ஜின்னாவை காஷ்மீரில் கால் வைக்கவிடாத மகாராஜா! ஆதிவாசி வேடத்தில் வந்த பாக்.! அடித்து விரட்டிய இந்தியா!

ஸ்ரீநகர்: வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க 1947 ஆகஸ்ட் மாதம்... இந்திய துணைக்கண்டம் சுதந்திரம் பெற்றதுடன், மதத்தின் அடிப்படையில் பாகிஸ்தான் என்ற புதிய நாடும் பிறந்தது. இந்த காலகட்டத்தில், தனி நாடு கனவில் மிதந்த முகமது அலி ஜின்னா, உடல்நிலை சரியில்லாத நிலையில், காஷ்மீரின் குளுமையான சூழலில் ஓய்வெடுக்க ஆசைப்பட்டார். தனது ராணுவச் செயலாளரையும் காஷ்மீருக்கு அனுப்பி வசதிகளைக் கோரினார். ஆனால், அப்போதைய ஜம்மு காஷ்மீரின் ஆட்சியாளர், துணிச்சல் மிக்கவரான மகாராஜா ஹரி சிங், "ஜின்னாவை ஒரு சுற்றுலாப் பயணியாகக் கூட காஷ்மீர் மண்ணில் கால் பதிக்க அனுமதிக்க விரும்பவில்லை" என்று திட்டவட்டமாகத் தெரிவித்தார். இது காஷ்மீர் மீதான ஜின்னாவின் ஆசை வெறும் பகல் கனவு என்பதை ஆரம்பத்திலேயே உணர்த்தியது. பாவம் இன்னும் பாகிஸ்தானியர்கள்தான் அதை உணரவில்லை.

சுதந்திரச் சட்டம் மற்றும் சமஸ்தானங்களின் நிலை

1947 ஜூலை 18 அன்று பிரிட்டிஷ் பாராளுமன்றம் இயற்றிய இந்திய சுதந்திரச் சட்டம், நாட்டுக்கு சுதந்திரம் அளித்ததுடன், அதை இந்தியா மற்றும் பாகிஸ்தான் என இரு டொமினியன்களாகப் பிரித்தது. இந்தச் சட்டம், 565க்கும் மேற்பட்ட இந்திய சமஸ்தானங்களுக்கு ஒரு வாய்ப்பை வழங்கியது: புதிய டொமினியன்களில் ஒன்றில் சேரலாம் அல்லது சுதந்திரமாக இருக்கலாம். 1947 ஆகஸ்ட் 15 காலக்கெடுவிற்குள் பெரும்பாலான தேசபக்தி கொண்ட சமஸ்தானங்கள் இந்தியாவுடன் இணைந்தன. ஆனால், சிலரின் நிலை கேள்விக்குறியாகவே இருந்தது - அதில் முக்கியமானது ஜம்மு காஷ்மீர்.

மகாராஜாவின் ஆரம்பத் தயக்கம்

ஜம்மு காஷ்மீரின் ஆட்சியாளர் மகாராஜா ஹரி சிங் ஒரு கடினமான சூழலில் இருந்தார். இந்தியாவின் கடைசி வைஸ்ராய் லார்ட் மவுண்ட்பேட்டன் போன்ற முக்கிய தலைவர்கள் வலியுறுத்தியபோதும், இணைப்பு குறித்துப் பேச அவர் ஆரம்பத்தில் தயங்கினார். ஜனநாயக நாடான இந்தியா மற்றும் புதிதாகப் பிறந்த மத அடிப்படையிலான பாகிஸ்தான் இரண்டையும் கண்டு ஒருவித அச்சம் கொண்ட ஹரி சிங், 1947 ஆகஸ்ட் 12 அன்று ஜம்மு காஷ்மீரை சுதந்திரமாக வைத்திருக்கவே முடிவு செய்தார். அவர் எடுத்த இந்த முடிவு, காஷ்மீர் மீது கழுகுப் பார்வை கொண்டிருந்த பாகிஸ்தானுக்கு ஒரு பொன்னான வாய்ப்பை ஏற்படுத்தியது.

பாகிஸ்தானின் கபடமான ஆக்கிரமிப்பு

ஆனால், காஷ்மீர் மீதான பாகிஸ்தானின் பேராசை வெறி விரைவில் அப்பட்டமாக வெளிப்பட்டது. செப்டம்பர் மாதத்திலேயே, பாகிஸ்தானின் தூண்டுதலால் காஷ்மீரில் ஊடுருவல்கள் பற்றிய தகவல்கள் வரத் தொடங்கின. இது பாகிஸ்தானின் கபடமான நோக்கங்களை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டியது. நிலைமை மோசமடைந்து வருவதை அப்போதைய இந்தியத் தலைவர்கள் உணர்ந்தனர்.

1947 அக்டோபர் 22 அன்று நிலைமை திடீரென கட்டுக்கு மீறி போனது. சுமார் 5,000க்கும் மேற்பட்ட, பாகிஸ்தான் ராணுவத்தினரால் முழுமையாக வழிநடத்தப்பட்ட பழங்குடியினர் வேடத்தில் வந்த தீவிரவாதிகள், காஷ்மீரைக் கைப்பற்றும் ஒரே நோக்கத்துடன் வெறித்தனமாக ஆக்கிரமிப்பில் ஈடுபட்டனர். அவர்களின் காட்டுமிராண்டித்தனம், வன்முறை, கொள்ளை மற்றும் அட்டூழியங்களால் காஷ்மீரே நடுங்கிவிட்டது. அப்பாவி காஷ்மீர் மக்கள் அச்சத்தில் உறைந்தனர். இது ஒரு சுதந்திர மாநிலத்தின் மீது பாகிஸ்தான் நடத்திய கோழைத்தனமான, திட்டமிட்ட தாக்குதலாகும்.

