• search

வனக்காவலர்களை துப்பாக்கியால் சுட்ட கடத்தல்காரர்கள்

By Staff
FOLLOW ONEINDIA TAMIL ON
For Quick Alerts
ALLOW NOTIFICATIONS
For Daily Alerts
    -வெ,இறையன்பு ஐஅகு


    நான் போகிறேன்

    நீ இரு

    இரண்டு இலையுதிர் காலங்கள்?


    -BUSON


    காலங்களைக் கூட தரம் பிரிக்கிறோம்-பிரிப்பது நமது வசதியை வைத்துத்தான்-

    இலையுதிர்காலமென்பது நமக்கு சோகமானது-

    அதனால் மரத்துக்கும் சோகமாகத் தானிருக்க வேண்டுமென நினைக்கிறோம் -


    இலையுதிர் காலத்தில் நமக்கு

    காய் கிடைக்காது-

    கனி கிடைக்காது-

    இலைகளில்லாத காரணத்தால்-

    நிழல் கிடைக்காது

    மலர்களில்லாத காரணத்தால்

    மணம் கிடைக்காது

    எதுவுமில்லாத காரணத்தால்

    பாடும் பறவைகளிருக்காது-

    இசைக்கும் வண்டுகள் வராது-


    எனவே எதுவுமே கிடைக்காததால்

    இலையுதிர் என்பது வருத்தத்தின் வரவு-

    சோகத்தின் சொரூபம்-


    வருத்தத்தைக் காட்சிப்படுத்த எண்ணுகிறபோதெல்லாம்

    இலையுதிர் காலம்

    நமக்குக் குறியீடு ஆனது.


    மரத்தின் உடலில் காதுகளை வைத்து

    அவை தங்கள் அமைதியினூடே

    என்ன பேசிக்கொண்டிருக்கின்றன

    என்பதை நாம் பரிசோதித்திருக்கிறோமா?


    இலையுதிர் காலம் என்பது மெளனம்-

    இலையுதிர் என்பது விரதம்-

    இலையுதிர் என்பது கர்ப்பம்-

    இலையுதிர் என்பது தியானம்-

    இலையுதிர் என்பது தவம்-


    ஒவ்வொரு மரமும் இலையுதிரை எதிர்பார்த்து

    காத்திருக்கிறது - நேசிப்புடன்,


    எல்லா பாரங்களையும் உதிர்த்து வெறுமையாவதற்கு-

    எல்லா சருகுகளையும் உதிர்த்து கனமிழப்பதற்கு-

    கொஞ்ச காலமேனும்

    அவற்றின் தனிமையில் யாரும் கல்லெறியாமலிருக்கும்

    அந்த இனிமையான சுகானுபாவத்துக்கு-


    மேலே அமர்ந்து எச்சமிடும் பறவைகளினால்

    உடல் நனையும் உபாதையிலிருந்தும்-

    நிழலில் அமர்ந்து சகலநேரமும்

    வீண்கதை பேசுபவர்கள் இறக்கி வைக்கும்

    சோகங்களை சுமக்காமலிருப்பதும்-

    கனிகளுக்காகக் கல்லடிபடுவதிலிருந்தும்

    சிறிது நாட்களேனும்

    தனக்காக மட்டுமே வாழும்

    உன்னதம் இலையுதிர் காலத்தில் மட்டுமே கிடைக்கிறது.


    மரம் மரத்தன்மையை இழந்து

    மரத்துப் போக விரும்புமா?


    இலையுதிர் பட்டுப் போகிற அடையாளமில்லை-

    அது ஊமையற்ற மெளனம்-

    எண்ணமற்ற அமைதி

    பசியற்ற விரதம்;

    ஆசையற்ற பக்குவம்-


    இலையுதிர் காலத்தில் மரம் தன்னைப் புதுப்பித்துக் கொள்கிறது-

    எத்தனை நாள் பழைய இலைகள்-

    புதிய துளிர்களும்

    புதிய மொட்டுக்களும்

    புதிய மகரந்தமும்

    உயிர்த்தெழுவதற்கு

    இலையுதிர் என்னும் இந்த வைராக்கியம் தேவை


    மரத்துக்கும் புதிய ஆடை உடுத்தும்

    எண்ணம் தோன்றாதா?


    இலையுதிர் என்னும் கர்ப்பத்தில்

    மரம் தன்னையே பிரசவிக்கிறது.


