அம்பேத்கர் உடன் கடைசி வரை மோதிய காங்கிரஸ்.. மறக்க முடியாத அரசியல் வரலாறு! பின்னணி

Updated: Monday, July 14, 2025, 19:07 [IST]

Subscribe to Oneindia Tamil

டெல்லி: இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் கட்சி, "அரசியலமைப்பைப் பாதுகாப்போம்" போன்ற முழக்கங்களை முன்வைத்து, இந்தியாவின் அரசியலமைப்பு சட்டத்தின் பாதுகாவலனாகத் தன்னைக் காட்டிக்கொள்ள தொடர்ந்து முயல்கிறது. இந்த பிரச்சாரம் 2024 லோக்சபா தேர்தலில் 99 இடங்களைப் பெற அக்கட்சிக்கு உதவியது - 2014 க்குப் பிறகு இதுவே அக்கட்சியின் சிறந்த செயல்பாடு. இருப்பினும், காங்கிரஸின் வரலாற்றுடன் இந்தக் கூற்று முரண்படுகிறது என்று விமர்சகர்கள் வாதிடுகின்றனர் - குறிப்பாக டாக்டர் பி.ஆர். அம்பேத்கருடனான உடன் காங்கிரசுக்கு இருந்த வரலாற்று ரீதியிலான மோதல் அந்த கட்சிக்கு எதிராக திரும்பி உள்ளது.

அம்பேத்கரும் காங்கிரஸும் - மோதல் பின்னணி

காங்கிரஸுக்கும் டாக்டர் பி.ஆர். அம்பேத்கருக்கும் இடையிலான சித்தாந்த மோதல் ஏறக்குறைய ஒரு நூற்றாண்டுக்கு முந்தையது. தலித்துகளுக்கு தனி தொகுதிக்கான அம்பேத்கரின் கோரிக்கையை மகாத்மா காந்தி எதிர்த்தது இதில் மிகவும் குறிப்பிடத்தக்க நிகழ்வாகும். காந்தி சாகும் வரை உண்ணாவிரதம் மேற்கொண்டார். கடைசியில் அம்பேத்கார், அழுத்தத்தின் காரணமாக, பூனா ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டார், இதன் மூலம் ஒதுக்கப்பட்ட இடங்களுடன் கூட்டு வாக்காளர் தொகுதியை ஏற்றுக்கொண்டார் - இது கட்டாயத்தின் பேரில் செய்யப்பட்ட சமரசமாகப் பார்க்கப்பட்டது.

அரசியலமைப்பை வடிவமைப்பதில் அம்பேத்கரின் முக்கியப் பங்கு இருந்தபோதிலும், காங்கிரஸ் அவரை அரசியலமைப்புச் சபைக்கு ஒருபோதும் பரிந்துரைக்கவில்லை. முஸ்லீம் லீக்கின் உதவியுடன் வங்காளத்தில் இருந்து ஒரு இடத்தின் மூலம் வேறு வழியில் அவைக்கு வர வேண்டியிருந்தது. நாடு பிரிவினைக்குப் பின்னர், காங்கிரசு அவரது முக்கியத்துவத்தை உணர்ந்து, பம்பாயிலிருந்து அவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவதை உறுதி செய்தது.

நேரு மற்றும் அம்பேத்கரின் மோதல்கள்

சட்ட அமைச்சராகவும், அரசியலமைப்பு வரைவுக் குழுவின் தலைவராகவும், அம்பேத்கர் நேருவின் அமைச்சரவைக்குள்ளேயே குறிப்பிடத்தக்க எதிர்ப்பை எதிர்கொண்டார். இட ஒதுக்கீட்டின் அளவு மற்றும் நிரந்தரம் குறித்து நேரு ஆட்சேபம் தெரிவித்தார், இது திறமையின்மை குறித்த கவலைகளை எழுப்பியது - இந்த வாதங்கள் இன்றும் கூட மீண்டும் வருகின்றன. இந்து தனிநபர் சட்டங்களை சீர்திருத்துவதற்காக அம்பேத்கர் தீவிரமாக ஆதரித்த இந்து சட்ட மசோதா, நேருவின் அரசாங்கத்தால் நிறுத்தி வைக்கப்பட்டது மற்றும் நீர்த்துப்போகச் செய்யப்பட்டது, இது இறுதியில் 1951 இல் அம்பேத்கரின் ராஜினாமாவுக்கு வழிவகுத்தது.

அடுத்தடுத்த தேர்தல்களில், காங்கிரஸ் அம்பேத்கருக்கு எதிராக வேட்பாளர்களை நிறுத்தியது அவரைத் தோற்கடிக்க தீவிரமாக பிரச்சாரம் செய்தது. அம்பேத்கரின் பட்டியல் சாதியினர் கூட்டமைப்பை எதிர்கொள்ளும் விதமாக, காங்கிரஸ் கட்சி கீழ்ப்படிதலுள்ள தலித் தலைவர்களையும் அமைப்புகளையும் ஆதரித்தது, இது தலித்துகளின் அரசியல் அதிகாரத்தை நீர்த்துப்போகச் செய்தது என்று விமர்சகர்கள் கூறுகின்றனர்.