இந்தியாவின் சட்டபூர்வமான இணைப்பு

பாகிஸ்தானின் இந்த திட்டமிட்ட ஆக்கிரமிப்பை எதிர்கொள்ள முடியாமல் போன மகாராஜா ஹரி சிங், வேறு வழியின்றி இந்தியாவின் இறையாண்மைமிக்க அரசிடம் ராணுவ உதவியைக் கோரினார். புது டெல்லியில், இந்தியாவின் பாதுகாப்பு குழு கூடி முக்கிய ஆலோசனை நடத்தியது. இந்திய இறையாண்மைக்கு உட்பட்டால் மட்டுமே காஷ்மீருக்கு உதவி வழங்கப்படும் என்ற உறுதியான, நியாயமான நிலைப்பாட்டை இந்தியா எடுத்தது.

போர் உக்கிரமடைந்த நிலையில், காஷ்மீர் மக்களை பாகிஸ்தானின் வன்முறையிலிருந்து காப்பாற்றவும், மாநிலத்தின் இறையாண்மையைப் பாதுகாக்கவும், 1947 அக்டோபர் 26 அன்று, மகாராஜா ஹரி சிங் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க இணைப்பு ஆவணத்தில் (Instrument of Accession) கையெழுத்திட்டார். இந்த முக்கிய முடிவின் மூலம், ஜம்மு காஷ்மீர் சட்டப்பூர்வமாக இந்திய யூனியனின் ஒரு ஒருங்கிணைந்த பகுதியானது.

இந்திய ராணுவத்தின் வீரத் தலையீடு

இந்த சட்டபூர்வமான இணைப்பு ஆவணத்தின் விளைவாக, இந்திய ராணுவம் உடனடியாக, மின்னல் வேகத்தில் களமிறங்கியது. 1947 அக்டோபர் 27 காலை முதல், இந்தியப் படைகள் தங்கள் சொந்த மண்ணான காஷ்மீரை காக்கும் பணியில் ஈடுபட்டன. பாகிஸ்தானின் அத்துமீறிய ஆக்கிரமிப்பாளர்களை இந்தியப் படைகள் தீரத்துடன் எதிர்த்துப் போரிட்டு, அவர்களை விரட்டி அடித்தன. இந்தியாவின் துரிதமான மற்றும் திறமையான ராணுவ நடவடிக்கை, பாகிஸ்தானின் கையில் சிக்கியிருந்த காஷ்மீரின் பெரும் பகுதியை மீட்டதுடன், அப்பாவி மக்களின் உயிர்களையும் சொத்துக்களையும் காப்பாற்றியது.

இந்த மோதல் சர்வதேச கவனத்தை ஈர்த்தது. இறுதியில், 1949 ஜனவரி 1 அன்று ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் தலையீட்டால் ஒரு போர் நிறுத்தம் ஏற்பட்டது. இது பாகிஸ்தானின் ஆக்கிரமிப்பால் உருவாக்கப்பட்ட, காஷ்மீரை இந்தியா மற்றும் பாகிஸ்தான் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள பகுதிகளாகப் பிரிக்கும் கட்டுப்பாட்டுக் கோட்டை (Line of Control) உருவாக்கியது.

பாகிஸ்தான் விதைத்த கசப்பு

ஜம்மு காஷ்மீர் இந்தியாவின் ஒருங்கிணைந்த பகுதியாக சட்டப்பூர்வமாக இணைந்ததும், அதைத் தொடர்ந்த இந்தியாவின் வீரமிக்க ராணுவ வெற்றியும் காஷ்மீரின் பாதுகாப்பு மற்றும் ஒருமைப்பாட்டை உறுதி செய்தது. ஆனால், 1947ல் பாகிஸ்தான் தூண்டிவிட்ட இந்த கபடமான தாக்குதல் மற்றும் ஆக்கிரமிப்பு முயற்சி, காஷ்மீரின் எதிர்காலம் குறித்த கேள்விகளையும், தீர்க்கப்படாத பதற்றங்களையும் விட்டுச் சென்றது. பாகிஸ்தான் தனது பேராசையால் விதைத்த இந்த கசப்பான விதைகள், இன்று வரை துணைக்கண்டத்தின் அமைதிக்கு சவாலாகவே இருக்கின்றன என்பதை 1947ன் இந்த வரலாறு நமக்குத் தெளிவாக நினைவூட்டுகிறது. பாகிஸ்தானின் சதியை முறியடித்து, காஷ்மீரை அதன் சட்டபூர்வ தாயகமான இந்தியாவுடன் இணைத்த அந்த நாட்கள், இந்தியாவின் வலிமையையும், காஷ்மீரின் மீதான அதன் உரிமையையும் மீண்டும் ஒருமுறை பறைசாற்றுகின்றன.

English summary

Kashmir History in Tamil: The text details the critical events in Jammu and Kashmir during 1947 following the partition of British India. Initially, Maharaja Hari Singh of Kashmir aimed for independence, despite persuasion from figures like Lord Mountbatten. Meanwhile, Muhammad Ali Jinnah harbored aspirations for Kashmir, though denied even a personal visit. Pakistan, intent on annexing Kashmir, launched an invasion on October 22, 1947, using tribal militias supported by its army. Facing this violent aggression, Maharaja Hari Singh sought military aid from India. India agreed, but only on the condition that Kashmir accede to India. Hari Singh signed the Instrument of Accession on October 26, 1947, legally making J&K a part of India. The Indian Army was then deployed, successfully repelling the Pakistani-backed invaders, leading to a UN-brokered ceasefire in 1949 and the establishment of the Line of Control. The narrative emphasizes Pakistan's aggression as the catalyst for Kashmir's accession to India and the root of the ongoing issue.