உலகம் முழுக்க உள்ள அரசியல்வாதிகளுக்கு.. எச்சரிக்கை மணியாக மாறிய நேபாள் ஜென் Z புரட்சி! ஏன் தெரியுமா?
காத்மண்டு: நேபாளத்தில் சமீபத்தில் நடந்த ஜென் Z தலைமுறைப் போராட்டங்கள் உலகெங்கிலும் உள்ள ஆட்சியாளர்களுக்கு ஒரு சக்திவாய்ந்த செய்தியை வழங்கியுள்ளன. சமூக ஊடகங்களுக்கான திடீர் தடைக்கு எதிரான கோபமாகத் தொடங்கிய இந்த நிகழ்வு, விரைவில் நாடு தழுவிய இயக்கமாக மாறி, அங்கே ஆட்சியே கவிழும் நிலை ஏற்பட்டு உள்ளது.
நேபாளத்தில் நடந்து வரும் இளைஞர்கள் போராட்டம், பிரதமர் கே.பி. சர்மா ஒலியின் இந்தியா பயணத்திற்கு முன்னதாகவும், அவர் சீனாவிலிருந்து திரும்பிய பின்னரும் ஏற்பட்டுள்ளன. இதில் இதுவரை 20 பேர் உயிரிழந்துள்ளனர். இந்தியாவின் அண்டை நாடான நேபாளம், பல்வேறு வெளிநாட்டு சக்திகளின் களமாக மாறியுள்ளது. நேபாளத்தில் சமூக ஊடகத் தடைக்கு எதிராக வெடித்த போராட்டங்களைத் தொடர்ந்து, முன்னாள் துணைப் பிரதமர் ரபி லாமிச்சானே நக்கு சிறையிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டுள்ளார். இதைத் தொடர்ந்து, நேபாளப் பிரதமர் கே.பி. ஷர்மா ஓலி தனது பதவியை ராஜினாமா செய்தார்.
நேபாளம் 'ஜென் Z' போராட்டம்
'ஜென் Z' போராட்டம் என்ற பெயரில் இந்த புரட்சி போராட்டம் நடந்து வருகிறது. காத்மாண்டு மற்றும் நாட்டின் பிற பகுதிகளில் 'ஜென் Z' இளைஞர்கள் சமூக ஊடகத் தடைக்கு எதிராக வீதிகளில் இறங்கிப் போராடினர். இந்த போராட்டங்களில் 19 பேர் உயிரிழந்ததுடன், 300-க்கும் மேற்பட்டோர் காயமடைந்தனர். சமூக ஊடகத் தடையை ஓலி ரத்து செய்த ஒரு நாள் கழித்து, இந்த போராட்டங்கள் தீவிரமடைந்தன. 'ஜெனரேஷன் இசட்' போராட்டக்காரர்கள் அந்த நாட்டு அரசியல் தலைவர்களுக்கு எதிராக இந்த போராட்டத்தை முன்னெடுத்து வருகின்றனர்.
இன்றைய இளைஞர்கள் எவ்வாறு சிந்திக்கிறார்கள், செயல்படுகிறார்கள், தங்கள் உரிமைகளுக்காகப் போராடுகிறார்கள் என்பதை இந்தப் போராட்டங்கள் காட்டுகின்றன. ஆட்சியாளர்கள் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய பத்து முக்கியமான பாடங்கள் இங்கே தரப்பட்டுள்ளன.
நேபாள போராட்டம் கற்றுத்தந்த பத்து முக்கியமான பாடங்கள்
டிஜிட்டல் உரிமைகளை முடக்க கூடாது: இணைய பேச்சு உரிமை இளைஞர்களுக்கு மிக முக்கியயமன். இளம் தலைமுறையினர் இணையத்தை தங்கள் குரலாகக் கருதுகின்றனர். சமூக ஊடகங்களைத் தடுப்பது அவர்களை கோபப்படுத்தி ஒன்றிணைக்கும்.
இளைஞர்கள் சுதந்திரமானவர்கள்: ஜென் Z தலைமுறையினர் அரசியல் கட்சிகள் வழிநடத்த காத்திருப்பதில்லை. அவர்கள் ஆன்லைனில் தங்களை ஒழுங்கமைத்து ஆயிரக்கணக்கானோரை வீதிகளுக்குக் கொண்டு வர முடியும். பழைய போராட்டம் போல இதை முன்னெடுக்க தலைவர் தேவை இல்லை. தலைவர் இல்லாமலே இவர்கள் ஒன்று கூட முடியும்.
