திருக்குறள் வாய்மை அதிகாரம் - 30

வாய்மை அதிகாரம் - குறள்கள்

• 291வாய்மை எனப்படுவ தியாதெனின் யாதொன்றந்
  தீமை யிலாத சொலல்

  பொருள்: உண்மை என்று சொல்லப்படுவது எது என்றால், எவர்க்கும் எத்தகைய தீங்கையும் தராத சொற்களைச் சொல்வதே ஆகும்.

• 292பொய்ம்மையும் வாய்மை யிடத்த புரைதீர்ந்த
  நன்மை பயக்கு மெனின்

  பொருள்: குற்றம் அற்ற நன்மையைத் தரும் என்றால் உண்மை சொல்ல வேண்டிய இடத்தில் பொய்யும் சொல்லலாம்.

• 293தன்நெஞ் சறிவது பொய்யற்க பொய்த்தபின்
  தன்நெஞ்சே தன்னைச் சுடும்

  பொருள்: பொய் என்று உள்ளம் உணர்த்துவதைச் சொல்ல வேண்டா. சொன்னால், அதைப் பொய் என்று உலகு அறிய நேரும்போது தன் மனமே தன்னைச் சுடும்.

• 294உள்ளத்தாற் பொய்யா தொழுகின் உலகத்தார்
  உள்ளத்து ளெல்லாம் உளன்

  பொருள்: உள்ளம் அறியப் பொய் சொல்லாமல் ஒருவன் வாழ்ந்தால் அவன் உயர்ந்தவர் உள்ளத்துள் எல்லாம் குடி இருப்பான்.

• 295மனத்தொடு வாய்மை மொழியின் தவத்தொடு
  தானஞ்செய் வாரின் தலை

  பொருள்: உள்ளம் அறிய உண்மை பேசுபவன், தவமும் தானமும் செய்பவரைக் காட்டிலும் உயர்ந்தவன் ஆவான்.

• 296பொய்யாமை யன்ன புகழில்லை எய்யாமை
  எல்லா அறமுந் தரும்

  பொருள்: பொய் சொல்லாமல் இருப்பது போலப் புகழ் தருவது இல்லை. அது அவன் அறியாமலேயே அவனுக்கு எல்லாப் புண்ணியங்களையும் தரும்.

• 297பொய்யாமை பொய்யாமை ஆற்றின் அறம்பிற
  செய்யாமை செய்யாமை நன்று

  பொருள்: பொய் சொல்லாமல் ஒருவன் வாழ்ந்தால் பிற அறங்களைச் செய்யாமல் இருப்பதுகூட, அவனுக்கு நல்லதாகிவிடும்.

• 298புறந்தூய்மை நீரா னமையும் அகந்தூய்மை
  வாய்மையால் காணப் படும்

  பொருள்: உடம்பு தண்ணீரால் சுத்தமாகும்; உள்ளம் உண்மையால் சுத்தமாகும்.

• 299எல்லா விளக்கும் விளக்கல்ல சான்றோர்க்குப்
  பொய்யா விளக்கே விளக்கு

  பொருள்: உலகத்து இருட்டைப் போக்கும் விளக்குகள், விளக்கு ஆகா; பொய் சொல்லாமை என்னும் விளக்கே சான்றோர்க்கு விளக்கு ஆகும்.

• 300யாமெய்யாக் கண்டவற்று ளில்லை எனைத்தொன்றும்
  வாய்மையின் நல்ல பிற

  பொருள்: சிறந்தவை என்று நான் கண்டு அறிந்த நூல்களுள் சொல்லப்பட்டவற்றுள், உண்மையைவிட, நல்லதாகச் சொல்லப்பட்ட அறம் வேறு ஒன்றும் இல்லை.