அரசியலமைப்பு திருத்தங்களும் காங்கிரசும்

அரசியலமைப்பு ஒருமைப்பாடு குறித்த காங்கிரஸின் சொந்த சாதனையும் கேள்விக்குறியாக உள்ளது. நேருவின் முதல் சட்ட திருத்தம் 1951 இல் பேச்சு சுதந்திரத்தை கட்டுப்படுத்தியது - இதை அம்பேத்கர் வெளிப்படையாக விமர்சித்தார். அதன்பின் இந்திரா காந்தியின் எமர்ஜென்சி (1975-77) காலத்தில் மிகவும் மோசமான அதிகார துஷ்பிரயோகம் நடந்தது, பிரதமரை நீதித்துறை ஆய்வுக்கு உட்படுத்தாமல் தடுக்கவும் அரசியலமைப்பின் அடிப்படை கட்டமைப்பை மாற்றவும் 39 மற்றும் 42 வது திருத்தங்கள் நிறைவேற்றப்பட்டன. இந்த காலகட்டத்தில், காங்கிரஸ் கட்சி 356 வது பிரிவை ஆயுதமாகப் பயன்படுத்தி, எதிர்க்கட்சிகள் ஆளும் மாநில அரசுகளை கலைத்தது, இதன் மூலம் இந்தியாவின் கூட்டாட்சி கட்டமைப்பை பலவீனப்படுத்தியது. தேர்தல் ஆணையம் போன்ற அமைப்புகள் கடுமையான நிர்வாகக் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் இருந்தன, மேலும் அரசியல் கட்சியில் இருந்து மாறுவதை தடுப்பதற்கும், பண பலத்தை கட்டுப்படுத்துவதற்கும் சீர்திருத்தங்கள் தாமதப்படுத்தப்பட்டன அல்லது நீர்த்துப்போகச் செய்யப்பட்டன.

காங்கிரசின் மோசம் வரலாறு

இன்று, காங்கிரஸ் தலைவர்கள் சாதிவாரி கணக்கெடுப்பு மற்றும் "எவ்வளவு மக்கள் தொகை இருக்கிறதோ, அவ்வளவு உரிமை" என்று பேசுகிறார்கள். ஆனால் வரலாற்று ரீதியாக, காங்கிரஸ் அரசாங்கங்கள் அந்தப் பாதையில் செல்லத் தயங்கின. மண்டல் ஆணையத்தின் அறிக்கை 1980 இல் சமர்ப்பிக்கப்பட்டது, ஆனால் இந்திரா மற்றும் ராஜீவ் காந்தி ஆட்சியில் ஏறக்குறைய ஒரு தசாப்தம் வரை கிடப்பில் போடப்பட்டது.

1990 களில் காந்தி குடும்பத்தைச் சேராத காங்கிரஸ் பிரதமரான பி.வி. நரசிம்ம ராவ் அவர்களால் மட்டுமே இது செயல்படுத்தப்பட்டது. மல்லிகார்ஜுன் கார்கேவை பல தசாப்தங்களில் முதல் தலித் காங்கிரஸ் தலைவராக நியமித்தது போன்ற சமீபத்திய நகர்வுகள் கூட, பலரால் வெற்று அடையாள நடவடிக்கையாகவே பார்க்கப்படுகிறது, கட்சியின் உயர்மட்டத்தில் அவரது அதிகாரத்தின் உண்மையான அளவு குறித்து கேள்விகள் எழுகின்றன.

பாஜகவின் எதிர் நடவடிக்கை

இதற்கிடையில், பாஜக அம்பேத்கரின் மரபின் உண்மையான பாதுகாவலனாக தன்னைக் நிலைநிறுத்திக் கொண்டுள்ளது - நினைவுச்சின்னங்களுக்குப் பெயரிடுவது, "பஞ்சதீர்த்தம்" போன்ற திட்டங்களை ஊக்குவிப்பது மற்றும் திரௌபதி முர்மு மற்றும் ராம் நாத் கோவிந்த் போன்ற தலைவர்களை மிக உயர்ந்த அரசியலமைப்பு பதவிகளுக்கு உயர்த்துவது ஆகியவை இதில் அடங்கும்.

தலித் மற்றும் பழங்குடி சமூகங்களில் உள்ள பலருக்கு, இது பிரதிநிதித்துவம் நம்பிக்கையை அளிக்கிறது. காங்கிரஸ் இப்போது அரசியலமைப்பை பாதுகாப்பது போல செயல்படுகிறது. ஆனால் அதே காங்கிரஸ் அம்பேத்கரை எதிர்ப்பது, அவரது சீர்திருத்தங்களை நீர்த்துப்போகச் செய்வது, எமர்ஜென்சியின் போது அரசியலமைப்பை மாற்றுவது மற்றும் சமூக நீதி நடவடிக்கைகளை தாமதப்படுத்துவது போன்ற கறைபடிந்த வரலாற்றை கொண்டு இருக்கிறது.

இப்படி கறைபடிந்த வரலாற்றை கொண்ட காங்கிரஸ் அம்பேத்கர் உருவாக்கிய அரசியலமைப்பு சட்டத்தை பாதுகாப்போம் என்று கூறுவது அரசியல் நகைச்சுவை.. கபட நாடகம் என்றுதான் கூற வேண்டும்.