அமோக வெற்றி பெறும் கிராமத்து பின்னணி படங்கள்.. தமிழ் சினிமா டிரெண்ட் மாறுகிறது!

By Oneindia Staff

Updated: Tuesday, September 9, 2025, 12:21 [IST]

Subscribe to Oneindia Tamil

சென்னை: சினிமா என்பது ஒரு சமூகத்தின் கண்ணாடியாகச் செயல்படுகிறது. அது மக்களின் விருப்பங்கள், கனவுகள், மற்றும் அன்றாட யதார்த்தங்களைப் பிரதிபலிக்கிறது. தமிழ் சினிமாவில் ஒரு காலகட்டம் வரை கோலோச்சியது கிராமத்து வாழ்வியல் சார்ந்த திரைப்படங்கள்தான். ஆனால், இடையில் காணாமல் போய், இப்போது மீண்டும் புதுப்பொலிவுடன் திரும்பியிருக்கிறது. சமீபத்தில் வெளிவந்த 'லப்பர் பந்து', அதற்கு முன்னர் 'வருத்தப்படாத வாலிபர் சங்கம்' போன்ற படங்கள் வசூலில் சாதனை படைப்பது தற்செயலான நிகழ்வு அல்ல.

பழைய கிராமத்து சினிமா: ஒரு பொற்காலம்

பாரதிராஜாவின் '16 வயதினிலே' திரைப்படத்துடன் தொடங்கியது தமிழ் சினிமாவின் கிராமியப் பொற்காலம். அப்போது, கிராமத்து வாழ்க்கையின் அசல் தன்மையை, அதன் மண் வாசனையுடன் திரையில் கொண்டு வந்தவர் அவர். அவரைத் தொடர்ந்து, பாக்யராஜ், கங்கை அமரன், ஆர்.வி.உதயகுமார் போன்ற பல இயக்குநர்கள் கிராமத்துப் பின்னணியைக் கொண்டு பல்வேறு கதைகளைச் சொன்னார்கள். 'கரகாட்டக்காரன்' (1989), 'சின்னத் தம்பி' (1991), 'சின்ன கவுண்டர்' (1992) போன்ற படங்கள் வசூலில் சாதனை படைத்தன.

நடிகர் விஜயகாந்த், சரத்குமார், கார்த்திக் போன்றோர் கிராமத்து கதாநாயகர்களாகவே மக்கள் மனதில் நிலைபெற்றனர். குறிப்பாக, கே.எஸ்.ரவிக்குமார் இயக்கிய 'நாட்டாமை' (1994), 'எஜமான்' (1993) போன்ற படங்கள் சாதி, கெளரவம், குடும்ப உறவு போன்ற கிராமப்புற வாழ்வின் அடிப்படையான விஷயங்களை ஆழமாகப் பதிவு செய்து வெற்றி கண்டன. 'நாட்டாமை' திரைப்படம் ரூ.10 கோடிக்கு மேல் வசூலித்து அப்போதைய தமிழ் சினிமாவின் மிகப்பெரிய வெற்றிப் படங்களுள் ஒன்றாக அமைந்தது.

சரிவும், மாற்றமும்

2000-களின் தொடக்கத்தில், நகரமயமாக்கலின் தாக்கம் அதிகரித்தது. இளைஞர்களின் கனவுகளும், வாழ்க்கையும் சென்னையை நோக்கியும், வெளிநாடுகளை நோக்கியும் நகர்ந்தன. தொழில்நுட்பத்தின் வருகை, தகவல் தொடர்புப் புரட்சி, மற்றும் உலகமயமாக்கல் காரணமாக, இளைஞர்களின் ரசனை மாறியது. அப்போது, கிராமத்துக் கதைகளுக்குப் பதிலாக, 'காதல் கொண்டேன்', '7ஜி ரெயின்போ காலனி', சென்னை 28, போன்ற நகர வாழ்வியலை மையமாகக் கொண்ட படங்கள் பெருமளவில் வெற்றி பெற்றன.

புதிய அத்தியாயம்: யதார்த்தத்தின் வருகை

10 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, 2010-களில் கிராமியப் படங்கள் மீண்டும் தலைதூக்கின. ஆனால், அவை பழைய பாணியில் இருந்து முற்றிலும் மாறுபட்டவை. இயக்குநர் சசிக்குமாரின் 'சுந்தர பாண்டியன்', பொன்ராமின் 'வருத்தப்படாத வாலிபர் சங்கம்' போன்ற படங்கள், கிராமத்து வாழ்க்கையின் எதார்த்தமான நகைச்சுவை, காதல், நட்பு, மற்றும் சண்டைகளை மிக இயல்பாகக் காட்டின. இந்தப் படங்கள், கிராமத்து வாழ்க்கையில் இருக்கும் போலித் தனங்களையும், சடங்குகளையும் கிண்டல் செய்வது போல அமைந்திருந்தன.

