

By Oneindia Staff

Updated: Tuesday, September 9, 2025, 11:52 [IST]

Subscribe to Oneindia Tamil

சென்னை: "ஒரு படம் என்பது வெறும் பொழுதுபோக்கு மட்டுமல்ல, அது ஒரு சமுதாயத்தின் பிரதிபலிப்பு." - இந்த மந்திரத்தை 90-களில் தமிழ் சினிமாவுக்கு உணர்த்தியவர் மணிரத்னம். அஞ்சலி, தளபதி, ரோஜா, பம்பாய், இருவர் என அவர் இயக்கிய ஒவ்வொரு படமும் வெறும் திரைப்படங்களாக இல்லாமல், புதிய சிந்தனைகளை விதைக்கும் ஒரு கலை இயக்கமாகவே பார்க்கப்பட்டது. அந்தப் பொற்காலத்தில் மணிரத்னம் எப்படி ஒரு தனித்துவமான முத்திரையைப் பதித்தார் என்பதை ஒரு அலசு அலசுவோம்.

90-களில் தமிழ் சினிமாவின் போக்கையே மாற்றியமைத்த பெருமை மணிரத்னத்திற்கு உண்டு. ஒரு இயக்குநர் வெறும் கதை சொல்லி மட்டுமல்ல, அவர் ஒரு காவியக் கலைஞன் என்பதை நிரூபித்த காலம் அது. அஞ்சலி, தளபதி, ரோஜா, பம்பாய், இருவர் என ஒவ்வொரு படத்திலும் அவர் விட்டுச் சென்ற சிக்னேச்சர், இன்றுவரை யாராலும் அழிக்க முடியாதது.

வழக்கமான பாணியை உடைத்தெறிந்தவர்

மணிரத்னம் ஒரு விஷயத்தை மட்டும் எப்போதும் செய்ததில்லை - வழக்கமான ஃபார்முலாக்களை பின்பற்றுவது. 90-களில் படங்கள் பெரும்பாலும் ஹீரோவை மையப்படுத்தி, சண்டை, காதல், காமெடி என ஒரு குறிப்பிட்ட வடிவத்தில் அமைந்திருந்தன. ஆனால், மணிரத்னம் சமூக, அரசியல் பிரச்சினைகளை கதாபாத்திரங்களின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையுடன் இணைத்தார். ரோஜாவில் காஷ்மீர் தீவிரவாதத்தை ஒரு பெண்ணின் தேடல் வழியாகவும், பம்பாயில் மதக் கலவரங்களை ஒரு காதலர் ஜோடியின் போராட்டம் வழியாகவும் காட்சிப்படுத்தினார். பெரிய பெரிய விஷயங்களை, நம் வீட்டு மனிதர்களின் பார்வையில் இருந்து அணுகியதால், அவை நம் மனதுக்கு நெருக்கமாக வந்து சேர்ந்தன.

மணிரத்னத்தின் மிகப்பெரிய பலம், அவரது காட்சி மொழி. 90-களில் தமிழ் சினிமாவில் வசனங்கள் மிக நீண்டதாகவும், உணர்ச்சிகரமாகவும் இருக்கும். ஆனால், மணிரத்னம் இதற்கு நேர்மாறாகச் செயல்பட்டார். அவரது படங்களில் வசனங்கள் குறைந்தே காணப்படும். ஒரு பார்வை, ஒரு மெல்லிய புன்னகை, ஒரு நிசப்தமான தருணம்... இவையே ஆயிரக்கணக்கான வார்த்தைகளுக்குச் சமமாக உணர்வுகளைப் பேசும்.

கண்களின் மொழி: தளபதி படத்தில் சூர்யா (ரஜினிகாந்த்) தன் தாயைக் காணச் செல்லும் காட்சி. நீண்ட வசனங்கள் எதுவுமில்லை. ஆனால், ஒரு மகன் தன் தாயைக் கண்டதும் ஏற்படும் உணர்வுகள், அவரது கண்களில் நிரம்பும் கண்ணீர், அவ்வளவுதான். இந்தக் காட்சி, வசனங்களால் சாதிக்க முடியாத ஆழமான உணர்வை பார்வையாளர்களுக்குக் கடத்தியது.

'Jump Cuts' எனும் புதுமை: அவர் காட்சிகளைச் சேர்ப்பதில் பயன்படுத்திய "Jump Cuts" (ஒரே இடத்தில், ஒரே சமயத்தில் நடக்கும் ஒரு நிகழ்வை பல கோணங்களில் துண்டு துண்டாகக் காட்டுவது) போன்ற தொழில்நுட்பங்கள், தமிழ் சினிமாவுக்குப் புதியவை. இது படத்தின் வேகத்தைக் கூட்டியதுடன், பார்வையாளர்களுக்கு ஒருவித பரபரப்பான அனுபவத்தையும் தந்தது.

வித்தியாசமான காட்சி மொழியும், உணர்வுபூர்வமான இசையும்

மணிரத்னத்தின் படங்களில் வசனங்கள் குறைவாக இருக்கும், ஆனால் காட்சிகள் ஆயிரமாயிரம் கதைகளைச் சொல்லும். சந்தோஷ் சிவன், ராஜீவ் மேனன் போன்ற ஒளிப்பதிவாளர்களுடன் அவர் இணைந்து உருவாக்கிய ஒவ்வொரு காட்சியும் ஒரு ஓவியம் போல இருக்கும். தளபதியில் சூரியன் உதிக்கும் பின்னணியில் வரும் நட்பு, ரோஜாவில் பனி படர்ந்த மலைகளில் வரும் காதல் என ஒவ்வொரு ஃபிரேமும் புதுமையானது.

