தென்னிந்தியா இல்லாமலே.. மத்தியில் ஆட்சியை பிடிக்கலாம்.. தொகுதி மறுவரையறை.. ஏன் ஆபத்தானது?

சென்னை: மத்திய அரசின் தொகுதி மறுவரையறை (Delimitation) விவகாரம், இந்தியக் கூட்டாட்சித் தத்துவத்தின் மிக முக்கியமான மோதல் புள்ளியாக உருவெடுத்துள்ளது. நாட்டின் அதிகார மையத்தை வட மாநிலங்களை நோக்கி நகர்த்தும் ஒரு முயற்சி என்று கடும் விமர்சனங்கள் வைக்கப்படுகின்றன.

இதற்காக மத்திய அரசு கொண்டு வந்துள்ள 131-வது அரசியலமைப்புச் சட்டத் திருத்த மசோதா, தென்னிந்திய அரசியலில் மிகப்பெரிய நிலநடுக்கத்தை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது.

என்ன நடக்கிறது டெல்லியில்?

1976-ஆம் ஆண்டு கொண்டுவரப்பட்ட தொகுதி எண்ணிக்கை கட்டுப்பாடு, குடும்பக் கட்டுப்பாட்டுத் திட்டத்தைச் சிறப்பாகச் செயல்படுத்திய மாநிலங்களைப் பாதுகாப்பதற்காக உருவாக்கப்பட்டது. 2026-க்குப் பிந்தைய தரவுகளின்படி இந்தத் தடையை நீக்கும்போது, வட மாநிலங்களின் "அதிகப்படியான மக்கள் தொகை" அவர்களுக்குக் கூடுதல் அதிகாரத்தைத் தரும்; ஆனால் தமிழ்நாட்டின் "சிறப்பான மக்கள் தொகை கட்டுப்பாடு" ஒரு தண்டனையாக மாறும். தமிழ்நாட்டின் மொத்தக் கருவுறுதல் விகிதம் (TFR) 2.1 என்ற நிலையை விடக் குறைவாக உள்ளது, ஆனால் பீகார் மற்றும் உத்திரப் பிரதேசம் போன்ற மாநிலங்கள் நீண்ட காலமாக மிக அதிக விகிதத்தைக் கொண்டுள்ளன.

மத்திய அரசு தாக்கல் செய்துள்ள மசோதாவின்படி, தற்போதுள்ள 543 மக்களவை இடங்களை 815 முதல் 850 வரை உயர்த்தத் திட்டம் போடப்பட்டுள்ளது. இதில் மாநிலங்களுக்கு 815 இடங்களும், யூனியன் பிரதேசங்களுக்கு 35 இடங்களும் ஒதுக்கப்படலாம்.

கேட்பதற்கு "அதிக இடங்கள், அதிக அதிகாரம்" என்று இனிப்பாகத் தெரிந்தாலும், இதனுள் ஒளிந்திருக்கும் கசப்பான உண்மை என்னவென்றால், இது ஒரு 'விகிதாச்சாரப் போர்'.

புள்ளிவிவரங்கள் சொல்லும் அபாய மணி:

எண்கள் எப்போதும் பொய் சொல்லாது. இதோ அந்த அதிர்ச்சித் தரவுகள்:

பங்கு குறையும் தெற்கு: இதுவரை மக்களவையில் தென்னிந்தியாவின் (தமிழ்நாடு, கேரளா, ஆந்திரா, தெலங்கானா, கர்நாடகா) பங்கு சுமார் 20% ஆக இருந்தது. ஆனால், புதிய கணக்கீட்டின்படி இது 18% ஆகக் குறையும்.

இந்தி பெல்ட்டின் விஸ்வரூபம்: உத்திரப் பிரதேசம், பீகார் உள்ளிட்ட 10 இந்தி பேசும் மாநிலங்களின் பங்கு 42%-லிருந்து 48% ஆக எகிறப்போகிறது.

