பாரதி பக்கம்

மே 14, 2001

மழை பெய்கிறது..காற்றடிக்கின்றது. இடி குமுறுகின்றது.

மின்னல் வெட்டுகின்றது.

புலவர்களே, மின்னலைப் பாடுவோம், வாருங்கள்.

மின்னல் ஒலித்தெய்வத்தின் ஒரு லீலை - ஒளித் தெய்வத்தின்

ஒரு தோற்றம்.

அதனை யவனர் வணங்கி ஒளி பெற்றனர்.

மின்னலைத் தொழுகின்றோம்:

அது நம்மறிவை ஒளியுறச் செய்க.

மேகக் குழந்தைகள் மின்னற் பூச் சொரிகின்றன.

மின்சக்தி இல்லாத இடமில்லை.

எல்லாத் தெய்வங்களும் அங்ஙனமே.

கல்லிலே வெண் மணலிலே, பச்சை இலையிலே,

மலரிலே, நீல மேகத்திலே,

காற்றிலே, வரையிலே - எங்கும் மின்சக்தி உறங்கிக் கிடக்கின்றது.

அதனைப் போற்றுகின்றோம்,

நமது விழிகளிலே மின்னல் பிறந்திடுக.

நமது நெஞ்சிலே மின்னல் விசிறிப் பாய்கு.

நமது வலக்கையிலே மின்னல் தோன்றுக.

நமது பாட்டு, மின்ன லுடைத்தாகுக.

நமது வாக்கு மின்போல் அடித்திடுக.

மின் மெலியதைக் கொல்லும்.:

வலியதிலே வலிமை சேர்க்கும்:

அது நம் வலிமையை வளர்த்திடுக.

ஒளியை, மின்னலை, சுடரை, மணியை.,

ஞாயிற்றை, திங்களை, வானத்து வீடுகளை, மீன்களை,

ஓளியுடைய அனைத்தையும் வாழ்த்துக்கின்றோம்.

அனைத்தையும் வாழ்த்துகின்றோம்.

ஞாயிற்றை வாழ்த்துகின்றோம்.