அதேபோல், இளையராஜாவுடன் தளபதி வரை அவர் கொடுத்த பாடல்கள் ஒரு ரகம். "ராக்கம்மா கையத்தட்டு", "சின்னத்தாயவள்" என பாடல்கள் இன்றும் நம் செவிகளில் ரீங்காரமிடுகின்றன. பின்னாளில் ஏ.ஆர்.ரஹ்மானை ரோஜாவில் அறிமுகப்படுத்தியது ஒரு புரட்சிகரமான முடிவு. இந்திய சினிமாவின் இசையையே மாற்றியமைத்த அந்த கூட்டணி, பம்பாய், இருவர் என அடுத்தடுத்து வரலாறு படைத்தது. காட்சிக்கும் இசைக்கும் இடையே இருந்த ஒரு நெருக்கமான உறவை மணிரத்னம் மட்டுமே இவ்வளவு அழகாகக் கையாண்டார்.

இந்திய சினிமாவின் தரத்தை உயர்த்தியவர்

மணிரத்னம் ஒரு சிறந்த இயக்குநர் மட்டுமல்ல, அவர் ஒரு தொழில்நுட்பப் புரட்சியாளர். அவர் ஒளிப்பதிவு, எடிட்டிங் மற்றும் ஒலியில் கொண்டுவந்த மாற்றங்கள் இந்தியத் திரையுலகையே பிரமிக்க வைத்தன.

சந்தோஷ் சிவனின் ஓவியங்கள்: சந்தோஷ் சிவன் ஒளிப்பதிவில், தளபதியின் ஆரஞ்சு நிற தீம் (Orange Theme), ரோஜாவின் குளிர்ந்த நீல நிறம் என ஒவ்வொரு படமும் ஒரு தனிப்பட்ட வண்ணக் கலவையைக் கொண்டிருந்தன. இது வெறும் ஒளிப்பதிவு அல்ல, கதையின் உணர்வுகளையும், கதாபாத்திரங்களின் மனநிலையையும் பிரதிபலிக்கும் ஒரு கலை.

அரசியல், சமூகப் பிரச்சினைகள் - நிஜத்தின் பிரதிபலிப்பு

இருவர் படத்தை எடுத்துக்கொண்டால், அது வெறும் சினிமா நட்சத்திரங்களின் கதை மட்டுமல்ல. தமிழக அரசியலின் இரு பெரும் ஆளுமைகளான எம்.ஜி.ஆர் - கருணாநிதியின் வாழ்க்கையை, அவர்களின் நட்பு, போட்டி என அனைத்தையும் அரசியல் பின்புலத்தில் இருந்து நுணுக்கமாகக் காட்சிப்படுத்தினார். பம்பாய் படத்தில் மத நல்லிணக்கம், அஞ்சலியில் மனநலம் பாதிக்கப்பட்ட குழந்தை என சமூகத்தால் புறக்கணிக்கப்பட்ட பல முக்கியமான விஷயங்களை மிக தைரியமாகத் தொட்டார்.

மணிரத்னத்தின் கதாபாத்திரங்கள்

மணிரத்னத்தின் கதாநாயகர்கள் வெறும் ஹீரோக்கள் அல்ல; அவர்கள் மனித பலவீனங்கள் கொண்ட நிஜமானவர்கள்.

சூரியன், தேவா, ராஜசேகரன்: தளபதியின் சூர்யா (ரஜினிகாந்த்), சட்டவிரோத செயல்களில் ஈடுபட்டாலும், தாய் பாசத்திற்காக ஏங்கும் ஒரு சிக்கலான கதாபாத்திரம். ரோஜாவின் ராஜசேகரன், ஒரு அப்பாவியான கிராமத்து இளைஞன். இருவர் படத்தின் ஆனந்த் (மோகன்லால்) மற்றும் தமிழ்ச்செல்வன் (பிரகாஷ் ராஜ்) ஆகியோர் அரசியல் ஆசையால் தங்களது நட்பை இழக்கும் நிஜ வாழ்க்கைப் பாத்திரங்கள். இந்த ஆழமான கதாபாத்திர வடிவமைப்பு, அவரது படங்களை எளிதில் மறக்க முடியாதவையாக மாற்றியது.

90-களில் மணிரத்னம் ஒரு இயக்குநர் என்பதைத் தாண்டி, ஒரு படைப்பாளி. அவர் படங்களில் வணிக வெற்றியை மட்டுமே பார்க்கவில்லை, அதே நேரத்தில் தனது கலையை சமரசம் செய்யவுமில்லை. இந்த இரண்டு எல்லைகளையும் இணைத்து, வெகுஜன ரசனைக்குரிய தரமான கலைப்படைப்புகளை அவர் வழங்கியதால், தமிழ் சினிமாவின் பொற்கால இயக்குநராக அவர் இன்றும் கொண்டாடப்படுகிறார்.