வன்முறை நிலைமையை மோசமாக்கும்: ஊரடங்கு, இராணுவ வீரர்கள், மற்றும் அதிகார துஷ்பிரயோகம் ஆகியவை இளைஞர்களின் போராட்டங்களை நிறுத்தவில்லை. மாறாக, இது இயக்கத்தை பலப்படுத்தி, உணர்வுபூர்வமாக மாற்றியது. இளைஞர்கள் பலரை மேலும் விதிக்கு வர வைத்தது.
இளைஞர்களின் போராட்டங்களை புறக்கணிக்க முடியாது: இந்தப் போராட்டங்கள் வெறும் சமூக ஊடகங்கள் பற்றியது மட்டுமல்ல. ஊழல், வேலைவாய்ப்பு இல்லாமை மற்றும் நியாயமற்ற வாய்ப்புகள் குறித்த ஆழ்ந்த விரக்தியிலிருந்து இவை உருவானவை. இது போன்ற இளைஞர்களின் போராட்டங்களை புறக்கணிக்க முடியாது.
டிஜிட்டல் உலகில் இளைஞர்கள் வேகமாகச் செயல்படுவார்கள்: இளம் வயதினர் செயலிகள் மற்றும் கருவிகளை எவ்வாறு பயன்படுத்துவது என்பதை நன்கு அறிவார்கள். தளங்கள் தடை செய்யப்பட்டாலும், அவர்கள் தொடர்பு கொள்ளவும், தங்கள் செய்தியைப் பரப்பவும் மற்ற வழிகளைக் கண்டுபிடிப்பார்கள். இதனால் அவர்களை முடக்க முடியாது.
சிறு பிரச்சனைகள் பெரிய கோரிக்கைகளாக மாறலாம்: நேபாளத்தில் சமூக ஊடகத் தடைக்கு எதிராக வெடித்த போராட்டங்களைத் தொடர்ந்து, முன்னாள் துணைப் பிரதமர் ரபி லாமிச்சானே நக்கு சிறையிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டுள்ளார். இதைத் தொடர்ந்து, நேபாளப் பிரதமர் கே.பி. ஷர்மா ஓலி தனது பதவியை ராஜினாமா செய்தார். சிறிய பிரச்சனைக்கு எதிராக தொடங்கும் போராட்டம் பெரிய பிரளயமாக வெடிக்கலாம்.
நீண்ட கால ஊழல்: நீண்ட கால ஊழல், ஆட்சி முறை, மக்களை ஏமாற்றுவது ஒரு கட்டத்தில் மோசமாக வெடிக்கும். நிலைமை கையை மீறி செல்லும்.
இளைஞர்களைப் புறக்கணிப்பது ஆபத்தானது: ஜென் Z தலைமுறையினர் பெரியவர்கள், சத்தமாகப் பேசக்கூடியவர்கள் மற்றும் ஒருவருக்கொருவர் இணைக்கப்பட்டவர்கள். ஆட்சியாளர்கள் அவர்களின் குரலை புறக்கணித்தால், ஆட்சியையே இழக்கும் அபாயம் உள்ளது.
ஒடுக்குமுறையை விட உரையாடல் சிறந்தது: சுடுவதையும் கைது செய்வதையும் விட, அரசாங்கங்கள் பேசவும் கேட்கவும் வேண்டும். வன்முறை வெறுப்பையும் அவநம்பிக்கையையும் மட்டுமே உருவாக்குகிறது.
இளைஞர்கள் வழிநடத்தத் தயாராக உள்ளனர்: மேயர்கள் முதல் மாணவர் தலைவர்கள் வரை, இளம் முகங்கள் ஏற்கனவே தலைமைப் பண்புகளைக் காட்டுகின்றன. அவர்கள் ஒரு புதிய வகையான அரசியலை முன் வைக்கின்றனர், அதை ஆட்சியாளர்கள் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
நேபாளப் போராட்டங்கள் ஒரு விஷயத்தைத் தெளிவாக நிரூபிக்கின்றன: இளைஞர்கள் நாளைய தலைவர்கள் அல்ல, அவர்கள் இன்றைய தலைவர்கள். உலகெங்கிலும் உள்ள அரசாங்கங்கள் அவர்களின் குரலைக் கேட்க வேண்டும், அவர்களின் டிஜிட்டல் சுதந்திரத்தை மதிக்க வேண்டும், மற்றும் நியாயமான வாய்ப்புகளை உருவாக்க வேண்டும். ஆட்சியாளர்கள் அவ்வாறு செய்யத் தவறினால், இளம் குடிமக்களின் கோபம் விரைவில் மாற்றத்திற்கான ஒரு சக்திவாய்ந்த சக்தியாக மாறலாம். அதுதானே இப்போது நேபாளில் நடக்கிறது!
Click it and Unblock the Notifications
Sign in with Google