'வருத்தப்படாத வாலிபர் சங்கம்': இந்தப் படம் ஒரு புதிய அலைக்கு வித்திட்டது. இது வெறும் ஒரு காதல் கதை அல்ல, ஒரு கிராமத்து இளைஞனின் வாழ்க்கையை, அவனுடைய நண்பர்கள், அவனது லட்சியங்கள் என அனைத்தையும் நகைச்சுவையோடு பேசியது. இந்தப் படம் ரூ.30 கோடிக்கு மேல் வசூலித்து, வசூல் ரீதியாகவும் ஒரு பெரிய வெற்றியாக அமைந்தது.
சுந்தர பாண்டியன் படம், கல்லூரிக்கு பஸ்களில் பயணிக்கும் மாணவ, மாணவிகள் காதல் பரிமாற்றத்தை தத்ரூபமாக காட்டியது. இது அதுவரை தொடாத கிராமத்து ஜானராக இருந்தது. விரும்பிய பாடலை ஒலிபரப்புவதில் கூட சீனியர்களுக்கு இருந்த சீனியாரிட்டியை பதிவு செய்தது படம். சண்டைக்கோழி உட்பட மசாலா தூக்கலான கிராமத்து படங்களும் அப்பப்போ வந்து நானும் கிராமத்துக்காரன்டா என்று வெற்றியை பதிவு செய்தன. சுப்பிரமணியபுரம் படம் இதற்கு ஒரு வகையில் விதைபோட்டது.
'லப்பர் பந்து': தற்போது, இந்தப் படத்தின் வெற்றி கிராமியப் படங்களுக்கு மீண்டும் ஒரு நம்பிக்கை நட்சத்திரமாகத் தோன்றுகிறது. இந்தப் படம் ரூ.50 கோடிக்கும் மேல் வசூலித்ததாக கூறப்படுகிறது. இது வழக்கமான ஹீரோயிசம் இல்லாமல், ஒரு இளைஞனின் கிராமத்து கிரிக்கெட் கனவை, அவனது நண்பர்களின் போராட்டத்தை மிக யதார்த்தமாகப் பதிவு செய்தது. இது இளைஞர்களை வெகுவாக ஈர்த்தது.

காரணங்கள் என்ன?

இந்த மறுமலர்ச்சிக்குப் பல காரணங்கள் இருக்கின்றன.

நினைவலைகள்: நகரங்களுக்கு குடிபெயர்ந்த கிராமப்புற இளைஞர்கள் இன்று ஏராளம். அவர்கள் தங்கள் கிராம வாழ்க்கையை, அங்கு கழித்த நாட்களை, நண்பர்களுடன் விளையாடிய விளையாட்டுகளை, காதலித்த தருணங்களை நினைத்து ஏங்குகிறார்கள். இந்தப் படங்கள் அவர்களின் நினைவுகளைத் தூண்டி, ஒருவிதமான நேர்மறை உணர்வை அளிக்கிறது.
அசல் தன்மை: இக்காலத்து கிராமப்புறப் படங்கள் பழைய படங்களைப் போல் உணர்ச்சிபூர்வமாக இல்லாமல், யதார்த்தமான நகைச்சுவையுடனும், இன்றைய கிராமங்களின் உண்மையான தோற்றத்துடனும் வருகின்றன. சாதி, கெளரவம் போன்ற பழைய பிரச்சினைகளுக்குப் பதிலாக, புதிய தலைமுறை சந்திக்கும் பிரச்சினைகளைப் பேசுகின்றன.
தொழில்நுட்பத்தின் பங்கு: சமூக வலைத்தளங்களின் வருகை இந்தப் படங்களுக்கு மேலும் ஒரு பலமாக அமைந்தது. ஒரு படம் வெளியாகும் முன் அதன் டிரெய்லர், பாடல்கள் போன்றவை கிராமம் கிராமமாகப் பரவி, மக்களிடம் படத்தின் மீதான எதிர்பார்ப்பை அதிகரித்தது.
புதிய இயக்குநர்கள்: மணிகண்டன் (கடைசி விவசாயி), பொன்ராம் (வருத்தப்படாத வாலிபர் சங்கம்) போன்ற புதிய இயக்குநர்கள், கிராமத்து வாழ்வியலை வேறு ஒரு கோணத்தில், நவீன கதை சொல்லும் பாணியில் காட்சிப்படுத்தினர். இது இந்தப் படங்களை இளைய தலைமுறைக்கு நெருக்கமாக்கியது.

கன்னடம், மலையாள படங்கள்

காந்தாரா, சு ப்ரம் சோ போன்ற கன்னட திரைப்படங்களாகட்டும், அங்கமாலி டைரிஸ் உட்பட பல்வேறு மலையாள படங்களாக இருக்கட்டும் கிராமத்து பின்னணி கொண்டவையாக வந்து மாபெரும் பெயரையும் புகழையும் வெற்றியையும் பெற்றுள்ளன. தெலுங்கு சினிமாவும் தங்களது அழகிய கிராமங்களை காட்சிப்படுத்த ஆரம்பித்துள்ளதை சமீபத்தில் ட்ரெண்ட் உறுதி செய்கிறது.

பழைய கிராமத்துப் படங்கள் ஒரு ஏக்கத்தை உருவாக்கின. ஆனால், இன்றைய கிராமத்துப் படங்கள் ஒரு சந்தோஷமான நினைவூட்டலாக இருக்கின்றன. நகரங்களின் அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புகளிலும், வெளிநாட்டு அலுவலகங்களிலும் அமர்ந்து, 'லப்பர் பந்து' படத்தை ரசிக்கும் இளைஞர்கள், தங்கள் வேர்களை, சொந்த மண்ணை, தொலைந்து போன கிராமத்து வாழ்க்கையை மீண்டும் கண்டெடுக்கிறார்கள். ஆக, தமிழ் சினிமாவில் கிராமிய வாசனை இனி என்றும் வீசும்.