தமிழகத்தின் நிலை: தமிழகத்தின் இடங்கள் 39-லிருந்து 59 ஆக (சுமார் 26%) அதிகரிக்க வாய்ப்பிருந்தாலும், உத்தரப் பிரதேசம் போன்ற மாநிலங்கள் 79% வளர்ச்சியை எட்டும். அதாவது, நாம் ஒரு படி ஏறினால், அவர்கள் நான்கு படி ஏறுகிறார்கள்.

மேஜிக் நம்பர் தலைவலி: 850 இடங்கள் கொண்ட அவையில் ஆட்சி அமைக்க 426 இடங்கள் தேவை. இந்தி பேசும் மாநிலங்களே இதில் பாதிக்கும் மேலான இடங்களை வைத்திருக்கும் என்பதால், இனி தென்னிந்தியக் கட்சிகளின் தயவு டெல்லிக்குத் தேவைப்படாது என்ற சூழல் உருவாகும்.

ஏன் தமிழ்நாடு வஞ்சிக்கப்படுகிறது?

இது "நல்லா படிச்சவனுக்குக் குறைவான மார்க், சுட்டித்தனம் பண்ணவனுக்குக் கூடுதல் மார்க்" போடும் கதைதான்.

மக்கள் தொகைக் கட்டுப்பாடு: 1976-ல் போடப்பட்ட தடையை மதித்து, குடும்பக் கட்டுப்பாட்டைத் தீவிரமாகச் செயல்படுத்திய மாநிலம் தமிழ்நாடு. ஆனால், இன்று அதே மக்கள் தொகையைக் காரணியாக வைத்து தொகுதிகளைப் பிரிப்பது, நாம் செய்த சாதனைக்கே நமக்குத் தரும் தண்டனை.

நிதி உரிமைப் பறிப்பு: அதிக ஜிஎஸ்டி (GST) செலுத்தும் மாநிலங்களில் தமிழ்நாடு முன்னணியில் உள்ளது. ஆனால், நிதிப் பகிர்வு மக்கள் தொகை அடிப்படையில் நடக்கும்போது, நமது பணம் வட மாநிலங்களின் வளர்ச்சிக்குத் தாரைவார்க்கப்படும் அபாயம் உள்ளது.

மறுக்கப்படும் அதிகாரம்: மூன்றில் இரண்டு பங்கு பெரும்பான்மை இருந்தால் அரசியலமைப்புச் சட்டத்தையே மாற்றலாம். தென்னிந்திய எம்பி-க்களின் ஆதரவே இல்லாமல் டெல்லி தன்னிச்சையாக முடிவெடுக்கும் சூழல் ஏற்பட்டால், மாநில சுயாட்சி என்பது வெறும் கனவாகிவிடும்.

களத்தில் முதல்வர் ஸ்டாலின்:

ஏப்ரல் 14 (2026) அன்று முதல்வர் ஸ்டாலின் விடுத்த எச்சரிக்கை மிக முக்கியமானது: "1950-60 களில் பார்த்த அதே திமுக-வை இந்தியா மீண்டும் பார்க்கும்" என அவர் சீறியிருப்பது, இந்தப் போர் எவ்வளவு தீவிரமாகப் போகிறது என்பதைக் காட்டுகிறது. தெலுங்கானா முதல்வர் ரேவந்த் ரெட்டியும், கர்நாடக முதல்வர் சித்தராமையாவும் இதற்காக கைகோர்த்துள்ளனர்.

மக்கள் தொகை அடிப்படையில் மட்டும் தொகுதிகளைப் பிரிப்பது என்பது ஜனநாயகத்தின் அடிப்படைக்கே எதிரானது. வெறும் தலைகளின் எண்ணிக்கையை மட்டும் பார்க்காமல், மாநிலத்தின் வளர்ச்சி (HDI), வரிப் பங்களிப்பு ஆகியவற்றையும் கணக்கில் கொள்ளும் "கலப்பு முறை" (Hybrid Model) மட்டுமே இதற்குத் தீர்வாக இருக்க முடியும். இல்லையென்றால், டெல்லி தர்பாரில் தென்னிந்தியாவின் குரல் தேய்ந்து, வெறும் எதிரொலியாக மட்டுமே மிஞ்சும்!

English summary

Delimitation 2026: Why Tamil Nadu and South India Stand to Lose Political Power