பாரதி பக்கம்

நகுலனை இழத்தல்

நகுலனை வைத்தும் இழந்திட்டான் - அங்கு

நள்ளிருட்கண்ணொரு சிற்றொளி - வந்து

புகுவது போலவன் புத்தியில் - என்ன

புன்மை செய்தோம்! என எண்ணினான் - அவ்வெண்ணம்

மிகுதவன் முன்பு சகுனியும் - ஐய!

வேறொரு தாயிற் பிறந்தவர் - வைக்கத்

தகுவ ரென்றிந்தச் சிறுவரை - வைத்துத்

தாயத்தி லே இழந் திட்டனை. (26)

திண்னிய வீமனும் பார்த்தனும் - குந்தி

தேவியின் மக்களுனை யொத்தே - நின்னிற்

கண்ணியம் மிக்கவர் என்றவர் - தமைக்

காட்டுதற் கஞ்சினை போலூம் நீ! - என்று

புண்ணியம் மிக்க தருமனை - அந்தப்

புல்லன் வினவிய போதினில் - தருமன்

துண்ணென வெஞ்சின மெய்தியே - அட!

சூதில அரசிழந் தேகினும். (27)

(அடுத்தது பார்த்தனை இழத்தல்)