    கவிதையும்

    கவிஞனும் ஒரே நேரத்தில் பிரசவம் ஆவதுபோல்-


    தாயும், சேயும்

    ஒரே நேரத்தில் பிறப்பதுபோல்


    வசந்தம் வரும்போது மட்டுமே தன்னுடைய

    வாசலுக்கு வந்த மனிதர்களில்

    எத்தனை பேர்

    இலையுதிரில் தன்னை நாடு வருகிறார்கள்

    என்று மரம் கணக்குப் போட்டுப் பார்க்கிறது-

    அப்போது உண்மையான மனிதர்களை

    அதன் ஆத்மா அடையாளம் காணுகிறது.


    மரத்துக்கு மட்டுமல்ல-

    மனிதனுக்கும் இலையுதிர் உண்டு-


    துறவு இலையுதிர்-

    ஆசைகளை உதிர்ப்பதால்-

    உறவுகளை உதிர்ப்பதால்-

    எண்ணங்களை உதிர்ப்பதால்-

    கனவுகளை உதிர்ப்பதால்-


    "உதிர்க்கிறோம் என்ற உணர்வையும், பெருமிதத்தையும்

    உதிர்க்கும்போது துறவு முற்றுப் பெறுகிறது.


    துறவு இனிப்பதற்குக் காரணம்

    அது பாரமற்று இருப்பதால்-

    கனமிழந்து இருப்பதால்.


    இலையுதிர் காலத்து மனிதனும்-

    துறவு பூண்ட மரமும்

    ஒரே தன்மையுடன்-


    அவனுக்கும் சில ஆர்வங்கள்-

    தனக்குள் புதிய துளிர்கள்-

    புதிய வெளிச்சம்

    புதிய ஞானம்

    துளிர்க்கவேண்டும் என்று.

    தன்னை முற்றிலுமாக அழித்துக்கொண்டு

    யாருமற்றதாக ஆகிவிட வேண்டுமென்று.


    இலையுதிர் காலத்து மரத்துக்கு அடையாளமேதுமில்லை

    மலரில்லை, காயில்லை, கனியில்லையெனில்

    மரத்துக்கு எதற்குப் பெயர்?

    துறவிக்கும் பெயரில்லை-


    "நான் போகிறேன்-

    நான் போகும்போதுதான்-

    துறவு ஆரம்பமாகிறது-


    நான் போவதற்கு அனைத்தும்

    உதிர்ந்தாகவேண்டும்-


    BUSON சொல்கிறார்-


    "நானும் ஓர் இலையுதிர் காலம்-

    நீயும் ஓர் இலையுதிர் காலம்-

    ஒரே இடத்தில் இரண்டு இலையுதிர் காலங்களெதற்கு?

    அதனால் நான் போகிறேன்""-


    சரி-ஏன் போகவேண்டும்-

    ""உன்னோடு நான் இருந்தால்

    நான் உதிர்த்தவற்றை நீ

    நினைவுபடுத்திக் கொண்டேயிருப்பாய்-

    அதனால் உதிர்ந்த "நான்

    என்னோடு ஒட்டிக்கொண்டாலும்

    ஒட்டிக் கொள்ளும்-


    நரமே! நீ உதிர்த்தவை ஒருபோதும் ஒட்டிக்கொள்ளாது.

    நான் உதிர்த்தவை

    ஒட்டிக் கொள்ளாதவையாகவே நீடிக்க

    நான் போகிறேன் - என்

    "நான் முற்றிலுமாகப் போகும்வரை

    எனக்குள் ஞானம் புதிதாகப் பூக்கும் வரை-


    ஆம்!

    "உதிர்ந்துவிட்டோம் என்கிற எண்ணத்தையும்

    உதிர்ப்பதே சிறந்த இலையுதிர்!


    (தூறல் வரும்)

    Mail this to a friend  Post your feedback  Print this page 

    பொருத்தமான வரன் தேடுகிறீர்களா? தமிழ்மேட்ரிமோனியில் பதிவு இலவசம்!

    நாள் முழுவதும் oneindia
    செய்திகளை உடனுக்குடன் பெற

    We use cookies to ensure that we give you the best experience on our website. This includes cookies from third party social media websites and ad networks. Such third party cookies may track your use on Oneindia sites for better rendering. Our partners use cookies to ensure we show you advertising that is relevant to you. If you continue without changing your settings, we'll assume that you are happy to receive all cookies on Oneindia website. However, you can change your cookie settings at any time. Learn more